Yokluk
-
evet bugün aklıma geldi,neden var bazı şeyler ? işe yaramayacaksa ? sırf benide standart insan yapmak için ? sanırım evet ondan ama açıkçası istemiyorum onları çünkü bana sadece yük oluyorlar örneğin duygularım ve açıkçası daha fazla onları hissetmek ve varlıklarını istemiyorum ama onlardan nasıl kurtulurum onuda bilmiyorum,ağlamak nedir diye aklıma geldi şimdi sanırım o duygularını dış dünya ile aciz bir yola paylaşmak ama ben hiç bir yolla paylaşamıyorum hemde hiçbir yolla aslında ağlamak kötüdür bir erkek için ama been bir yolla dışa vurmak istiyorum içimdekileri hatta bu ağlamak gibi bir erkek için aciz bir yol olan ağlamak olsa bile ama olmuyor duygularım sadece içimde bir kurt gibi içimi kemiriyorlar ve nefret ediyorum kendimden çünkü asla sıradan bir insan gibi duygularımla barışık olamadım çünkü dışarı vuramadım ve olamicam ve bu yüzden onların gereksiz olduğunu düşünüyorum.
Sevsem de asla sevilmicem,duygularım sadece içimde başlayıp biten birer iç "saçmalık"olacak.evet tek duygu sevilmek değil ama çoğu onunla bağlantılı o yüzden hepsinden kurtulmak istiyorum.Kurtulduğum vakit acılarım dinecek ve şu içimdeki fiziksel ağrı da bitecek,artık bıktım bu ağrıdan ne zaman aklıma bir sorun takılsa ağrıyor ve artık tek çözümün bu olduğuna karar verdim neden bu kadar çabuk karar verdin derseniz söyliyim çünkü benim hayatımda karşıt görüşler çıkmaz çünkü karşıt görüş çıkarılmaya değemeyen birisiyim ve aslında gerçekten de öyle birisiyim.Aslında çocukluğumu özledim çünkü o zaman özgürce ağlardım cidden o günleri sırf bu sebepten özledim,neyse geri dönemeyiz ama ileride gidemeyeiz şuan durduğumuz yerden de gitmemiz lazım.
not:buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim:)
