

Otobüste Düşündüklerim
-
o otobüsü yakalayabilmiştim artık uzaklaşıyordum bu yerden aslında kaçıyordum çünkü burda birşeyler olacaktı emindim gördüğüm 1000lerce insana haber vermeden uzaklaşıyordum insanlar sürekli değişiyor o şey bize daha çok yaklaşıyordu otobüsteki herkes sanki bunu biliyordu benim gibi ama hiçbirimiz ağızımı açık bir kelime dedik bütün yol boyunca sanmıyordum bildiklerini bana gelen bir işaret gibiydi oturup camdan dışarı baktıkça acım artıyordu acaba 1000 lerce yıl sonra bir ırk gelecek ve bana söveceklermiydi kendini kurtarma adına 7 milyar insanın ölümüne sebep oldu diye ama söylemezdim yada söyle r ama kaçamazdım bu yerden tek bir umudumuz kalmıştı bu konuda durakta bir tanıdığımı görmek ve 3-5 kişi olarak insanlığı tekrar 0 dan başlatmak göz kapaklarım ağırlaşıyordu sanki ama yapamazdım uyuyamazdım ya birini görürsem ve uyuduğum için kaçırırsam o zaman insanlığa ne olacaktı benim kurtaramadığım insanlığı bir kez daha öldürmek kendimi affedezdim ama göz kapaklarımı kapttım sanki düşüncelerimi durdurmak istermiş gibi ve kendime geldiğinde 1 durak kalmıştı. indim ve evime gittim bu sır hep benimle kalacaktı insanlığı milyonalrca yıl sonra sadece bir karbon kalıntılarından bilinen bir ırk olarak tanıyacak yeni canlılar olacaktı inşallah beni bulamazlar dedim ...
sadece bir yazıdır:D
-
Yorumlar için up
-
bir daha otobüste düşünme.