Bencillik-İyilik-Kötülük İlişkisi
-
Uzun süredir kafama takılan bir soru aslında soru degil,sorgulama ve cevap.Bencikllik ve günah ilişkisi.İyilik ve kötülük aslında kötülügün seyreltilmişi iyilikmidir.Aslında kötülükten degil iyilikten mi kötülük dogar ve Tanrı kötülüge karşı bizi yargılar vs vs vs
Bencillik her dinde günah sayılan bir olgudur.Yapmamamız gereken bir harekettir.Fakat insan bencil yaratılmıştır.Bu konuda Tanrı bize dogru yolu kendi irademizle bulmamız gerektigi için degil.Bizzat herşeyde bencillik var salt sevgide bile.Birisine karsı tutklu bir sevgi besliyorsunuz bu kadın olur erkek olur.Ama aslında bu sevgi ihtiyactır istemektir.Onu istiyorsunuz siz istiyorsunuz ve bu yüzden adına ask yada sevgi diyoruz ve otomatik olarak saygı duyuyoruz aslında.Eğer karşınızda ki de istiyorsa ki bu bir çıkardır adına aşk denir sevgi denir.Cinsel anlamda ihityacımız vardır,Manevi anlamda ihtiyacımız vardır bu bizi birisine karşı sevgi beslememize sebebiyet verir aslında kendimizden baskasını düşünmeyiz.Tanrıya inanırız neden ? Onun bize vadettigi cennete girmek için.Söyleyin bir Tanrının cenneti olmasaydı ona kim inanırdı.Sadece cehennemi olan bir Tanrıya ne kadar inanabilinirdi ? Annenin yahut babanın sevgiside çıkardır,bencilliktir çünkü bir çocuk sahibi olmak onu kendi kararınla dünyaya getirmek kadar bencilce bir davranıs varmıdır ? Benlik sadece ister ve bu zamanla kamulaj ile saklanır ve bu saklanmaya sevgi,aşk,saygı deriz.Ve bencilligi kötüleriz.İtibar edilen her duygu bencilligin bir ürünüdür.Bu yüzden iyilik kötülük dogrur fakat kötülük iyilik dogurmaz.Bu noktada Tanrı tarafından ne kadar adil yargılanıyoruz ? Sadece bencillik degil tabiki bu konu çok derin.Şükretmek var mesela.Hem irademiz dısında bu dünyaya geliyoruz hemde şükretmemzi isteniyor.Bu noktada insan hayatından ne kadar mutludur ki.
-
Şöyle ki bu bahsettiğin konu hakkında, uzunca düşünme fırsatım oldu ve vardığım sonuç şu; insan ne yaparsa, sonucunda erişeceği "mutluluk" ya da "tatmin" ya da "iyilik" için yapar. Hayattaki tek olmasa da genel gayemizin dolaylı da olsa bu olduğuna inanıyorum.
Karşılıksız sevginin kendimce hiç bir anlamı kalmadı, çünkü aşk dahil sevmek eylemini bile aslında kendimiz için yapıyoruz. Bencillik çok çok kötü bi duygu olarak bilinmesine rağmen, insanoğlu bu duyguyla hareket ediyor aslında. Ama şu var ki; herkesin seçtiği yol çok farklı.. Bencilliği kötü kılan yanlışlardır, yanlış seçimlerdir. Tanrı konusuna değinmek istemiyorum ama genel olarak seninle aynı düşüncelere sahibim.
-
bir diğeride kibir gururlanma hayıflanma...
birader insanlara karşı değişiyor bu. iyilik yaparsın adam hehe enayiye bak der seni kullanır. fırsatını kullanır. senin kalbin iyilikle doludur ama karşındaki bunu kötü niyetle kulanır...çevrendeki insanlar menfaatle dolduğu zaman özellikle.
sabredeceksin. tevekkül edeceksin. şükredeceksin...
içinizdeki iyiliği öldürtmeye izin verdirtmeyin. kalbinizde 1gramda olsa sevgi meleği olsun :)
-
mayrip bunu yazdı:
-----------------------------bir diğeride kibir gururlanma hayıflanma...
birader insanlara karşı değişiyor bu. iyilik yaparsın adam hehe enayiye bak der seni kullanır. fırsatını kullanır. senin kalbin iyilikle doludur ama karşındaki bunu kötü niyetle kulanır...çevrendeki insanlar menfaatle dolduğu zaman özellikle.
sabredeceksin. tevekkül edeceksin. şükredeceksin...
içinizdeki iyiliği öldürtmeye izin verdirtmeyin. kalbinizde 1gramda olsa sevgi meleği olsun :)
-----------------------------Konu o degil.Daha genel daha derin düşün.Olayı kişilere baglama.En baştan iyilik en baştan kötülügü düşün.Bu kavramlar aslında kamufulaj.İiyilik diye bir şey yoktur.Bir kişinin bir kişiye yaptıgı iyilikte aslında yine bencilliktir.Çünkü manevi anlamda kendimizi tatmin etmemiz gereklidir.İçimizi rahatlatırız.Birisnin senin düşüncelerini değerlendirmesi farklıdır kimisi dedigin gibi seni küçük görür kimiside aynı sekilde karsılık verir.Kısaca karşılıksız iyilik yoktur.Birine yapılanhernagi bir davranıstan ötürü tatmin olmasaydık kimsey iyilik adı verilen herhengi bir davranısta bulunmazdık.
-
yaratıcı bu hislerin hepsini insanoğluna en başta veriyor zati. sevgi kötülük üzüntü.
-
mayrip konu açılmışken şunu açıkça sölemeliyim ki, bi iyilik yapacağım zaman karşımdakinin beni enayi yerine koyup koymaması benim içn hiç önemli değil artık. Çünkü karşımdaki beni izin verdiğim ölçüde, senin deyiminle, kullanır. Bunu hiç düşünmem, haketsin ya da haketmesin umrumda olmaz. Çünkü eğer ben yaptığım şeyden mutluluk duyuyorsam geri kalanının önemi yoktur, tabi karşımdakinin mutlu olmasına da sebepsem bu bana iki kat mutluluk olarak geri döner ki demek istediğim iyiliğe karşı bi insan değilim :)
-
doğru söylüyorsun bencillik insanın doğasında vardır.ve tanrıda bencilliği yasaklamıiştır.ne yaman çelişki diyeceksiniz ama bizlerde sigara üretip onu yasaklıyoruz.insanla tanrı mukayese edilemez ama en azından ruhsal bir varlığı eleştirirken kendi eksiklerimizide göz önüne almalıyız.bencillik doğamızda var.hatta hint filozofu siddartha(nam-ı diyar buda)zenginlik ve huzur içinde yaşarken; Bir gün, hizmetçisi ile birlikte bir saraydan diğerine giderken karşısına çok yaşlı, iki büklüm olmuş bir ihtiyar çıkar. Bir süre sonra hastalıktan eriyip tükenmiş bir adama rastlar. Daha sonrada bir cenazeye şahit olur. Ve son olarak da gezgin bir derviş görür. siddartha, bu yolculukta hayatın zevk ve eğlenceden ibaret olmadığını anlar. Artık hayatın üç acı yanını tanımıştır; yaşlılık, hastalık ve ölüm. Bir de tüm bunlardan uzakta gibi görünen ermiş... Gördükleri üzerine uzun süre düşünen ve çok derinden etkilenen siddarthaa sahte bir dünyada yaşadığını anlar. Gördüğü derviş gibi evini barkını bırakıp acılardan kurtuluşu ve bu yaşamın gerçeğini aramaya karar verir. kendisini insanlığın huzuru için feda edip inzivaya çekilen siddartha acıların kaynağını bulur.ona göre acılarımızın kaynağı bencilliktir.forumumuzda da çok görüyoruz.
'lanet olsun sevgilim aldattı.oysa onu çok seviyordum diye depresyona giren tipler' işte bu acının sebebi yine bencillik yani sahiplenmekdir.aslında sevgili kişisi bir insandır ve bize ait değildir.böyle seversek ayrılınca da acı çekmeyiz.hayatınızdaki üzüntülerin analizini çıkaracak olursanız büyük kısmının sahiplenmek(bencillik)'den çıktığını göreceksiniz.arabamız çalınır,işten kovuluruz,sevgilimiz terkeder,yakınımız ölür vs..hepsinde üzülürüz.fakat bu şeylere sahiplenmeden sevgi beslersek bu kadar acı çekmeyiz.tabii ki her üzüntü sahiplenmekten çıkmaz.nihayetinde endüstrileşmiş bir toplumda yaşıyoruz.bir sürü sosyal,kültürel,teknolojik olanak,etkileşimlerimiz var.elbette zilyon tane dert tasa var doğada.Önemli olan bunları nasıl alt edeceğimizi bilmektir.müslüm,ibo,ferdi dinleyip bunalım takılmak veya anathema,empyrium,my dying bride dinleyip melankolik takılmak, kolaya kaçarak kalp grafisi gibi olan hayat çizgimizi sürekli aşağılara çekmekle eşdeğerdir..(Ulan gene müziğe bağladım konuyu:)
Stigma : senin iyi niyetli biri olduğun ortada fakat olayı kişiselleştirmeden saygı çerçevesinde bir sorum olacak.yaptığın iyilik kendini iyi hissettirmek içinse bunun adı iyilik midir?yoksa bencillik midir?Çünkü iyiliği yapıyorsun ve akıbetine bakmadan sana getirdiği o hoş duyguların sarhoşluğuyla kendini iyi hissediyorsun.
Mayrip : Yanılıyorsun.Doğarken hiçbirimizin herhangi bir yetenek veya becerisi yoktur.Bu nedenle yeni doğan bir bebek sevgi,saygı,nefret vs..hiç bir duyguya sahip değildir.gelişim psikologlarının farklı teorilerine göre bu duyguları kendi kendimize kazanırız.Cooley'e göre bu ayna benlik sayesinde(Yani ebeveynlerin gösterdiği tepkileri kendine referans alarak) freud'da göre psikoseksüel gelişim sayesinde (anal,latans,genital dönem) vs..kazanılan şeylerdir.Hepimiz eğitimle büyürüz.sosyalleşiriz,birey oluruz.
Not : Amacım kesinlikle sataşmak,saldırmak değil.sadece yeri gelmişken azıcık felsefe yapıp tartışalım.
-
Benim bahsettigim olgu biraz daha farklı.Bakın Tanrı ile insan ilişkisine görüceksiniz herkes Tanrıya cenneti için inanır.Bu en ilkel çıkardır.Ancak Tanrı insanı bencil yaratmıstır fakat bunun yanında iyiligide yaratmıstır ama iyiligin altında da çıkar vardır bu noktada Tanrı hem bencillgi istemiyor hemde iyilikle dolaylı olarak bencillik yapmamızı mesru kılıyor.Eger iyilik bize içinde bencillikte vardır kötülükte vardır diye verilseydi ozaman anlardım.Kötü diye nitelendirilenler aslında iyilikten dogmus olduklarını görüceksiniz.Şimdi hemen Tanrı herkesi eşit ve herkesi aslında masum yaratmıstıra baglamayın konuyu bu dogru fakat bazı kavramların farklıdır.Bunların dünya üzerinden dogus sekli iyiligin cıkmazlarıdır.Bana göre dünya kötü ve daha kötüdür.İyilik aslıda hemn kötü hemd yalancıdır.Konuya burdan bakarsak çok farklı yerlerden çıkarız.Mesela cehennemin olus sekli ve insanların inanısı.Bir insan çok fakir ve kötü bir durumda nacak baskası ise oldukca iyi.O insan cehenneme inanır çünkü Tanrının onlardan intikam alıcagını düşünür.Ve böyle kendini tatmin edip yaşar.Bu noktada Tanrının cehennemei yada bize acı cektirenden intikamımız alıcagını bilmiyort olsaydık yada cehennem olmasaydı yine Tanrıya inanan olmıyacaktı.Sonuc suraya geliyor Sadece cenneti olan Tanrıyada Sadece cehennmi olan Tanrıyada inanılmaz.Bu durumda iyilik içinde kötülük barındır.Bize salt iyilikten bahseden din bu durumda ne kadar dogrudur.Bizima amacımız sadece Tanrıya ulaşmaksa din neden gereklidir.Sadece bu nokta.
-
Triumph, iyiliğin de kötülük gibi dolaylı olarak, bencillikten doğan bi eylem olduğuna karar verdim. Örneklediğin gibi zamanında çok sevdim ve çok sahiplendim, ayrılık olunca da kaybetmenin vermiş olduğu acıyı çok fazla yaşadım. Çok düşündüm aslında ben onu karşılıksız mı seviyorum yoksa onun sevgisine mi muhtacım diye.. ve bu düşüncelerimden çıkardığım sonuç; aslında ben onu karşılıksız sevmemişim.. bunun alında da bencillik yatıyor.
Çok açık sözlü olmak gerekirse, iyilik konusunda da kanaatimce ortada yaptığım bi "iyilik"ten söz edebilirim ama bunu salt olarak bencillik olarak adlandırmak "iyilik" kavramına haksızlık olur diye düşünüyorum.
edit : Bir de "Çünkü eğer ben yaptığım şeyden mutluluk duyuyorsam geri kalanının önemi yoktur" cümlemden kastım mayrip in dediğine karşılık enayi yerine konmak, kullanılmak vs idi. Bunların hiç bir önemi yoktur,geri kalanı demekle genel bir söylem olmuş, özrü dilerim.
-
herkes tabii ki eşit yaratılmamıştır.ben burda darbelerin içinde yağ kuyruklarının olduğu dönemde doğarken,ırak'daki bebek bombaların içinde doğuyor. aynı şekilde stokholm'deki bebek kişi başına düşen geliri 30.000 euro olarak doğuyor.Hayvanlarda da durum aynı; kimisi sıcacık evlerde avrupai mamalarla panter emel gibi hayvan dostlarının himayesi altında büyürken; kimisi erzurumda soğuktan ızdırap çekerek hayatını kaybediyor.Tanrı ile ilgili sorgulamalara girersek işin içinden çıkamamakla beraber çok tepki alırız.forum henüz böyle bir tartışmayı kaldırmaz.
-
Aldanma insanların samimiyetine,menfaat için gelirler vecde..
Hakteâla vaad etmemiş olsaydı cenneti,
Allah'a bile etmezlerdi secde !Şairin bu dörtlüğü herşeyi açıklıyor zaten.derin düşününce evet anneni,babanı,ülkeni hatta Tanrı yı sevmende bile kendi çıkarını gözetiyorsun.Ama şu var ;mesela çoğu insan masturbosyonun günah oldugunu düşünür halbuki bize ( müslümanlara diyelim en azından ) bu konuda verilen tek sınır "cünup namaz kılmayın" dır ! ama çoğumuz cenabetken dua okumayı bıle gunah,yanlış gözüyle bakarız.Bunlar insandan gelen düşünceler oldugu için bu gibi karmasıklıklar yaşarız.Kim blir belkide insanın yaratılanların çoğunaTanrı tarafından üstün kılınma sebebide bu iç güdüye sahip olmasındandır.Bahsettiğin meselede aynı şey aslında ; tamamen insan düşüncesi karmasıklıkta bundan dolayı oluyor zaten..arkadasımıza neden hediye alırız ? Mutlu olması için,neden onun mutlu olmasını isteriz onun mutluluğu benimde mutluluğumdur da ondan ! en temelinde daima "benim mutluluğum" vardır her yaptığımız şeyin ben hayatımda bunun şimdiye dek tek istisnasını gördüm ki o da aşktaydu şöyleki ; birini seviyordum ama o baskasını seviyordu yenı ayrılmıslardıben kızı unuttum ama onları barıstırdım bu bana tamamen karsılıksızmış gibi yaptığım tek şeymiş gibi geldi ama yınede emın değilim kim bilir belkide vicdanım el vermediği için,aşk acısı çektiğim ve baskasınında göz göre görre çekmesine izin verdiğimde vicdanımın beni rahatsız edeceğini bildiğim ve vicdanım beni rahatsız etmesin diye yapmış oldugum bişeydir,bilemıyorum hajının çok karısık işler bunlarr :)
