

Ölüm Denizinde Yüzmek (David Rief) Okuyan Varmı ?
-
Beyler bu kitabı okuyanınız varmı okuduysanız bir paragraflık özet yaparmısınız bana çok şey istemedim dmi ? :)
-
Oha :| Ödevin mi geldi hocam ? :)
-
XpertVision bunu yazdı:
-----------------------------
Beyler bu kitabı okuyanınız varmı okuduysanız bir paragraflık özet yaparmısınız bana çok şey istemedim dmi ? :)
-----------------------------Kitap'in kendi ozeti:
-Annem Susan Sontag yaşadığı gibi öldü. Onca ıstırap çektikten sonra bile -ki çok ıstırap çekti- ölümle asla uzlaşmadı. Annem hayatı seven bir kadındı ve gerek hayat deneyimine duyduğu iştah, gerekse bir yazar olarak başaracaklarına bağladığı umutlar, bedeni yaşlandıkça artmıştı. Onun, bu dünyada var olma biçimini betimlemek için tek bir sözcük seçmek zorunda kalsaydım eğer, bu sözcük 'arzulu' olurdu: Görmek, yapmak, denemek ve bilmek istemediği hiçbir şey yoktu. Nitekim hayatını bir kütüphaneyi doldurur ya da özlemlerini cisimleştirircesine yaşadı; günlüğüne düştüğü bir nota göre, kendini hep 'ebedi öğrenci' saymıştı. Sonsuzluğun, hiçliğin içine çekilmeyi asla istemezdi. Diyeceğim, o, kendi deyişiyle, sadece var olmayı tasavvur edebiliyordu. Hayatı uzatmak, yaşamaya devam etmek: Bu, belki de, onun ölme biçimiydi...'
Daha fazla bilgi icin; http://www.salon.com/books/feature/2008/02/13/david_rieff/
NOT: Reif degil Reiff
ekleme: Ingilizce cok bilmiyorsan verdigim linkten cok yararlanamazsin ama kisaca, kitap bir anne ile oglunun, anne kan kanserine yakalandiktan sonra ki beraberliklerini, annenin olumu kabullenmesi ile aralarinda ki yalanlarin, dolanlarin ortadan kalkmasi ve olmasi gereken insani iliskilerin, gercek son olan olumu kabullenme ile daha rahat isleyeceni anlatiyor. elimden bir ara gecmisti ama ozen gostererek incelememistim...
-
jerry bunu yazdı:
-----------------------------XpertVision bunu yazdı:
-----------------------------
Beyler bu kitabı okuyanınız varmı okuduysanız bir paragraflık özet yaparmısınız bana çok şey istemedim dmi ? :)
-----------------------------Kitap'in kendi ozeti:
-Annem Susan Sontag yaşadığı gibi öldü. Onca ıstırap çektikten sonra bile -ki çok ıstırap çekti- ölümle asla uzlaşmadı. Annem hayatı seven bir kadındı ve gerek hayat deneyimine duyduğu iştah, gerekse bir yazar olarak başaracaklarına bağladığı umutlar, bedeni yaşlandıkça artmıştı. Onun, bu dünyada var olma biçimini betimlemek için tek bir sözcük seçmek zorunda kalsaydım eğer, bu sözcük 'arzulu' olurdu: Görmek, yapmak, denemek ve bilmek istemediği hiçbir şey yoktu. Nitekim hayatını bir kütüphaneyi doldurur ya da özlemlerini cisimleştirircesine yaşadı; günlüğüne düştüğü bir nota göre, kendini hep 'ebedi öğrenci' saymıştı. Sonsuzluğun, hiçliğin içine çekilmeyi asla istemezdi. Diyeceğim, o, kendi deyişiyle, sadece var olmayı tasavvur edebiliyordu. Hayatı uzatmak, yaşamaya devam etmek: Bu, belki de, onun ölme biçimiydi...'
Daha fazla bilgi icin; http://www.salon.com/books/feature/2008/02/13/david_rieff/
NOT: Reif degil Reiff
-----------------------------hocam onu gördüm de çok saçma geldi bana :) bendekitapta anlatılan kadının ayrıca hayatını buldum artık hoca yerse.. :))
-
ekleme: Ingilizce cok bilmiyorsan verdigim linkten cok yararlanamazsin ama kisaca, kitap bir anne ile oglunun, anne kan kanserine yakalandiktan sonra ki beraberliklerini, annenin olumu kabullenmesi ile aralarinda ki yalanlarin, dolanlarin ortadan kalkmasi ve olmasi gereken insani iliskilerin, gercek son olan olumu kabullenme ile daha rahat isleyeceni anlatiyor. elimden bir ara gecmisti ama ozen gostererek incelememistim...