Yavaş Yavaş
-

akıyor kasvetli zaman ağır ağır
eriyor buzullar parça parça
süzülüyor pınarlardan kanlı inciler
yakıyor düştüğü yeri cayır cayır
ve yükseliyor ufuk aşıyor güneşi
çekiyor perdesini zifir karanlık gözlerime..
yok hiç bir parıltı bir ışık
yok bir sıcak kalp bir nefes
artık aydınlatmıyor içimdeki ateş
söndü artık gözlerimdeki fer
hasretim artık bir damla aydınlığa
unuttum şimdiden tan vaktinin büyüsünü
en çokta yakamozların huzununa açım şimdi
gülmeyi bile unutmuşum
kurudu pınarlarım öldü tüm balıklarım gözlerimin içinde
neyse ki kalbim bende değil
paslanırdı zavallıcık olsaydı yerinde
ama ben hiç istemedim bu sonu
mahkeme kurulmuş hüküm verilmiş
verdiler cezamı en ağırından müebbete
giyotine razı olamazdım haketmedim çünkü
acıyı yavaş yavaş içime çekmem gerek
yavaş yavaş karanlıkta boğulmam gerek
yavaş yavaş bana ayrılmayan vaktin sonuna gelmem gerek
yavaş yavaş sonsuzluğa ulaşmam gerek
ve yavaş yavaş kül olup savrulmam gerek..
yavaş yavaş...tanfer.
