Öyle Bir Kadın Sevdim Ki...

Ben Yanlız Bir Kadını Sevdim , Saçları karalığın peçensinde kurtulamaz , gözleri denizleri kıskandırırdı..
Ben Bir kadın sevdim , 7 cihana duyurdum o kendini 7 cihandan kabul etmedi..
Onu tanrı elleri ile kendi için yaratmıştı.. baktığımda cennetin 7 katını üstüme giydiğimi sanırdım..
güldüğünde sanki bütün kainatın hükmedicisi olurdum...

Öyle bir kadın sevdim ki ben...
Tanrıyı somutlaştırarak beni yarattı..
Öyle tapardım ki ona kusursuz ibadetle...

Ah!
öyle bir kadındı ki o bir kendime anlatırdım, beni yaratandı o ibadetim yükselten öyle bir kadındı ki..
anlatsam da inanmayacaksınız , beyniniz onu algılayamayacak kadar küçük , kurdugum cumlelere kendini anlamınızı vermeyin.
öyle bir kadındı kı o , dumansız ateş gibi.. göğün bulutsuzluğu gibi.
öyle yaşadım kı onla cennet cehennemı sildi..
yeryüzü aşkın oldu , ben aşklaşarak tanrılaştım..ama iliklerime kadar köleydim....
itaat için vardım ona benım var olma sebebim oydu...

Öyle bir kadın kı o...
Nefesi yanmadan kül ederdi beni..
dudaklarındakı alevler yüreğimi soğutturdu.
Dört mevsimi benliğimde yaşardım..

Öyle bağlıydım ki ona...
dünyayı bana öyle unutturuyordu ki..
Öyle zaaflarım vardı ki..
öyle mutluydum ki..
ama yanlız ben.. o en az benim kadar..

Ya insanlar dedim....
Ya onlar..

Gözlerimi Açtığımda Bambaşka bir yerde buldum kendimi..
Onun derinliğinde kaybolmuştum..

Öyle bir kadındı ki..
rüzgarında salınmamak , güldüğünde gülmemek , dokunduğunda titrememek elde değildi..
öyle yaşadım ki ,
Cennette Benimdi , Cehennemde..

Gözlerimi Actıgımda Yanlız onun var olduğu gördüm..
Kendimi Var etmek için..

Hala bu sözcüğü Kendimi Söylememem Ne yazık..
Kimse doldurmadı yerini..
Aslında Biz hiç ayrılmadık..
Ne Bir gün..
Ne Bir Yıl..

Çok eskiden yazdığım bir yazıydı..
Paylaşmak istedim..