

Kendimden Kendime-3 (Kendimden Kurtulmak)
-
Bedenimden çıkarıp oturttum karşıma seni...
Derdin ne benimle?
Kuşkularımı çok keskinleştirdin.
Sanırım esir verdim zihnimi sana. Yavaş yavaş farkında olmadan esir aldın beni. Fikirlerimi, düşüncelerimi çaldın ki bana karşı kullanabilesin. Yaratmaya çalıştığım her zerre geleceğim kuşkularla boğuldu. Öyle güzel paketledin ki kendi kendini bir nimet sandım başlarda. Ben bu saflığa kapılmışken farkında olmadan şüphe kalkanını kuşanıverdim.
Kimseye güvenemeden, hiç bir şeyden emin olamadan geçirdiğim yıllarım.
İnsanın en önemli uzvu en büyük silahı düşüncedir ya. Düşüncelerim senin düşüncelerin. Öyle şeyleri düşünmemi sağlıyorsun ki aklımı kaçırmanın kıyısına geliyorum bazen. Yalnız hissediyorum kendimi. Derin bir karanlığın ortasında.
Dışarıya çıktığımda binalar büyüyor, insanlar büyüyor ve herkes düşmanım sayende. Kendimi korumam gerek onlardan. Kimseye güvenemem çünkü canımı yakarlar.
Şimdi senden kurtulma zamanıdır. Kuşkulanmadan kimseden, şüphelerle kavrulmadan yaşamanın zamanı. Birini sevdiğimde beni kullanmayacağını düşünerek haykırma zamanı. İhanete uğrayacağımı düşünmeden güvenmenin zamanı.
Ama çağırdığımda da gel olur mu? Sana ihtiyacım olabilir. Çokta yalnız bırakma beni ya kimse bana güvenmezse bu sefer kim olacak yanımda? Kim konuşacak benimle? Sen benimle ol ama farkında olmayayım. -
Çok daha iyi olacak. Durmak yok :)
-
eyvallah hacı ;) R yok bizde hep ileri :p