

Çanakkale İçin Yazdığım Şiirler
-
Zamanında çanakkale şehitlerini anmak adına bir tiyatro metni yazmıştım. Bu gün rastgeldim paylaşayım dedim.
Hatırla Çanakkale
Hatırla.
Sonsuz gökyüzü hatırla
Deniz mavisi rengini
Siyahlar boyamadı mı?
Beyaz bulutların yerini
Dumanlar sarmadı mı?
Hatırla
Durmadan akan nehir hatırla
Kıvrılıp uzayan yatağın
İkiye ayrılmadı mı?
Coşkuyla akan berrak suyun
Kanlarla bulanmadı mı?
Hatırla
Yükselen ey koca dağ hatırla
Soğuk kayaların
Düşen ateşlerle ısınmadı mı?
Karanlık mağaraların
Patlayan bombalarla aydınlanmadı mı?
Hatırla
Ey milletim hatırla..
Güneşin batmadığı
Sessizliğin olmadığı
Suların kan kırmızı aktığı
Kuşların yerine
Mermilerin kanat çırptığı
Zamanını hatırla..
İsmail ATİLA
Beni Özlemediniz mi?
Hayat dediğiniz nedir ki?
Ben binlerce hayatın bitmesine tanıklık etmişim.
Ölüm dediğiniz nedir ki?
Ben ölüme ahd etmişim..
Yıl 1915..
Gecenin karanlığı çökmüş..
Ay ışığı siperlerin üzerine süzülmüş.
Siperlerde yiğitler kahramanlar..
Bir görseniz
Ne kadar çaresizler..
Kiminin kolu bacağı yok..
Kiminin yiyecek bir parça ekmeği bile yok..
Kimisi yârine kimisi sılasına hasret
Ne fark eder ki..
Siz ki bir görseniz
Onların o yürekleri yok mu o yürekleri..
Yüce dağları delerler...
Nice destanlar yazarlar..
Dönmekten bir hoş olmuş bu dünyanın
Şahit olamadığı kahramanlıkları gösterirler..
Ben Çanakkale'yim..
Ben bu kahramanların mabediyim..
Gün geldi bende güneş batmadı..
Vadilerden sağanak sağanak toplar.. mermiler..
Ve hatta nice kahramanlarım yağdı..
Irmağım, denizim al al kan kırmızı aktı..
Nice kahramanlar toprağımın altında yattı.
Ben unutulmayan..
Ben geçilemeyen..
Ben
Ben ki Çanakkale’yim..
Peki ya siz..
Beni hiç özlemediniz mi?
Gecenin ayazında
Gözümü kırpmadan siperlere dayanmış..
Uyku yok, korku yok, yemek yok..
Hasretlerimi bastırmış..
Sılaya hasretim yok..
Aklımda tek bir şey..
O da vatan uğrana canım feda..
Sessizliği bozan top sesleriyle..
Eşler, dostlar ve kahramanlar
Ya şehittiler ya da gazidiler.
Biz ki geri dönmeyi düşünmedik..
Korkmadan, yılmadan..
Vatan için taş üstünde taş bırakmadan..
Ölüme gittik onlarla..
Siz ki duyun beni..
Ey dağlar, ey taşlar..
Ey durağı olmayan sular
Dönmekten bir hoş olmuş ey koca dünya
Eşsiz tek yüreğiyle var olan
Ey yüce Türk milleti...
Ben Cennet'le müjdelenmiş...
Vatanı uğruna canını vermiş
Mertebeler mertebesine erişmiş...
Ben..
Ben ki şehidim...
Ben Çanakkale şehidiyim...
Peki ya siz...
Beni hiç özlemediniz mi?...
İsmail ATİLA
-
ikinci guzel olmus.
tesekkurler
-
nefret ederim şiirden ama yazan adamıda kutlarım
geldi çiçekler böçekler
sana girsin örümcekler
şeklinde değil arkadaşın yazdığı gibi şiirlerden bahsediyorum. herkes yazamaz şahsen okadar duygu yüklü değilim
bir kere şiir yazdım oda sevdiğim kısaydı şuan eşim :)
-
@underzero teşekkürler..
@Dj_Alper :)) sende şiir yazmıssın baksana :) -
gerçekten güzel mısralar..
-
Helal ve tebrikler hocam... İnan siradan siir olsaydi konuya bile bakmazdim...
Ama canakkale!
Okurken dislerimi sktim sesim gurledi gogsum kabardi....(canakkale mahseri) kitabi geldi aklima
Ve en son durup biraz dusunup kendimden ve bizden utandim