

Kendi Kalabalığında Yalnızlık...
-
Doğan güneş ile başlayan bir yalnızlığın içine düştüm bugün.Boşluk her tarafımı sarmış kurtulası zor bir durum içindeyim.Saatler akşam saatlerine doğru koşmasına rağmen birkaç gündür çalmayan telefonum çalmamaya yeminli.Gökyüzüne baktığımda bulutlar bile benden kaçarcasına koşuyor biryerlere.Bu karanlıktan nasıl çıkılır bilmiyorum belkide en büyük zorluklardandır hayatta yalnız kalmak.Arayıp soranın ilgilenenin olmamak.Eski sevgililerini hatırlıyor insan eski mutlu günlerini yalnız kaldığında bazen.Sevgililerin "günaydın,iyi geceler" dediklerindeki mutluluğu hatırlıyor insan.Bir an olsun uçup gidiyor oradaki mutluluğa.Ve sonra yine gerçek hayat!Her sabah bekleyen bir hüzün var sanki gözlerimi açtığımda.Ruhun mutsuzluğu sanki gözlerimin altındaki çizgilerden fışkırıyor.Düşünmemeye çalışıyor insan bazı şeyleri hayatta bazen.Fakat ummadığı bir zamanda geliveriyor hüzün sana doğru.Yalnızlığını paylaşacak birtek bilgisayarın kalıyor onun da sahip olduğu eğlence bitesiye kadar.İnsan o zaman anlıyor ki bir sevgili bir nefesin nelere sahip olup ne kadar hayatını doldurduğunu.
Saygılar müridler:)...
-
Bazıları o telefon neden yeminini bozdu diyor inan bana. Belki de verilen sözler asla bozulmamalı.. :)
-
bu tür yazılar artık bana etki yapmıyor yaşasın :)
bu arada güzel olmuş
-
eyw arkadaslar sagolun @hayvan nickli arkadasımız gıbı gelıyorlar bazen esıyorlarlar banada:)
-
yanlızlık iyidir boşver adamım..bırak ona kendini tadını çıkart.
-
Her zaman söylerim aşk, acının altın vuruşudur. Sen tam 12'den vurulmuşsun kardeşim((:
-
HannibALgan bunu yazdı:
-----------------------------
Her zaman söylerim aşk, acının altın vuruşudur. Sen tam 12'den vurulmuşsun kardeşim((:
-----------------------------güzel sözmüş :)