

Attila İlhan - Muhbir
-
en çirkin elleriyle anlaşılmaz adamlar
gecenin camlarına simsiyah çıkarılmış
elektrik sayaçlarında kurşun vızıltıları
şizoit bir saat yalnızlığı çalıyor
aynalarda bırakıp kullanılmış yüzünü
kimliğini değiştirdi kaşla göz arasında
telefonları kesik hiç kimse cevap alamıyor
apartmanı boşaltmış yazıhanesinde yok
sabah asmalımescit'te kendisine rastladı
dumanlı gözlükleri hristiyan bir sakal
iyice dağıtmış mı direklerle selamlaşıyor
başka bir hayata yoksa böyle başlamıştıBir cafede görmüştüm acaba yanlış mı yazılmış filan diye (iyelik ekleri eksik gibi geldi) ama doğruymuş. Bu şiiri biri bana yorumlayabilirmi?
Toplam Hit: 933 Toplam Mesaj: 1