Üşüyorum
-
Üşüyorum. En tatlı hatıralarında yalanların ve kızıl gerçeklerin gölgesinde hayatın, iliklerime kadar donmuşum. Kıpırdayamayan ellerim, görmeyen gözlerimle bekliyorum baharı. Sönmeyen umutlar engel beyazların karartısına. Bir gül yaprağı kadar mahzun yüreğim, koparılmışçasına. Koklanmamış. Hatta belki de koklatılmamış. Dinmek bilmeyen fırtına müttefik acılarıma. Parçalanmış iyiliklerin kalıntısını süpürüyor şu rüzgar. Şu gök kubbe örtüyor aydınlığımı. İşte şu okyanus boğuyor beni. Ya şu dağlar? Eziyor beni yalnızlığımda. Kuşlar ürkütüyor beni mutluluklarıyla. Çiçeklerden solmuş yüzüm. Bir de ben… Üşüyorum… Üşüyorum, çünkü ben… Sıcacık nedir bilmiyorum. Terden ıslanmayı, yaşlarla donanmayı bilmiyorum. Çünkü o kadar iyi ki hayat!.. Hayat o kadar iyi ki!.. Saplanan hançerlerin ıslaklığı kayboluyor karanlıkta. Damlayan kanımla yeşeriyor mutluluğum. Bunu istiyor hayat. Üşüyorum ve ben. Hayatın kollarında… Sisler ardında saklı işte mutluluk. Görmeyen gözler işitmeyen kulaklar hissetmeyen duygularla çıkmışım mutluluk avına. Yem ediyorum kendimi. Bulacak gibi beni. Belki de hayır. Hatıralarda belki… Belki de hiç… Mutluluk yok ki!.. -
efsane geri dönmüş yalnız ben eski ben değilim
hiç bi mana bulamıyorum yazılarda sanırım unuttum
yaşasın lan :D
edit:
buraya yazıyla ilgili yorum yapmam gerekirdi :S
