Forum
Aktif konular
Üyeler
Kurallar
Arama
Bunalıyorum... Bunalıyorum...
-
İçimden geldiği için yazıyorum, bugünlerde çok sıkıntılıyım, çok düşünüyorum, bazen kendime zarar vermeye çalışsam da yapamıyorum. Neden diye soruyorum ama sorduğum sorunun cevabını hiçbir zaman alamıyorum. İki yıl önce ilk kez aşık olduğumu düşündüğüm kişi ile bir şeyler paylaştım gerçekten hayatımda en mutlu olduğum dönemdi diyebilirim, neticede çocuk değildim duygularımı anlayabiliyordum tabiri caizse köpek gibi seviyordum. Uğruna her boku yiyebileceğimi dahi düşünüyordum, onu alıp çekip gitmek kendi hayatımızı kurmak sadece küçük ufacık kalıyor bazılarının yanında. ama her mutluluğun acı sonu varmış (o beğenmediğim Türk filmlerinin sonu gibi). Ona ihtiyacım olduğu zaman niye gittiğini düşünmekten kafayı sıyırdım diyebilirim. Bunun neticesinde yaklaşık yedi ay hiç evden çıkmadım diyebilirim çıktığımı sayarsam o sıralar ayda yılda bir kullandığım alkolü alabilmek için tekel bayiine gidiyordum sadece. Günler geçti unuturum dediğim kişiyi gerçekten unuttum mu bilmiyorum derken iki üç macera yaşadım bunlar kısa süreli ya da karşılıksız olmakla birlikte ayrıldığımda gerçekten hiç üzülmedim diyebilirim (biri hariç) . netice de bu yaz iki yıl sonra tekrar aynı ortama girdiğimde aslında hiç unutulmadığını diğerlerinin sadece avuntu olmaktan öteye gidemediğini öğrendim. Ben o yedi ay içinde bunaldığım bir gün intihar bile etmiştim. Bugünlerde yine içimde bir şeyler beliriyor ama bu sefer gerçekten çok korkuyorum. Gidip ben seni hala seviyorum dediğimde alacağım tepki beni çok korkutuyor. Geceleri düşündüğümde uyku ya haram oluyor ya rüyamda görmeye başlıyorum. Sabah kalktığımda kesinlikle bugün düşünmeyeceğim diyorum ama görünce yine her şey baştan başlıyor. Geçen zaman içinde ben çok değiştim o benden de çok değişmiş. O zamanlar sevmediğim her türlü alışkanlığını bırakmış. Buna çok seviniyorum mesela. Bazen de zaten keşke kopup gitmeseydi diyip bunalıyorum kendimi kaybedip zarar vermeye başlıyorum. Alkolik bir kişiliğe bürünüyorum hatırladıkça, kahrediyor, isyan ediyorum. İşte her şeyin bokladığı an hala onu unutamadığım eskisi gibi çok sevdiğimi hatırlıyorum. Belki gidip açıkça söyleyemeyeceğim ama unutmadan sevebileceğim. Ki zaten iki yıl içinde ben onu hiç unutmamışım bundan sonrada ben unutmak istemem. Şimdi ne yapmalı diye düşünüp duruyorum düşünmemek için kendimi başka şeylere veriyorum yinede düşünüyorum ya sonunda iyice azıtıp delleneceğim galiba cinnet geçirip kendimi kesmezsem iyidir. Ne yapmalıyım demiyorum sadece beni çok bunaltıyordu anlatayım öyle okusun arkadaşlar yorum yapsınlar okuyup rahatlayayım diye düşündüm. Öyle masal havasında yazmış gibi hissediyorum kusura bakmayın artık.
-
hacı sen git intihar et ya...
(şaka tabi)
onun olduğu sokaktan geçme amk sende, mp3 player al müziğe bırak kendini amk
-
beni yazdın stif :| (alkol hariç)
-
konsere git kurtlarını dök iyi gelir.
-
Abisi bir kere cinnet olayını kenera bırak tam olayları bilmiyorum ama işte öyle yüzeysel yorumlar yapcaz anca ilk önce onun bakış açısından düşün gene seni seviyorum desn ne der hayır derse işte falan bunlara göre ne yapcağını kozları tekrar ne diyerek ele alabiliceğini düşün planla sonrada yap aklında böyle kalması daha kötü
-
unutamamı aklından çıkar bikere bul başka birini elli yüzü düzgün yaşa hayatını sonra ileride dersin ulan ben bunun için mi kendimi kahretmişim yazık bana diye ;)
-
Oha aynı ben lan :S:S Seni gerçekten iyi anlıyorum...Sana şimdi düşündüğümde güldüğüm küçük hikayemi anlatayım..
Bir buçuk ay öncesine kadar senin gibiydim hacı. Hatta hastaneye bile yattım kaç serum yediğimi hatırlamıyorum. Tüm araştırmaları yaptılar ama sapasağlam çıktım. Sonra psikiatriste gönderdiler,bil bakalım çektiğim onca ıstırabın sebebi neymiş...Psikolojik..Seninle aynı süreçlerden geçmiştim (intihar hariç)... Sonra psikiatrist bana hayatımı fazla etkilemeyecek bi antidepresan verdi onu üç hafta kullandım ve şimdi mükemelim. Kız düşünme falan kalmadı.Kendimi ondan önceki gibi kişisel değişime verdim şimdi acayip özgürüm hayatın tadını sonuna kadar çıkarıyorum.
Sana tavsiyem psikiatriste gitmen.Ve seni bunalıma sokacak şeylerden uzak durman.Buna en büyük etkenlerde müzik ve tv. Ferdi,müslüm falan dinleme mesela ve duygusal şeyler izleme bir süre. Bu durumda her ne kdar etkilenmiyorum desende bilinçaltın çok etkileniyo ve sen fark etmeden durumun daha vahimleşiyo. Üzerindeki psikolojiyi kolayca atmanın bir yolu evde fazla durmaman. Park bahçe neresi olursa git.Canın gitmek istemicektir evde durmak isticektir ama buna aldırma. Bir süre böyle takıl.Sonra bu psikolojiden çıkıp sağlıklı düşünmeye başladığında düşündüklerinin ne kadar saçma olduğunu farkına varıp kendine gülüyosun...
Şunuda unutma dünyada 6,5 milyar insan var. Bunların yarısından fazlasıda dişi :D Yani birine takılıp kalmak sadece zihinsel bir durum.Yaşımız insan ve tanıyacağımız mükemmel insanlar onları keşfetmemiz için bizleri bekliyo...
Düne ait ne varsa dünle beraber gitti cancağızım;şimdi yeni şeyler söylemek lazım.
-
AŞKTA YARIN YOKTUR SEVGİLİ
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili.
O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır.
Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur.
Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar.
Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş,
anneler ve korkular yoktur.
Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili.
İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil,
içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir.
Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur.
Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında. .............. die giden bir cezmi ersoz siiri sana uygun olabilir=)ewet cok acıtır cok cok cok cok cok acıtır ask ama guzel biseydir hiç asık olmamaktansa asık olup acısını cekmeye deger we bence canın hala acıyorsa git konus olmazsa zaten olmayacak kaybedicek bi seyin yok olumsuz bi cewap alırsan uzulebildiin kadar uzulur we artık uzulmeye gucun kalmadıgında cok yoruldugunda tek basınada yeterince guclu olduna inanmalısın neyse soylencek her soz faydasız..
-
Serkan abi anlıyom seni... Bence ne yap diyim mi? Dinnek kafayla iyi bi konuşma hazırla, tüm hazırlıklarını yap, olasılıkları düşün ve git o kıza açıl söyle ona yine seviyom snei laa. Şimdi düşünecen ki "ya derim tmm ama biraz daha bi duriyim" demi, veya buna benzer bişe? İşte bende aynı durumdan gittim bok yoluna. Daha hiç durma git söyle! Sana vereceği en kötü cvp nedir diyim mi: olmaz, ama daha olmaz, ya arkadaş kalalım vb... Ne olcak yani. O ana-ortama-havaya göre konuşmayı sürdürürsün zaten, dinnek kafayla düşündüğün planınla birlikte. Bence söyle ! Bak benimkini msnden anlatmıştım sana. Yine anlatiyim: Herzamanki gibi benden 1-2 yaş küçük bi kızdan çok hoşlandım okullar kapanmadan 2hafta önceden beri. Hala da onu seviyom yani artık seviyom onu. Bizim aramız çok iyi gerçekten. O beni seviyo abisi-arkadaşı olarak. Okullar bitince pek görüşemedik, sadece MSNde rastlıyodum ona. Sonra konuşmaya başladım bunla. Birbirimizi tanıyoduk,. Kısa kesiyim. Ben biraz daha tanılşaım derken öyle bi bok yoluna bi zaman geçti ve bu kız birisiyle çıkmaya başladı. Ben ayrılır diye düşündüm + ozamanlar şimdiki kadar sevmiyodum, sadece hoşlanıyodum ama çıkmayı çok istiyodum. Bak ne oldu aqqqqqqqqqqq !!!! amıma kaydı, şaftıma kaydı. Her gün kişisel, çevresel sıkıntılarımı, arada pcde-nette çıkan sıkıntıları, çevremde olan kötü şeylerden alakam yokken bile duyduğum sorumluluk psikolojisini ve bunlar yetmezmiş gibi bide aşk sıkıntısını çekiyom aq. Bak şuan sana bu şarkı tam gider : http://www.youtube.com/watch?v=6Dzo7qBLZBQ ve yine diyom : g i t s ö y l e aq !
-
korkmasam gider açık açık söylerimde korkuyorum :(
-
Stifler bunu yazdı:
-----------------------------korkmasam gider açık açık söylerimde korkuyorum :(
-----------------------------
yahu asık olmaktan acılar cekmekten korkmamıssın simdi neden korkuosun zaten olabilcek en kotu sey olmus herhalde kaybedecek bişeyin yok git konus en fazla hayır istemiorum der ama en azından bi sansın olur evet cevabı için..
Kısayol
Şikayet
Özel Mesaj
Alıntı yap
Cevapla