İki kelime yetiyor seni seven kalbi kırmaya ,
... Sonra roman yazsan ne fayda ..
İki adımda geçiyorsun yalnızlık denen tarafa ,
Sonra dağlar aşsan ne fayda ..
Ne zaman nasıl başladı bilmiyorum , sabaha onunla uyanıp geceye onsuz uyumanın acısı kavurur içimi.
her an yanında olmak istersin, gözün görmez, karnın ağrır , kadehler onunla kalkar onunla iner.
O'dur seni sen yapan oksijen gibi , su gibi.
Konuşamazsın , dilin tutulur yanında , tavla'da zar 3-4 gelir 2 taşıda kırılmasın diye 4-4 geldi dersin.
o anlamaz, o görmez ve bilmez , senin için bitmiştir hayat onun yanında başlar ve biter.
Yaşanmışlıklar boştur , yaşanacaklar eğer o varsa değerlidir.
Sevmeyi öğrenirsin , dokunmanın sexten ibaret olmadığını.
Bambaşka bir adam olursun ama o göremez.
Görse bile olmaz , illa engeller vardır.
Sevemezsin onu , yürümez işler , rakıyı seversin.
Ama bilirsinki sonu yoktur.