Sonbahar
-
‘’Sonbahar’’ deyince aklıma sabit - klişe bir cümle gelmiyor. Herkes gibi yazdan sonra gelen ve bizi kışa hazırlayan soğukumsu mevsim de diyebilirim. Sonbaharın girizgâhı farklıdır biraz. Sana yazı yaşatır başlarda ve sert esen bir rüzgarla sarsılmazsın. Belli etmez sana soğuğunu. Bir süre sonra bulutlar gelir kapatır gökyüzünü. Koca bir güneş doğar doğudan, bilirsin ancak, göremezsin işte. Güneşi saklar, yalnızca sabahları gösterir sana. Böyle de vicdan sahibidir. Güzel uyanalım ister. Fakat tane tane biriktirir ve sonra tutamaz damlaları bulutlar. Bardaktan boşanırcasına yağar bir anda. Şaşırırsın, böyle bir şeyi sanki hiç kimse beklemez. Paçalarımız bile, hatta şemsiyelerimiz. Kaldırım kenarları parçalanmış şemsiyelerle dolar. Gece yağar bu yağmurlar genelde. Gün yine aynı parlak güneşle doğar. Sadece tatlı bir esinti olur gün arasında. Ve ilkbahar havası vardır.
Çok geçmeden asıl yağmurlar gelir. Kapkaradır onlar. Soğuğu da getirirler beraberinde. İliklerine kadar titrersin. Yağmur durmaz kolay kolay. Hiddetlenir, yağar, durulur, çiseler...
Hava hep kapalıdır. Güneş kaybolur, mavi gökyüzü. Her geçen gün biraz daha sertleşir hava. Bıçak gibi. Yağmur dinmez. Kış gibidir biraz. İnsan için böyledir. En azından benim için.
Yorgun, kararsız bir mevsimdir sonbahar. Diğer mevsimlere benzetir bazen kendini. Yaz olur, bahar olur bazen. Özelliksiz zanneder kendisini. Hiddetlenir, yağmurlar savurur insanların yüzlerine, rüzgâra siper olan ellerini buz keser insanların.
Sadece insan için yoktur sonbahar. Ağaçlar, kuşlar ve bitkiler de nasibini alır bu hiddetten. Yalnız bırakmaya karar verirler sonbaharı. Yapraklar solar, toprağa karışır. Ağaçlar uyur, kuşlar göç eder. Yalnız kalır sonbahar. Herkes ve her şey onun hiddetinden kaçar. Saklanır hep. Rüzgâra sırt döner insanlar, evinin kapılarını, camlarını kilitler, yorganlarına sarılır.
Sonbahar aslında tek bir mevsim değil, üç mevsimi içinde barındıran ve kendini arayan bir mevsimdir. Arar durur.
Dünya döner, zaman geçer ve mevsimler peşi sıra yaşanıp biter. Ama bana göre kendisi çok şeydir sonbaharın. Tek özellikli değildir. Çoğuldur. Her şeydir. Sonbahar, her insanın içindeki o yorgun arayıştır aslında.
Özledim. -
sen bide karsa gel götümüz donuyo. valla hiç öyle şiirsel bi yanı yok burda
-
c0nverse bunu yazdı
sen bide karsa gel götümüz donuyo. valla hiç öyle şiirsel bi yanı yok burda
ulan :D
-
sene 90'lar , altimda dogan slx belli belirsiz hizda , davutlar - kusadasi arasi yol. gunes batiyor solda , denizde piriltilari gozumu aliyor, camlar acik , agzimda sogumus cigara , sag koltukta sarap sisesi , kelebek aynada onun resmi. musti diyor cabuk olda gidelim dokulen yapraklari dikelim kis olur ben usurum durmam buralarda aq!
-
Sanki son zamanlarda cümle sonu küfürleri max. seviyeye ulaşmış gibi hissettim ?
