Forum
Aktif konular
Üyeler
Kurallar
Arama
Tahribat.com Forumları 
Müzik & Sinema & Tiyatro & Kitap & Televizyon & Seminerler & Edebiyat 
Nasıl Oluyorda, Oluyor? Nasıl Oluyorda, Oluyor?
-
Kışın o çirkin yüzü; akan bir burun, kızarmıs yanaklar, titrek dişler, renklenen nefes, çatlamış tombul dudaklarıyla tam karşınızda. Perişan halde çalışan eller acıyı hissetmiyor ancak kolu bozuk camın çerçevesine her çarpışı, kışı rencide etmeme neden oluyor. Bugün, bir öncekilerden daha soğuk. Tanrı göğün pencerelerini açık bırakmış olmalı. Sabahın erken saatlerinde bizi istasyondan alıp emeklerimizi harcamaya götüren lokomotifin koltukları, çocuğunu sımsıkı sarmalayan bir annenin koynu gibi sıcak ve içten geliyor. İnsanlar bugün daha bir değişik, bir günde on kilo almışa benziyorlar yada içleri gazete kağıtları ile doluşturulmuş. Sıcacık yatağımdan beri peşimi bırakmayan kırıklık kendini hala hissettiriyor. Günlerden perşembe ve her perşembe olduğu gibi okulu onurlandırmam gerekiyor. Halk arasında buna sorumluluk diyorlar. Gülünç değil mi ? oniki senelik kısım zorunluluktu, şimdiyse sorumluluk... Okul deyince aklıma gelen eziyet mahsullerinden biride bölüm şefi Yusuf bey. Uzun boyu, takım elbisesi, sivri burun ayakkabıları, kıravatsız gömleği ve Tarık Akan'ı anımsatan saçlarıyla günaydın konuşmasını yapıyor. Benim değişimle, işkence öncesi '' acımayacak '' konuşması. Sınıfın iki kızından kıvırcık saçlı olan bugün ilgimi daha fazla çekiyor. Ruh halim bir hayli kıvrımlı sanırım... Hayatımın hangi evresinde ideal bir bayan profili oluşturabileceğimi düşünüyorum. Ders ilerledikçe önce sesler bulanıklaşıyor, arkasından dimdik oturuşum yerini yayık oturuşa bırakıyor, gözlerim kısılıyor ve uyuklama pozisyonuna kadar bu böyle devam ediyor. Beni yerimde canlandıran, kafamda beliren bir soruydu. Ağzına kafası büyüklüğünde bir kaşık sokulmaya çalışılan bebekler gibi ağlamak isterken, bu adam nasıl bıkmadan anlatabiliyor, espriler yaparak dersten keyf alıyordu ? Seçimler ve beğeniler... Kantin sohbetlerimizden birinde, ikibindolar nakit parayla neler yapılabileceği tartışılıyordu. Ben ülke ülke gezilebileceğini, keşfedilebileceğini söylerken, insan takımından olduğunu iddia edenlerden biri, böyle bir miktar ile yüzlerce hanım kız satın alınabileceğini, sehvet havuzunda çırpındırılabileceğini söylüyordu. Gerçekten dahice. Belkide hala çocuktu. Belkide büyüyünce bende böyle olacaktım... Peki bu kavramlar, seçimler ve beğeniler nasıl oluşuyor. Serseri bir rüzgarda sörf yapan bakterilerin burunlarımızdan doluşup vücudumuza yerleşmeleri kadar kolay olmamalı. Ancak bildiğini okumanın hazzını biliyorum ve suçlayamayacak kadar suçlu hissediyorum. Cevaba ulaşmanın sevinciyle, Yusuf bey'in ''mola'' uyarısı birbirine karışıtı. Aslında seçimler ve beğeniler, etten ve kemiktendi. Canlı ve kanlı karşımda duruyorlardı. Hepside seçimleri ve beğenileriyle yaşıyorlardı. İyice bakmak yeterliydi. Kader dediğiniz gerçekten varmı? Elinizden geleni yapıp, gerisini Tanrı'nın şefkatli ellerine bırakmak olayın temelimidir? Öyleyse ailesinin saçma yaşam tarzıyla büyütülen bir çocuğun, doğru seçim ve beğenilere ulaşması ne derece mümkündür? Elinden ne gelebilir ki ? Belkide yanlızca görmek gerek. Seçimlere ve beğenilere, her an kırılabilecek narin bir dalmışçasına bakmak. Her an değişebilirlerse, işte o zaman elimizden birşeyler gelecektir. Kabullenmek yerine değişime açık olmak gerek. Gözleri kocaman kocaman açıp bakmak, görmek gerek...
Kısayol
Şikayet
Özel Mesaj
Alıntı yap
Cevapla