

...Ya Ben Deliriyorum. Yada Özlenen Çok Özel.
-
Arkadaşlar;
Çoğunuz bu şiirimsi şeyi biliyorusunuzdur. Şakası güzel oluyodu Fakat bu sefer gerçektende körkütüğüm. Öyle oluyo herşeyden bıkıyorum. Hiç bişiy yapmak istemiyorum. Geceleyin, uyumadan önce ismini dudaklarımın arasından süzdürdüğüm wakit hiç bişey beni mutlu etmiyor. Nasılsa uyuyorum. Fakat burada bitmiyor. Sabahleyin. Uyandığımda tekrar aynı ızdırabı çekiyorum. Önceleri sabahleyin, benimle beraber hayalinle uyanır, etrafa gülücükler atardım. Fakat benden ne zaman o mavimsi bakışlarını gülücüklerini kesti. O zamandana beri bana herşey haram oldu. Bi işim düz gitmiyor, illa arka sokakları dolaşmak zorunda kalıyorum. Eskiden o arka sokakları bilmezdim bile şimdi ise ben oraların delisi gibi dolaşıyorum. "Aşk nedir, ne kadar güçlü olabilirki?" diye düşnür. Etrafımdaki aşk acısı çekenleri anlamazdım. Ama şimdi herbirinden özür dilemek istiyorum. Sanırım çok sewiyorum. Suç bende, suç bende ne wardıki o güzelliğinin büyüsüne kapılacak şekilde mawi gözlerine dalıp gitmenin. Ne wardıi o altın rengi saçlarının beni sarmasına izin werdim. Açıldım. Arkadaşlarıma, dağa, taşa. Dedilerki "UNUT". Deniz gözlerinden altın saçlarından unutmayıda göze aldım. Unutmayı istesemde yüreğimden silemedim. Umutlarımda takat kalmadı. Ne geceler gündüz olmuyor. Sanırım deliyorum. Ya deli olucam yada ölürüm bu aşk yüzünden...
Birazcık yardımcı olursanız çok memnun olurum. -
ben de aynı durumdayım.üstelik de sürekli gözümün önünde unutmaya çalışıyorum.ama bir kerede kalbinden çıkarmak zor kardeşim.verebileceğim hiçbir tavsiye yok sadece üstüne gitme diyebilirim
Toplam Hit: 1526 Toplam Mesaj: 2