Yeninin Eskiyle Savaşı

01/Şub/13 03:33

Kısayol

Şikayet

Özel Mesaj

Ayro

Kayıt Tarihi: 08/Ağustos/2005

İçimden geldi öyle bir yazı yazdım... Uzun geliyorsa biliyorum bazıları 'çok uzun', 'özet geç' diye tutturacak... Hiç cevap butouna basıp uğraşmayın ; önemli birşey yok. Siz direkt alta tıklayın :

Ana Sayfa

----

Kaçınız sobalı evde büyüdü bilmiyorum. Küçükken sobalı evde büyüdüm. Kesinlile doğalgaza tercih edebileceğim bir 'zevk'ti. Hatırlıyorumda salonda soba, mutfakta kuzine vardı. İçinde yemek pişer, üstünde çay demlenirdi. Fırında vardı fakat, kuzine zevki başkaydı. Kestane pişirirdik. Hatta portakal ve mandalin kabuklarını üzerine atardım ve odanın kokusu değişirdi. Ekmekte kızartırdın istersen.

Dedem tatar olduğu için süper börek yapar. Hele hele kuzinede... Müemmeldi. Eskişehirde olduğumdan , sobanın tadı bir başkaydı. Türkiye'ye soba yollayan şehirdir. Ayazı vardır, buz gibidir; bilenler bilir. O soğuğun ardından eve gelip, sobanın yanına geçtiğimizde kemiklerimiz ısınırdı. Hiçbir kaloriferin veremeyeceği bir zevk yaşatır.

Sobalar yerini kalorifere bıraktı. Hayat... Teknoloji gelişiyor, imkanlar artıyor. Aldığımız keyifler ise azalıyor. Yenilikler hayatımızı zehirliyor. Yeni eskiye karşı... Doğalgaz daha temiz ama daha mutsusuz be !

Telefonlar değişti, cep asistanları oldu artık. Bugün telefondan herşeyi yapıyorsun. Yüzlerce kanallık televizyonlara sahipsin. Ama mutsuzsun. Birşeyler eksik hayatımızda, fark ediyoruz...

İnsanlık bile nasibini aldı. Eskiler diyoruz... Yaşamadığımız yada hatırlamakta güçlük çektiğimiz eskiler... Neydi be ! Birbirini görünce gülümseyen insanlar , şimdi 3 saniye baktı diye birbirini öldürüyor. Bizi biz yapan insanlığımızı kaybettik. 'Geçmiş Olsun!'. Yeniliğin suçu, aynı zamanda eskilerinde. Aslında bizim suçumuz.

Hayatta yeni ve eskinin dengesi vardır. Yeni güçlü olursa ; her yeni fikir kabul edilir. Bir standart yakalanamaz ve sağlam temeller atılamaz. Eğer eskiler güçlü olursa; yeniliklerin kabulu zorlaşır ve geri kalınır. Dengede olmalı yani...

Fakat günün birinde bütün yeniler eskiyecek. Eskime... Özellikle bizde o kadar sık oluyor ki... Herşeyi eskitiyoruz. Herşeyden sıkılıyoruz. Yeniliğe muhtacız.Yeniliği kabul edip, eskiyi özlüyoruz. Ama hala eskiye önemsemiyoruz.

50 bin senelik insanlık tarihinde ; insanlar birlikte, topluluk halinde yaşardı. Dialog halindeydi. Şimdi ise, daha doğrusu son 50 senede ise ; radyo, televizyon, televizyon, bilgisayar nedeniyle birbirimizden uzaklaştık. Yaklaşın 49 bin 950 senelik geçmişimize karşı gelip; köklerimize, insanlığımıza karşı gelip toplumdan koptuk ve şimdi düşünüyoruz : 'insanlık neden bu kadar depresyonda?', 'insanlar neden mutsuz?'....

Neden acaba ?

Otobüste birazdan oturacağı koltuğun yanında oturan adama gülümseyerek iyi günler demekten aciz olduk. Hatta her gün gördüğümüz insanların hayatlarına karşı ilgimizi kaybettik. YANİ TOPLULUKTAN KOPTUK !

1 ve 0 ile çalışan aletlerin ekranına bakıp, oradaki olaylara göre duygu değişimi yaşıyoruz. İnsanlardan uzaklaştık. Binlerce yıllık içgüdü ve özelliklerimizi safdışı bıraktık. Kendimize karşı koyduk.

Biz şaşırdık... İnsanlığımızdan koptuk. Yeniliğe çok kolay teslim olduk. Mutsusuz işte ; insan olmaktan çıktık ...

Alıntı yap

01/Şub/13 03:38

Kısayol

Şikayet

Özel Mesaj

nick6
0x656e

Kayıt Tarihi: 19/Mayıs/2012

Soba bir tanedir köye gittim mi hala onun üstünde yemek yer gözünde pasta börek işte neyse ondan tadarım.Hele ki sabahları kahvaltıda üstüne ekmek koy ısıt üstüne tereyağı üstüne de halis mulis köy salçası birazda tuz tamamdır.

Alıntı yap

01/Şub/13 03:41

Kısayol

Şikayet

Özel Mesaj

tosun

Kayıt Tarihi: 31/Ağustos/2005

Bir kısmını okudum, söyleyeceğim birkaç şey var.

Sen 20li yaşlarda çıkıp bahsettiğin durumlardan bu şekilde yakınıyorsun ya hani , birde annenin,babanın ve daha yaşlı olan akrabalarının hangi düşüncelerde olduğunu tahmin et sana.
Oturup ağlasalar yeridir herhalde.
Soba delisi olan babam mecburiyetten sobayı kaldırıp doğalgaza geçti.
Bizde kestane pişirir,mandalina kabuklarını sobanın üstüne atardık,odanın kokusu değişirdi.Sobanın gözünde güveç pişirirdik.Sobanın üstünde ğüğümler olurdu parlaklığı gözüme vururdu.

Teknoloji çağına ayak uydurmak zorunda kalıyoruz ben yapılabilecek bişey olduğunu sanmıyorum.5-6 yıl önce benim internet kafeye gitmeme sinirlenen babam 1 yıldır bilgisayar kullanıyor.

Bunları üzülerek söylemek zorunda kalıyorum.

Kendi değerlerini yaşayabilirsin ,yaşayabilirim ama herkes yaşamak istemiyor.Eskiyi özleyen %80 varsa halinden memnun olan da %80 vardır diyerek cümlelerimi sinerjik bir yüzde hesabıyla kapatmak istiyorum.
Saygılar...

Alıntı yap

01/Şub/13 04:05

Kısayol

Şikayet

Özel Mesaj

g2k

Kayıt Tarihi: 03/Mayıs/2007

sen küçükken sobalı evde yetişmişsin ama hiç angaryasıyla uğraşmamışsın herhalde. ben kömürünü de taşıdım borusunu da temizledim külünü de döktüm. kestanenin, biberin hatrına çekilecek dert değil doğalgaz candır :)

yalnız diğer konularda haklısın tabi. televizyon, bilgisayar, internet vs. insanların birbiri ile olan iletişimini azalttı. insanlar asosyalleşti geçmişe göre bu mutsuzluğun kaynağı da bu bence. en basitinden bilgisayar ve internet ile diğerine göre daha çok uğraşan ve uğraşmayan iki çocuğu karşılaştır. kesinlikle değil ama %85 ihtimalle daha az uğraşan daha sosyal, daha konuşkandır.(nasıl cümle oldu la bu ama anladınız :)

Alıntı yap

01/Şub/13 04:12

Kısayol

Şikayet

Özel Mesaj

trampfd

Kayıt Tarihi: 10/Mayıs/2006

Dünyadaki en büyük bağımlılık "rahatlık"tır. Bir kere tadıldığı zaman bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Hep aranılır, özlenir, kavuşulamazsa hayatın amacı konumuna geçer, bünyede tahribatı bu denli büyüktür ve damardan alınır..

İnsanlar rahatlıkları menfaatine duygularından vazgeçebilen yavşak yaratıklar olduğu için, ve günümüzde toplumun her segmentine ayrılmış "rahatlıklar"ımız mevcut olduğu için domestik duygularımızı günden güne ve bile bile köreltiyoruz.

İletişim çağındayız, dünyanın diğer ucundaki bir insanla cebimizdeki telefonumuzla görüntülü bir şekilde konuşabiliyoruz ama buna rağmen her 3 kişiden biri depresyonda. İletişim çağının en yaygın sorunu iletişimsizlik isteği, antisosyallik..

Hep bir "eskiye özlem" duygusu yaşıyoruz ama, bir şekilde eski günlere dönebilecek olsak, zaman makinesi falan icad olsa yani, gidince instagram için fotoğraf çekmek, video kaydetmek, o günlere has ilgi çekici şeyleri depolamaya başlamak gibi şimdiki duygusuz zamana ilgi çekici "materyal" toplama telaşına düşerdik eminim. Ardından da en fazla bir saat sonra "ay sıkıldım ben" diyip geri dönerdik mutsuz hayatımıza. Çünkü aslında eskiyi özlemiyoruz, eskiye özlem öğretisi de bu mutsuz zamanın rahatlıklarına içten içe karşı çıkan elde kalmış bir avuç evcil "duygu" sayesinde oluyor. Bir tür suçluluk duygusu bu "eskiye özlem" meselesi.

Nesiller arası çatışma uçurum düzeyine ulaştı, mesela yeğenimle aramda 10 yaş fark var ama tek ortak noktamız aynı dili konuşuyor olmamız ne yazıkki. Çünkü onlar doğuştan "rahat" ve şimdiki düzende yetişiyorlar, bizim yaşadığımız değişimin farkında değiller. Onlarınki bambaşka bir dünya şuan.

Bunun artısı eksisi uzunca tartışılabilir, düşününce çok şey var çünkü.

Düşünmek lazım..

Ehl-i Byte

Alıntı yap

01/Şub/13 04:17

Kısayol

Şikayet

Özel Mesaj

Ayro

Kayıt Tarihi: 08/Ağustos/2005

g2k bunu yazdı

sen küçükken sobalı evde yetişmişsin ama hiç angaryasıyla uğraşmamışsın herhalde. ben kömürünü de taşıdım borusunu da temizledim külünü de döktüm. kestanenin, biberin hatrına çekilecek dert değil doğalgaz candır :)

yalnız diğer konularda haklısın tabi. televizyon, bilgisayar, internet vs. insanların birbiri ile olan iletişimini azalttı. insanlar asosyalleşti geçmişe göre bu mutsuzluğun kaynağı da bu bence. en basitinden bilgisayar ve internet ile diğerine göre daha çok uğraşan ve uğraşmayan iki çocuğu karşılaştır. kesinlikle değil ama %85 ihtimalle daha az uğraşan daha sosyal, daha konuşkandır.(nasıl cümle oldu la bu ama anladınız :)

diyorum ya küçüklüğümde (: dedem uğraşırdı hep. Ama dedem yinede sever sobayı. Isınıyorum der.

Samsun'da yengemlerin köye gittimi soba vardır orada. Bambaşkadır sobanın tadı maalesef.

Alıntı yap

01/Şub/13 04:21

Kısayol

Şikayet

Özel Mesaj

wert

Kayıt Tarihi: 19/Eylül/2005

trampfd bunu yazdı

Dünyadaki en büyük bağımlılık "rahatlık"tır. Bir kere tadıldığı zaman bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Hep aranılır, özlenir, kavuşulamazsa hayatın amacı konumuna geçer, bünyede tahribatı bu denli büyüktür ve damardan alınır..

aga dünyada yaptığın herşeyi her boku göütünün rahatlığın için yapıyorsun

imanı bütün aşkadaşlarda

öteki tarafta götünün rahatlığı için yapıyor

yani herkes götünün rahatlığının peşinden konuşuyor

|sadece aptalların başarısı ders notu ile ölçülür|

Alıntı yap

01/Şub/13 04:23

Kısayol

Şikayet

Özel Mesaj

Ayro

Kayıt Tarihi: 08/Ağustos/2005

wert bunu yazdı

trampfd bunu yazdı

Dünyadaki en büyük bağımlılık "rahatlık"tır. Bir kere tadıldığı zaman bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Hep aranılır, özlenir, kavuşulamazsa hayatın amacı konumuna geçer, bünyede tahribatı bu denli büyüktür ve damardan alınır..

aga dünyada yaptığın herşeyi her boku göütünün rahatlığın için yapıyorsun

imanı bütün aşkadaşlarda

öteki tarafta götünün rahatlığı için yapıyor

yani herkes götünün rahatlığının peşinden konuşuyor

Aynen.

Teknoloji ve bir ürünün tutma aşaması nedir ?

Seni olduğundan daha üşengeç yapıyor mu ?

Yapıyorsa tamamdır, o ürün tutar amk.

En basit örnek : araba.

Alıntı yap

01/Şub/13 04:23

Kısayol