Forum
Aktif konular
Üyeler
Kurallar
Arama
@ Hayatla Kavgam #1 @ Hayatla Kavgam #1
-
Kim bilir ne umutlarla büyütüldük... Kim bilir neler harcandı bizim için... Kimi zaman bağrıldı,çağrıldı...
İlk tokatı yedigimizde acaba ne gözle bakmıstık babamıza... Ne kadar isyan ettik degil mi bizi büyütenlere,onları reddetmek istedik...
Şunu cok demişizdir kendimize ; "Neden ben ?" Özünü arastırdıgımızda hep din cıktı karsımıza,bunu sorgulamak,Yaradan'ı sorgulamak oldugu icin hep kacındık bu sorudan...
Öyle umutsuz anlarımız oldu ki,"Keske ölseydim !" dedik...
Babama göz yaslarını zorla tuttturan su sorumu cok düsünmüstüm o yaslarımda...
"Baba,ben 70 yasımda ölmeyecek miyim ?"
Aglamanın esiginden zor dönmüstü...
Büyüdüm,5 yasımda okumayı söktügümde birileri sunu söyledi ; "İş bitmiştir,bu tam aradıgımız cocuk !"
Özel programlı ilkokula yollamak istemedi beni babam... Ve ben nedenini hiç ögrenemedim,sormaya da korktum...
Gizlice isyan ettim ona,su an ki durumumu düsündüm,beni bataklıga sürükledin baba dedim icimden...
8-9 yaslarımda hiperaktiflik damgası yedigimde bir süre kendimi cevreden soyutladım,zorla yutturulan hapları düsündükce kızıyorum kendime...
"Psikologa ancak deliler gider,ben deli degilim !" dedigimi hatırlıyorum :)
5 senem hatırladıgım kücük & mutlu anılarla gecti okulda... 6. sınıfta baska bir okula verildim,belki de hayatımı tamamen değiştirecek okul burası oldu...
Bilgisayarı,interneti,ilerde basıma bela acacak "hack" terimini burada ögrendim...
Ve benim hayatım degisti,nasıl mı ? Benden cok iyi okullar beklenirken,ben herkeste bir hayal kırıklıgı yarattım ve orta düzey bir okulu "kazandım"...
"Yazık ettin kendine D..."
Evet,ben kendime yazık ettim,kendimi harcadım,yıllarımı calan tek sey su an karsısında oldugum bu meret oldu...
Zaman gecti,her insanoglu gibi biz de asık olduk :) Tabii imkansız asklar sayfasında ilk yerini korudu bu... Hatta bununla ilgili bir konu acmıstım Tahribat'a...
Tam hatırlamıyorum ama birisi demisti,geriye döndügünde bunlara güleceksin,salaklıgına yanacaksın diye...
Evet,su an yaptıgım salaklıgı yavas yavas anlamaya basladım...
İmkansız asklarımdan biriyle de gectigimiz yaz karsılasmıstım,ilgilendikleri icin ;
Yeah & hokkabaz'a sonsuz teşekkürler... :)
Belki hayatımda bir dönüm oldu o,bilemiyorum,o sıralar baslarını sisirdigim icin daha ayrıntılı bilgi almak icin Ayaz & Ali abiye basvurabilirsiniz :))
Cok agladım cok... Simdi oturup onu hayal etsem gene aglarım eminim,dısardan güclü görünüyorum ama hükmedemiyorum kendime..
"Sensizliğin saatlerini tutar oldum küçükken dişlerimle saat şekli yaptığım kolumda…Şimdi dipsiz kuyuların karanlığında o küçük çocukluğum.İleride bunları yaşayacağını bilse söyle hiç büyümek ister miydi o çocuk?
Saat gecenın 4'ü.Ve yalnızlık var yine gökyüzünde.Penceremden yine yıldızları izliyorum.Hepsiyle bir "sen" çiziyorum gökyüzüne.Gözlerinin güneşteki parıltısı oluyor yıldızlar.Zaman zaman yağmur dökülüyor yastığımın bir tarafına.Biraz tuzlu gibi sanki…Perdelerin hareketi habercisi oluyor gelen rüzgarın.Sanki birileri haber vermiş gökyüzüne ağladığımı.O da bana rüzgarını gönderiyor gözyaşlarımı kurutsun diye.Kuruyan gözyaşlarım yanağımda sanki ağladığımı göresin diye leke bırakıyor.O da istiyor bu yaşadığım acıyı görmeni.Bunları aslında bana yaşatmaman gerektiğini.O da biliyor ayrılığın acısını..O da istiyor yanımda olmanı.Yalnız yatağımda üşümeden birine sarılmamı….
Yüreğim kor gibi,bedenim ise üşüyor sensizken.Hatırlıyormusun elini tuttuğumda kalbim nasıl hızlı atıyordu.Elini tutmama alıştı kalbim şimdi hiç atmak istemiyor.O da üzgün benım gibi,ne yapacağını bilemiyor.
İçimden geçenleri bile söyleyemiyorum gözünün içine bakarak.Parmaklarım klavyenın esiri olmuşcasına basıyorum tuşlara.Belki şu satırları yazarken ağladığımın bile farkında olmayacaksın.Yanımda değilsin ki cünkü.Belki de hiç olmadın.Olamadın.Olamadık.Yazıkk…Ne yazık ki feda ettik bi hiç uğruna bu sevdayı.bu aşkı..Şimdi çaresizlik tepiniyor yüreğimde.Sevgim,aşkım,umutlarım karanlık bi çıkmazda.Ne yapacaklarını onlar da bilemiyor benim gibi.Özgürlüğüm bile yenildi bu ayrılığa.
Çünkü biliyormusun.Yalnız kalmaktır zor olan yalnız bırakmak değil.Giden asla yalnız değildir kalana kadar.Ve asıl yalnız bırakılmak koyar insana.Gidenin ardından öylece bakakalmak.Şimdi benim yaptığımda bu.
Sessiz gecelerin yine esiriyim anlaşılan.Bu karanlık odamda elimde tek dal sigaramla yine eşlik edeceğim "Evliyâ-ı Rap"in şarkılarına..
"Gözler sözlerin sertliğiyle yaşa bulanıp ah çekti
sensiz geçen günlerin kazası yok be sevgili.."
// 12 Ağustos 2008
" Beni bıraktığın günü hatırlıyormusun?Uykusuz gecelerimde çocuklar gibi bağıra bağıra ağladığımı?İçinde bulunduğum ruh halini biliyor musun?Vicdanınla ilgili sorunların var dimi?İçin şimdi bu yazıyı okurken rahat değil.Kabul etmek zor geliyor dimi hatalarını?
Kaderi ne kadar değiştirdiğinin hala farkında değilsin dimi?Geleceğe dair planlarımı mahfettiğin hakkında en ufak bir bilgin olmadığını biliyor musun?Sırf başkasını tercih etmemin tek suçlusu senin beni terkedeşin olduğunu,onun gözlerinde seni gördüğümü,Sırf sana benzediği için onun olduğumu biliyorsun değil mi?Benimki de soru yani…Nereden bileceksin ki.Sen anca gördüğüne inanırsın.Sana mı inanacağım gördüğüme mi diye sitem dolu birsey demek isterdin sanırım şu an yanında olsam.Keşke bunu diyebilcek kadar yakınımda olsan.Ben de sana madem çok iyi görebiliyorsun benim aşkımı neden göremedin diye sorsam…Neden beni terkettin diye gözünün içine baka baka sorsam…
Her gece "ahh" larımın üstüne "ahh" ekliyorum..
-Ahh keşke yanımda olsan…
-Ahh keşke yanımda olsan…
-Ahh keşke yanımda olsan…
….
Her gece aynı cümle.Ben söylemekten duvarlar dinlemekten bıkmadı.Ama belli ki "biz" olmaktan bıkmışsın.Yoksa neden beni terkedesin ki?
Tabi insan biraz da kendisinde aramalı hatayı.Bu kadar kaptırmamalı birine kendini.Ona bu kadar değer vermemeli.Kendini ondan uzak tutmalı ki kaçan kovalanır masalı gerçek olsun.Ama ben bunu yapamadım.Masalları sevmiyorum cunku.Hepsi mutlu sonla bitiyor.Benimki gibi değil sonları…
Biliyor musun artık sigara içmememi istemiyor dostlarım.Çok içiyormuşsun.Geçen biri nedenini sordu.Söylemedim…Söyleyemedim…Çünkü eğer gülebiliyorsam ve bunun nedeni sensen,ağladığımda bunun suçlusu seni görmek canımı yakıyor benim.Ne yapsan da kızamıyorum yine de sana…
2 kelâm edecek gücü bulamıyorum artık kendimde.Kendi sessizliğimde boğulup gidiyorum arkamda sigara dumanı bırakarak…
Bundan sonra ne şikayet ederim ne de başka bir şey…Zaten yalnızmışız bu hayatta.Hani Can Yücel diyor ya "Çok sevmeyeceksin mesela.O daha az severse kırılırsın" diye…
Şimdi ne sen varsın yanımda ne gölgem.Tek dal sigaramla akrebin hızlı dönmesini beklemekten başka çarem yok…Kim bilir..Belki azrail yanıma gelip benimle geliyor musun diye sorduğunda geride bıraktığım biri için gitmekten vazgeçerim.Ya da herşeyimle tereddüt etmeden çeker giderim.
Kırılan kalbimin dağılan parçalarına güneş vurduğunda aydınlanacaksa yolun eğer,eğil yere birleştir parçalarımı kırık da olsa bir kalbin olsun…"
// 18 Ağustos 2008
"Seni bana kim getirebilir ki... Kac yalnızlık,kac dua,kac isyan... O kadar yakınımdasın ki... Seninle aynı yerin nefesini alıp vermek...
Sana ulasamamak... İcimdekileri sana anlatamamak... Karsında durup aglayamamak... Ayaklarına kapanamamak... Beni o kadar delirtiyor ki...
Adını bile bilmedigim sen... Kac kisi benim gibi bilinmeyen bir askın pesinde kostu acaba...
"Acaba onda bir iz bırakmıs mıyımdır ?" cümleleriyle uyanıyorum her sabah...
Aglıyorum,üsüyorum... Hayat ağır çekimde ilerliyor gözlerimin önünden...
Seni sevdiğimi haykırabilsem keske insanlara,keske duysalar sesimi...
Geceleri aglayarak uyanma deneyimini yasadın mı acaba...
Ben her gece yasıyorum...
Ahh,bilinmeyenlerle yasamayı ögretmedi bana bu hayat,tek ögrendigim onun acımasız oldugu...
Su an icim yanarken caresiz bir sekilde bilgisayar basında oturup yazmak... Yazmak...
Seni bulmak icin büyük forumlara index bırakmak...
Tek yapabildigim bu degil mi... Ne kadar aciz oldugumu bir kere daha görüyorum kendi kendime...
Bir kaderle bitmiyor... Kavgam hala sürüyor sevgili... Güzel ne varsa seninle var... "
// 2 Eylül 2008
Benim aşk hayatım böyletrajedik geçti işte müridler... Hatta yasadıgım su 16 sene...
Neden böyle oldugumu da bilmiyorum,özellikle son bir kac gündür dayanamadıgım bi sıkıntı var icimde,biri dokunsa aglayacak sekildeyim...
Şükrediyorum,halime şükrediyorum ama bazen öyle dayanılmaz oluyor ki,ne iştah kalıyor,ne uyku...
Gelecekte kendimi hayal edemiyorum,sürekli bi ölüm korkusu...
İstediklerimizi elde edemeyişimiz...
En fazla da bu koyar adama,istedigini elde edememek... Neden bu cocuk burda da ben degilim gibisinden...
Oyuncu olmayı cok istemisimdir,dolayısıyla piyasadaki elemanları aşırı kıskandım hep...
Neden "ben" de yokum veya neden "ben" degil de "onlar" misali...
Maalesef hayat her istedigimizi vermiyor sayın müridler,bunu cogunuz benden daha iyi biliyosunuz zaten,cogunuz benden tecrübelisiniz...
Bunalıyoruz,aglıyoruz,sarkı dinleyip kendimizi delirtiyoruz ama bunların bi faydasını görüyo muyuz sizce ?
Aglamakla elimize bu zamana kadar ne gecti ?
En fazla komsu cocugunun oyuncak arabasını elde etmişizdir degil mi...
Bazen nefes almak bile zor geliyor bana,gerçekten,hatta kendi bedenimden cıkmak istedigim oluyo,artık siz buna ne dersiniz bilemem,ucmak mı kacmak mı...
Ölümden korksam da ölmek istiyorum cogu zaman...
İnsanlarda tiksindiriyor,iki yüzlü olanlar,yüzüne bakıp takır takır yalan konusanlar...
Aynı seyleri ben yapmadım mı ? Yaptım,o yaptıklarımdan dolayı da böyle oldum,kendinden nefret eden birey...
Hırsızlık yaptıgımı bi kac kisi biliyodu,simdi bunu okuyan herkes ögrenmis oldu,evet ben kul hakkı da yedim,keske ellerim kırılsaydı da yapmasaydım...
Milletin emegini yıktım,beddua edenler oldu,yalvaranlar oldu... İnanamıyorum kendime,geriye dönüp baktıgımda ben ne yapmısım diyorum...
Pismanlık pismanlık pismanlık... Zaman geri gelmiyor işte,yaptım ve bitti... Keskelerle süslü bir hayatımız var...
En nefret ettigim şey su illet makine... Benim gibi bir cogunuzun hayatını calan;baska bir deyisle de emperyalist ülkelerin yarattıgı şeytan tuzagı...
Geciyor ömrümüz... Ne kadar yasayacagımız belli degil... Ne olacagımız belli degil... Kimimiz takmıs dini sorguluyor,kimimiz buna cesaret edemiyor...
Asosyal olmusuz,ailemizi kimi zaman takmıyoruz bile...
"Hadii,yemek soguyacak !" cümlesini kim bilir haftada kac kere duyuyoruz degil mi :)) Gerci ben istesem de duyamıyorum ya neyse...
Neyse ki uzun zamandır takip ediyorum Tahribat'ı,adam gibi dayanısmanın oldugu,dostlugun oldugu,en önemlisi "gerçekten iyi düşünebilen beyinler"in oldugu tek yer burası...
Cevremdeki insanların acıklarını kapatan yer burası...
Tek eglencem burası... Ha bi de Kurtlar Vadisi :D
Bu yazıyı neden yazdıgımı ben de tam olarak bilmiyorum ama basından sonuna kadar okuyan herkese teşekkürü borc bilirim...
Bu forumda beni seven de var,nefret edende,umudum o nefret eden arkadaslar lütfen bana ön yargılı davranmayın,hack ile ilgili konular actıgım icin kızdıgınızı biliyorum ama elimden geldigince minimuma indirmeye calısıyorum o konuları...
"bayzin" " karakutu" "nights_judge" "Musket" "cicosz" basta olmak üzere bu zamana kadar tartısmıs oldugum bütün müridlerden özür dileyerek yazımın ilk kısmını noktalamak istiyorum.
Saygılar...
-
hocam ıyı guzelde sayfa mahvolmus yaw bide ne yalan solıyım cok uzun geldı okuyamadım sory
-
Yanlıslıkla göndere tıkladık,sayfayı mahvettigimin farkındayım,ilgiler bi el atarsa sevinirim
Canın sagolsun :)
-
c/p ninde bi adabı var hoca sayfayı Allah ına kavuşturmuşsun :)
-
Not defterinden kopyalamıstık düzenlemeyi unuttuk,pm attım yöneticiler ilgilenir kusura bakmayın...
-
şu an karşısında durduğun meret senin yıllarını çaldı ama benim hayatımı...
-
aman 2 side böle gelmesinde
-
rapidhacker550 bunu yazdı:
-----------------------------
aman 2 side böle gelmesinde
-----------------------------:)) Düzeltmeyi unuttum hocam kusura bakma... Düzeltilir insallah... Uzunluk acısından dediysen bilemem tabi :))
@Nitrous
Benim de hayatımı calma yolunda devam ediyor :)
-
İnsan durağanlığa gittikçe alışır ve sessizlikte mutlu olmayı öğrenir. Kimseye ihtiyacı olmadığını öğrenir zamanla.
Bunları kavgaya dönüştürmektense bunlarla barışmak en güzelidir.
Yalnızlığında kalabalığında değerini bilmelisin. Az biraz yaramaz çocuklara hemen hiperaktif damgası vurulur.
psikologlara giderken hastalığını kabullenmişsindir zaten Psikologlar asla sen hiperaktif değilsin yada sen depresyonda değilsin diyemezler.
Hatta başvuranların yüzde 90 ını dinlemeden avucuna ilaç tutuştururlar, ilaç içiyordum diye takılma yani.
Kendini geliştirirsin hiperaktiflikte geçer.
Hiçbir zaman yaşadıklarına sırtını dönme.
Sen 8-9 yaşlarında hiperaktif damgası yediğin için üzülüyorsun ya 8-9 yaşlarında tecavüze uğrayan çocuklar.
Baban özel okula gönderdi diye şikayet ediyorsun ya sabah akşam bok temizleyen çocuklar var.
Sen aşk acısı çekiyorsun ya 40 yaşına kadar evden çıkamamış insanlar var.
Yaşadığın herşey bugün sen olmanı sağladı ve sen düşünebiliyorsun.
Kendinin kıymetini bil yada daha fazla katlanma hocam. Hiçbir şey için geç değil. Hayatının zaferi için şimdiden çalışmaya başlayabilirsin. -
hem şikayet ederız hemde kullanmaktan vezgecemeyız dımı şu bilgisayar ve internet denen sey elle tutulmayan gozle gorulmeyen seylerı bıle yenmekte
-
vay vay vay vayben öliyim :W
ilk başını okudum fazla uzun geldi bi de karmaşık :W
düzeltilirse sayfa tamamını okurumda sanırsam beni anlatıyor :D
aferim andrei oqtm :P
Kısayol
Şikayet
Özel Mesaj
Alıntı yap
Toplam Hit: 3255 Toplam Mesaj: 27
Cevapla