

Geceden Bile Karanlık..
-
Bugün evden çıkmadım. Yani kendimden çıkmadım. Gece rüzgâr yağdı.
Allah’ın varlığını ve yokluğunu düşündüm. Terminalleri ve otelleri düşündüm.
Duvar diplerini… Dağ kenarı yolculuklarını düşündüm, bu yazı hesapta yoktu.
Rüzgâr uzun soluklu hatıralar yığını gibi birikti dışarıda, panjurlarda, çatıda, alnımda…
Sırf onu dinleyebilmek için her şeyin sesini kıstım. Rüzgârın sesi içimden geliyordu aslında.
Yaprakların ıslak sesini düşündüm. Elbiselerini düşündüm.
Çıktığın balkonlarda seni seyreden geceyi düşündüm.
Tırnaklarını boyadığını düşündüm. Pencereler çarpıldıkça sevindiğimi fark ettim. Sevildiğimi…
Evrenin sırrını düşündüm. Gezegenleri sallayan rüzgâr var mıdır dedim.
Yaz denizlerinin şimdi karanlıklarda köpürdüğünü düşündüm. Bizim bir denizimiz olmadı, bunu düşündüm.
Soğuk, kapalı, karanlık, rüzgârlı havaların bana neden iyi geldiğini düşündüm.
Dışarıda, o derin nefes, ben onu buraya tercüme edeyim diye…
O dışarıda ben içerideyken kendimi daha güvende hissedebileyim diye…
Hayatım iç çeken uzun sürmüş bir rüzgâr oldu diye…
https://www.youtube.com/watch?v=M9y0aC7NrR8
https://www.youtube.com/watch?v=MJucB1sf4mE
bonus
https://www.youtube.com/watch?v=ffKrjZs818s
https://www.youtube.com/watch?v=3y9oMAn-5es
-
Abi abdurrehim heyit'in karşılaşınca manisi ciddi anlamda çok güzel dinlemeyen varsa dinlesin bir iki kere, bağımlılık yapar diyebilirim. 2 senedir hasta gibi dinlerim. Yeniden hatırlattım çok saol.