Julio Roberto

  1. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    u235
    u235's avatar
    Kayıt Tarihi: 31/Mart/2008
    Erkek

    Julio Roberto Meksika da orta halli bir ailenin 2.çocuğu olarak doğdu.Kendisinden 3 yaş büyük bir abisi vardı.Başkent Mexico Cityde kaldıkları muhit diğer mahallelere göre lüx sayılabilecek bir mahalleydi.Evin babası Luis neredeyse maaşının tamamını ev kirası olarak bu eve veriyordu.Komşuları doktorlar,avukatlar ,mağaza sahipleri yada geliri yüksek olan diğer kişilerdi.Bunların arasında bir bisküvi fabrikasında üretim denetçisi olarak çalışan baba Luis dikkat çekiyordu.Anne Josephine sürekli eşine neden bu mahallede yaşadıklarını soruyor her zamanki gibi cevap alamayınca ev kirasından arta kalan parayla geçinmenin zorluğundan yakınıyordu.

    Meksikanın diğer mahallelerine oranla bu semtde suç istatistikleri yok denecek kadar azdı.Yani burda Osteriadaki gibi tanınmamak için şapka takıp elini cebine sokup köşe başlarında bekleyen satıcılar yoktu.Yada Casa de la Condesa daki gibi çetelerin sokak ortasında silahlı çatışmaları hiç rastlanmış bir durum değildi.Roberto gittiği okuldaki düzgün aile çocuklarıyla arkadaşlık yapardı ve hiçbir kötü alışkanlığı yoktu.Mahallede arkadaşlarıyla birlikde abisiyle ortak olan bisikleti sürmek ve arkadaşlarının evinde renkli ekran televizyon izlemek onu oldukça mutlu ederdi.Kendi evlerinde TV yoktu.O zamanlar siyah beyaz televizyonlar yerlerini renkli televizyonlara bırakıyorlardı.Kendisinden yaşça büyük abisinin ise başka bir arkadaş çevresi vardı Robertoyla ev dışında hiç görüşmezdi.Julio Roberto 14 yaşına geldiğinde kararını verdi ve ressam olmak istediğini söyledi.Babası Robertoyu çok sevdiği ve kararını doğru bulduğu için ertesi sene onu Joseph Morla lisesine yolladı ve orda okumaya başladı.Burda ressamlık eğitimide alıyordu.Arkadaşları arasında en başarılı resimleri yapan Robertoydu.Özellikle televizyon sanatçılarını karikatürize olarak çok güzel çizerdi.

    Birgün Roberto okuldan döndüğünde evde kimse yoktu.Ne olduğunu bilmiyordu ve arkadaşının evine gidip akşama kadar orda beklemeye karar verdi.Orda bikaç saat oturdukdan sonra saat 8 de tekrar eve geldi ve yine kapıyı açan olmadı.Tam tekrar arkadaşının evine geri dönmeyi düşünürken saçları dağınık,yolda yere bakarak yürüyerek gelen abisini gördü.Abisi bitkin ve anlamsız bir suratla evin önüne geldi.Roberto abisine hesap sorar gibi "Nerdeydiniz siz bu saate kadar ? Kaç saatdir Marcoslarda oturuyorum." dedi.Abisi cevap vermedi ve evin kapısını açtı.Abisinin arkasından içeri giren Roberto annesinin nerde olduğunu sordu.Abisi Robertoya otur karşıma dedi ve anlatmaya başladı.Eski ve tek ceketi olan krem rengi ceketini hemen üstünden atan Roberto annesine bişey olduğunu düşündü ve korkmaya başladı.

    "Bu sabah fabrikadaki elektrik kaçağı olan bir makineya babam elini sürmüş."

    Roberto abisinin lafını kesti ve "babama bişey oldu mu o nerde? " diye sordu.

    Abisi:"Lafımı kesme Roberto.Babam bu olaydan sonra hastaneye kaldırıldı ve ben buraya gelmeden önce komadan çıktı.Doktorlar bundan sonra felç kaldığını söylediler."

    Roberto tekrar sordu."Yani artık yürüyemeyecek mi?"

    "Sadece yürümek değil hiçbirşey yapamayacak artık.Sadece evimizde yatakda yatacak.Konuşamayacak bile."

     

    ------------------------------------------------------


    Savaş mı kaybettik beyler? Ülkemizi araplar işgal etmiş. Ülke planlı olarak araplaştırılıyor, cahilleştiriliyor ve fakirleştiriliyor.
  2. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    u235
    u235's avatar
    Kayıt Tarihi: 31/Mart/2008
    Erkek

    Uzun hikaye seven arkadaşlar okuyup yorum yazarlarsa sevinirim.

    PART 2

    Roberto o an hayatının en büyük üzüntüsünü hissetti.Sabaha kadar hiç uyumadı ve ağladı.Bundan sonra babası ona gülüp şakalar yapamayacak başını okşayamayacaktı.Ertesi sabah bir taksiyle babası eve getirildi.Aynen abisinin anlatttığı gibiydi.Gözlerini sağa sola çevirmekden başka bişey yapamıyordu.Taksiden indirilip eve getirilirken gözleri hep Robertoya bakıyordu.İçerideki kendisi için hazırlanmış yatağa yatırıldı baba Luis.İçeri girdiğinde babasının karşısına oturup onu çok sevdiğini ve hayatı boyunca ona bakacağını söyleyordu Roberto.
    Babasının gözünden ince bir yaş geldi ve Robertoya bakmaya devam etti.Fabrika üretim kısmındaki kaçak elektrik ihmali yüzünden aileye 5000 $ a yakın bir tazminat ödedi.Bu para gerçekden çok azdı ama yapacakları bişey yoktu.Biri 18 diğeri 15 yaşında bir çocuk ve okumamış bir kadın ne yapacaklarını bilmeksizin bu parayı kabul ettiler.Kısa bir süre sonra anneleri çocuklara şunları söyledi.
    "Fabrikanın verdiği parayla bu mahallede 2 aydan fazla kalamayız.Burda sadece ev kirası değil herşey çok pahalı.O yüzden başka biyere taşınıcaz ve orda ben çalışmaya başlayacağım."
    Roberto bu karara çok üzüldü ama yapılması gereken bu diye düşünüyordu.Casa de la Condesa yerlisinin tabiriyle Condesada bir ev bulundu.Yaşadıkları evdeki eşyalarını toplamaya başladılar bu arada Roberto mavi kaplı bir defter buldu.Bu defter babasının borç defteriydi.İsimlerin karşılarında onlardan kaç para borç aldığı yazıyordu.Bu defterin içinde bir tanede babasının başkasına yazmış olduğu ama henüz gönderilmemiş bir mektup vardı.Mektubu okumaya başladı.


    "Eski dostum Gabriel.Yaşadığım parasal sıkıntıyı heralde sende biliyorsundur.Elimden geleni yaptığım halde para yetiştiremiyorum.Küçük oğlum okula giderkende evde de hep aynı ceketi giyiyor.Hatta öyle zamanlar oluyor ki fabrikada bize verilen öğlen yemeğini yanımda getirdiğim kablara koyup aileme getiriyorum.Onlara hiçbişey hissettirmemeye çalışıyorum lakin son zamanlarda gerçekden para yetmemeye başladı.Robertonun gittiği lisede sürekli masrafları oluyor.Her hafta boya,defter yada başka bişey almam gerekiyor.Evet seninde bu mektubu okurken "O zaman başka bir mahalleye taşın be adam!" diye düşüneceğini biliyorum.
    Ama başka mahallelerdeki hayatları sen benden daha iyi biliyorsundur sevgili dostum Gabriel.Çocuklarımın cartellerinin,çetelerin içinde büyümesini istemiyorum.Daha önce kırsal alana yerleşmeyi çok düşündüm ama orda ne iş yapacağımı bulamadım.Lafı daha fazla uzatmadan senden eski bir dostun olarak 3 bin dolar civarı bir borç istiyorum.Eğer bana bu borcu verebilirsen bende küçük oğluma yeni bir ceket alabilirim.Okulda istenen boyaları daha rahatca alabilirim.Bu tür duygusal konuşmalarla kendimi acındırmayı hiç sevmediğimi bilmelisin ama bu acındırmak değil sadece eski dostuma içinde bulunduğum durumu anlatmak ve bir ricadır.Dostun Luis."


    Roberto bu mektubu okudukdan sonra koşarak gitti ve yatakda yatan babasına sarıldı,ağladı.Babası da o an ona sarılmak için herşeyi verirdi ama yapamıyordu.Roberto babasına defteri bulduğunu ve içindeki mektubu okuduğunu anlattı.Babası yine ağlamaya başladı.Yapabileceği başka birşey yoktu.Konuşamaz yada gülemezdi.Tek yapabileceği yüz ifadesi bile değişmeden ağlamakdı.


    Savaş mı kaybettik beyler? Ülkemizi araplar işgal etmiş. Ülke planlı olarak araplaştırılıyor, cahilleştiriliyor ve fakirleştiriliyor.
  3. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    KaRaKuLe
    KaRaKuLe's avatar
    Banlanmış Üye
    Kayıt Tarihi: 17/Temmuz/2003
    Erkek

    öncelikle gözlerimi siktiğin için teşekkürler copy paste yapıyon bari fontu büyüteydin ayrıca bu hikaye hep anlatılır hatta bizim mal bi hoca vardı herifin 4 kez dersini aldım her dönem dersin başında bu hikayenin kendine uyarlanmış halini anlatırdı işte benim babam çok az para kazanıyordu ama gidip en zengin insanların doktorların vs vs kısaca elit insanların oturduğu yerde ev kiralamışmış babasına demiş niye biz burda oturuyoruz çok para veriyoruz felan babası da şey demiş "Oğlum bu dairenin fiyatı 10liraysa ben 5 lirasını kira için 5 lirasını da çevresi için veriyorum" felan filan


    Aklın nuru fen kalbin nuru dindir. İkisinin izdivacıyla hakikat tecelli eder.
  4. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    u235
    u235's avatar
    Kayıt Tarihi: 31/Mart/2008
    Erkek

    PART 3

    Roberto çok sevdiği mahallesinden ve arkadaşlarından ayrıldı.Artık Condesa da yaşıyorlardı.Annesi burda bir mağazada satıcı olarak çalışıyordu.Roberto burda bir okula kayıt oldu.Ressamlık yada resimle alakalı olmayan bir liseydi burası.Duvar boyaları eski,rutubetli ve pis bir okuldu.İçindeki öğrencilerinde düzgün olduğu söylenemezdi.Okulda ulu orta yerde uyuşturucu ticareti yapılıyordu.Okul yönetimi bu işi yapan öğrenciler tarafından adeta sindirilmişti.Çünkü herkes biliyordu ki bu işi yapan kişiler yalnız değillerdi.

    Robertoya mahallede "zengin çocuğu" gözüyle bakılıyordu zengin bir semtden geldiği için.Ama kimse asıl gerçeği bilmiyordu.Okulun ilk bir kaç ayında Robertodan haraç almaya çalıştı bir kaç çocuk ve aldılar.Roberto okulda bu tip kişilerle uğraşırken mahallede de pek huzurlu değildi.Mahalledeki diğer gençler durup dururken Robertoya sataşır onu gasp ederlerdi.Abisi ise yine başka bir arkadaş gurubuyla geziyordu ama bu arkadaş grubu pek tekin kişiler değillerdi.Abisininde sokaklarda uyuşturucu işine girdiğini söylüyordu mahalledeki bir kaç çocuk.Robertonun hayatı bu kadar değişmişti ve o da bundan çok bunalmıştı.Bir gün abisi onu karşısına aldı ve bazı gerçekleri anlatacağını söyledi.

    "Bak Roberto artık babam bizim için çalışamaz.Babamın fabrikada kazandığının yarısı kadar bile kazanamıyoruz.Seninde bu aile için çalışman lazım."

    -"Peki çalışırım.Okuldan geldikden sonra bende marketde çalışırım."

    -"Peki ne kadar kazanabileceksin? Orda bir kaç konserve kutusunu üst üste koyup düzenlemeyle bu aile geçinemez.Salak olma."

    Roberto agresifleşerek cevap verdi

    -"O zaman ne yapayım? Banka falan mı soymamaı bekliyorsun?"

    -"Banka soymayacaksın.Sadece benim sana verdiğim işleri yapman gerek."

    -"Ben uyuşturucu işine kesinlikle girmem.Bunu kesinlikle yapmıyacağım!"

    -"Eski mahallemize geri dönmeyi istiyorsun değil mi? O zaman bunu yapmak zorundasın.Para kazanmamız lazım.Annem 12 saat calısıyor ama senin yaptığın sadece para yiyip okula gidip gelmek.Babamın zamanında senin için verdiklerini hak et.Artık bir erkek gibi davran !"

    -"Ben uyuşturucu satmam gerekirse burda yaşarım !"

    -"Sen zaten bi bok satmayacaksın aptal çocuk.Sen sadece verilen paketleri bi yerden başka bir yere götüreceksin."

    -"Yakalanırsam ?"

    -"Yakalanmazsın merak etme bu mahalle polis arabasını pek görmemiştir zaten şuana kadar."

    Bu diyaloğun üstünden 2 sene geçti ve bu işi yapmaya devam etti.Hiç yakalanmadı Roberto.O artık bambaşka bir insan olma yoluna gidiyordu.

    u235 tarafından 22/Oca/13 13:46 tarihinde düzenlenmiştir

    Savaş mı kaybettik beyler? Ülkemizi araplar işgal etmiş. Ülke planlı olarak araplaştırılıyor, cahilleştiriliyor ve fakirleştiriliyor.
  5. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    u235
    u235's avatar
    Kayıt Tarihi: 31/Mart/2008
    Erkek

    PART 4

    20 yaşına kadar uyuşturucu taşıyıcısı oldu.Artık kendilerine yetecek kadar para kazanıyorlardı.Ama abisinin gözü doymak bilmiyordu.Başta sadece geçinmek için girdiği bu işde zengin olmak istiyordu.Gözü ne annesini ne kardeşini ne de yarı ölü babasını görüyordu.Ama yaşam kaliteleri oldukça değişmişti.Roberto 15 yaşına kadar giydiği o krem rengi eski ceketini çıkarmış.Yerine kendine güzel takım elbiseler ve kıyafetler almıştı.Anneleri ise paranın nerden geldiğini düşünmeksizin gelen parayı harcıyordu.Baba bütün olanları görüyor konuşmak istiyor konuşamıyordu.Roberto her hafta ona yeni kıyafetler alıp getiriyordu.Ama babanın bu durumdan hoşnut olmadığı sadece gözlerinden belli olabiliyordu.Luis in bedeni felç olsada zihinsel olarak hala normaldi ve oğullarının kötü işler peşinden gittiklerini anlayabiliyordu.

    Aynen uyuşturucu işine girmeyi teklif ettiği gündeki gibi kardeşini yanına aldı abisi ve şunları söyledi.

    -“Roberto,gerçekden çok iyi gidiyoruz.Hayatımızda hiç yemediğimiz yemekleri yedik,giymediğimiz elbiseleri giydik.Seninde hoşuna gitmiyor mu bu ?”

    Roberto cevap vermedi.

    Abisi devam etti konuşmaya.

    -“Biliyorum seninde hoşuna gidiyor.Peki daha önce binmediğin arabalara binmek istemez misin? Hayatında elini tutamayacağın kadar kızlarla gezmeyi.Rutubetli bir evde değilde gerçek bir erkeğin yaşaması gereken lüx bir evde yaşamayı?”.

    Roberto sessizliğini korudu.Abisi devam etti.

    -“Aklımda çok güzel işler var.Artık biz tozun pis işini yapmayacağız.Senin malı sağdan sola götürürken yakalanma riskin olmayacak.Üretimini biz yapacağız satıcılar dağıtacak.Yani biz güvende olacağız  ve paralar bize akıcak.”

    Abisinin sırtararak anlattıklarından hoşnut olmayan Roberto yüzünü astı.Bunu gören abisi tekrar konuşmaya başladı.

    -“Roberto sen benim kardeşimsin.Ben hepimiz için en iyisini istiyorum.Sen babamın tekrar bizim gibi olmasını istemiyor musun? Eğer yeterince paramız olursa onu ameliyat ettirir ve eski haline getiririz.Bunu istemez misin?”

    Bu fikri duyana kadar surat asan Roberto babasının iyileşme fikrini duyunca hiç düşünmeden abisine daha fazla para için ne yapmaları gerektiğini sordu.Vücudu komple felçli bir adamın,kıl dönmesi olmuş birisi gibi kolayca ameliyat edilemeyeceğini bile hiç düşünmedi.

    Abisi onun bu  işe yeşil ışık yakmasından sonra konuşmasına gülerek devam etti.

    -“İşte benim fedakar kardeşim.Senle gurur duyuyorum.Planımız şu.Önce Amerikaya gideceğiz orda benle ortak olacak bir arkadaşım var.Beraber bir labaratuarda kokain ürettiricez.Üretecek elemanlardan taşıyıcılara kadar herkesi ayarladık.Yarın Amerikaya gidiyoruz,hazırlan.”

    Roberto:”Peki annem ve babam ne olacak?”

    -“Onlar burda kalacak.Merak etme işler yoluna girince onlarıda Amerikaya getireceğiz.”

    Roberto sadece babasının eski haline gelmesi hayaliyle bu işi kabul etti.Sahte pasaportlar hazırlandı ve abisiyle birlikde Amerikaya gitti.

    Orda aynen abisinin planladığı gibi bir labarutarda üretim yapmaya başladılar.Abisinin ortağı ise orta yaşlı bir Arjantinliydi.Bu Arjantinli Roberto ve abisi içinde sahte pasaportları hazırlayan adamdı.Robertoya bundan sonraki adınını Roberto değil sahte pasaportda yazan “Lucas” olduğunu söyledi.”Bundan böyle senin adını Lucas.Artık Roberto değilsin”.dedi

    Lucas yani Roberto abisiyle birlikde 6 ay boyunca aynen abisinin planladığı gibi bu işi yaptılar.Gerçek paralar kazanmaya başlayınca er yada geç olacak şey oldu ve sektördeki diğer liderlerle burun buruna geldi.Lucas’ın abisine ve Arjantinliye açıkça bu işden elini ayağını çekmeleri yönünde tehdit yolladı Kolombiyalılar.Lucas’ın abisi Lucasdan yanlarına bir kaç adam alarak kendilerini tehdit eden Kolombiyalı lideri vurmasını istedi.Lucas kabul etti ve Çarşamba gecesi yanına aldığı 4 adamıyla birlikde bir arabadan Kolombiyalıların 2.patronu denebilecek bir isme kurşun yağdırıp,öldürdüler.

    Kolombiyalıların büyük patronu,yardımcısının vurulmasının ardından adeta şoke olmuş ve bu işe yeni başlamış ufak bir Meksikalı grubun buna nasıl cesaret ettiğini anlayamamıştı.Kolombiyalıların bundan sonraki tek hedefi kendilerine böylesine kafa tutan bu Meksikalılar olacaktı.

     

    u235 tarafından 23/Oca/13 16:53 tarihinde düzenlenmiştir

    Savaş mı kaybettik beyler? Ülkemizi araplar işgal etmiş. Ülke planlı olarak araplaştırılıyor, cahilleştiriliyor ve fakirleştiriliyor.
  6. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    u235
    u235's avatar
    Kayıt Tarihi: 31/Mart/2008
    Erkek

    5. VE SON PART

     

    Lucas’ın abisinin tayfası.Lucas,Lucas’ın abisi,Arjantinlinin 3 adamı ve Lucas’ın para karşılığı kendisi için çalıştırdığı 4 adamdan oluşuyordu.Yani 10 kişilik bir grup sıradan bir mafya için tek gece baskında kolayca alt edilebilecek bir problem olurdu.Bu küçük grup daha bu kirli işe girer girmez acemice kendilerini ilk tehdit edenlere kurşun yağdırıp bir anda şimşeklerini üstlerine çekmişlerdi.

    Lucas uyuşturucu işinden sonra şimdi de silahlı çatışmalarda boy gösteriyordu.Kendilerinin ne kadar tehlike olduğunu tam kavrayamayan Lucas doğum gününü kaldıkları dublex evde parti kızları ve arkadaşlarıyla kutluyordu.

    Kolombiyalılar ve onların ayak işlerini yapan Kosta Rikalılar büyük bir vurgun için Lucas’ın doğum gününü kutladığı eve baskına gittiler.En ağır makinalı tüfeklerle kuşanmış Kosta Rikalılar için zaten şehrin dışında kalan biryerdeki bir eve kurşun sıkmak hiç problem değildi.Kolombiyalılar ve Kosta Rikalılar Lucas’ın doğum günü partisinin yapıldığı eve geldiklerinde hiç beklemeden kurşun yağmuruna başladılar.Yaklaşık 4 dakika boyunca ağır makinalı silahlarla taranan evin duvarları delik deşik olmuştu.Partidekilerden 9 kişi ölmüştü ama Lucas’ın boynunda çizik bile yoktu.Lucas hemen adamlarıyla birlikde partiden kaçıp abisinin New Yorkdaki evine sığındı.Abisine olayı anlatan Lucasa abisi artık ülkelerine geri dönme vakitlerinin geldiğini söylemişti.

    Amerikadan tekrar Meksikaya kaçtığında 2 kardeş babalarının astımdan öldüklerini öğrendiler.Lucas babasının öldüğünü öğrenince  adeta yıkılmıştı.2 kardeş burda ne iş yapacaklarını düşünürken Amerikada işler değişmişti.Arjantinli Lukas(Roberto) ve kardeşini satarak Kolombiyalılara Meksikalı kardeşlerin adreslerini vermişti.Kolombiyalıların Meksikada da gayet geniş bir yapılanması vardı.Lucas’ın Amerikadan getirdiği 2 adamıda Lucas abisi ile birlikdeydiler.Anne yine işe gitmişti.Lucas kafasını 2 elinin içine almış ne yaptığını ve yapacağını nasıl olayların bu hale geldiğini düşünüyordu.

    Bir öğlen saati bunlar olurken Kolombiyalıların Meksikadaki adamları Lucas ve abisi için onların evlerine gelmişti.Herşey normalken bir anda eve kurşun yağmuru başlamıştı.Uzun süre evin için tarandı.Ama bu kurşun yağmuru daha önceki gibi dışardan taranıp bitecek gibi değildi.Ayrıca Lucas göğsünün altından yaralanmıştı.Kolombiyalılar evi taradıktan sonra kalanları vurup herkesin öldüğünden emin olmak için evin içine girdiler.

    Abisi yerde yatıyordu ve vurulmuştu.Lucas’a kendisine yardım etmesi için bağırıyordu.Lucas abisinin feryadına kulak asmadı ve hayatta kalan 2 adamıyla birlikde evin arka odasına doğru kaçmaya başladı.Kolombiyalılar evin içinde geziyorlar sağa sola kurşun sıkıyorlardı.

    2 adamıyla birlikde evin arka odasında kalan Lucas adamlarına köşedeki sandığı açmalarını emretti.Adamları sandığın içinde mühimmat olduğunu sanarak hemen sandığı açtılar ama sandığın içinde sadece eski kıyafetler vardı.Lucas sandığın içinden krem rengi eski çocuk ceketini vermelerini istedi.Adamlardan biri evin içindeki Kolombiyalılara kurşun sıkıp zaman kazanırken öbürü Luca sın istediği krem rengi çocuk ceketini arıyordu.Sonunda ceketi bulan adam Lucas a verdi ceketi.Lucas yaralı olduğu için ceketi giyemiyordu ve adamlarına “beni giydirin “  dedi.Lucas üstündeki şık takım elbisenin ceketini ve gömleğini çıkardı.15 yaşına kadar giydiği o krem rengi eski ceketini üzerine giydi ve “Robertoyu affet baba!” diyerek Condesadaki  bu evde hayatını noktaladı.

    u235 tarafından 22/Oca/13 16:53 tarihinde düzenlenmiştir

    Savaş mı kaybettik beyler? Ülkemizi araplar işgal etmiş. Ülke planlı olarak araplaştırılıyor, cahilleştiriliyor ve fakirleştiriliyor.
  7. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    KaRaKuLe
    KaRaKuLe's avatar
    Banlanmış Üye
    Kayıt Tarihi: 17/Temmuz/2003
    Erkek

    hocam ben bi yerden alıntı yaptın sandım kusura bakma senin hikayenmiş modlar mesajlarımı silerse sevinirim


    Aklın nuru fen kalbin nuru dindir. İkisinin izdivacıyla hakikat tecelli eder.
  8. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    EnerJiC
    EnerJiC's avatar
    Kayıt Tarihi: 26/Mart/2010
    Erkek

    abi devamı yok mu bekliyorum ama kiminse kimin  :(

  9. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    u235
    u235's avatar
    Kayıt Tarihi: 31/Mart/2008
    Erkek
    EnerJiC bunu yazdı

    abi devamı yok mu bekliyorum ama kiminse kimin  :(


    yazıyorum hocam 3 saate kadar koyucam diğer partı.


    Savaş mı kaybettik beyler? Ülkemizi araplar işgal etmiş. Ülke planlı olarak araplaştırılıyor, cahilleştiriliyor ve fakirleştiriliyor.
  10. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    EnerJiC
    EnerJiC's avatar
    Kayıt Tarihi: 26/Mart/2010
    Erkek

    haydi bekliyorum Tar9k kardeşim

  11. KısayolKısayol reportŞikayet pmÖzel Mesaj
    1234567B
    1234567B's avatar
    Kayıt Tarihi: 04/Şubat/2010
    Erkek

    julia robert diye okudum aq hikayeymiş :D


    arbeit macht frei
Toplam Hit: 2004 Toplam Mesaj: 32