Derin Psikolojik Konular
-
Aydınlanayım mı yoksa paraya mı boğulayım.
Henüz 21 yaşında gücü kuvveti yerinde üretken ısrarlı bir genç sayılırım. İstersem kendimi paraya gömerim. (Hepiniz Gibi)
Ama istemiyorum. Yapamıyorum.
Beynimin içinde devamlı süren bir ölüm düşüncesi var. Neredeyse senelerdir var. NEDEN ? Diyorum. NEDEN.
En basit şekilde beynimden koparamadığım örnekler var,
Sakıp Sabancı öldü. Zengindi.
22 yaşında iken kuzenim öldü ne hayalleri vardı.
20 yaşında insanlar öldü. Askerdi mesela vuruluda öldü.
89 yaşında İsmet inönü vardı savaşlar gördü senelerce yaşadıda öldü.
Şimdi Erdoğan 60 yaşında oda ölecek.
İnanı var ölecek inanmayanı var ölecek.
Bende öleceğim. Bu sene baya yaklaştım. Akciğerlerimde 7 tane nodül var. Doktor hiç bir şeyin yok dedi. Ama ben hep öleceğim diye düşündüm. Bende öleceğim. Ve hiç bir şey değişmeyecek.
Şimdi genel bir inceleme yapıyorum. İnsanlar doğduklarında boynunda sanki bir künye varmış o künyede SEN BU DÜNYAYA İNSANLIĞA İLERLETMEK İÇİN GELDİN yazıyormuş gibi yaşıyorlar. Herkes koşuyor herkes yaşıyor herkes para kazanmak istiyor. Sonra onlarda ölüyor. Ben yatmak istiyorum yata yata öleyim aval aval gezeyim ya da Apple olayım Jobs gibi kanser olup öleyim. Ne değişir ?
Cevap şu: Bir bmw sahibi olacağına it gibi yolda yürürsün. Apartmanda olacağına bankta uyursun ne saçmalıyorsun sen diyorlar. Ben se şunu diyorum her şeyin olsun ölürken neyin olacak ki ? Ölürken bir şeyim olmayacak belki ama çocuklarım eşim torumlarım rahat bir hayat sağlamış olacağım senin gibi züğürt olmaktansa! Diye çıkışanlar oluyor.
Peki ? Yukarıda yazdığım adamlar 22 yaşında ölen kuzenimin hiç bir zaman torunu olmayacak en son HAKKAN abinin kızı vefat etmiş şoke oldum resmen. O kız daha büyüyemedi bile FARKINDAMISIN. Onların hakkı değil mi BMW diyorum. Yine cevap hazır. Allah onları öyle yaratmış. Ben şimdi sağlıklı iken ölü gibi mi yaşayayım ?
Haklı. Yaşayamaz. Öyle alışmış. Künyede öyle yazıyor herkes öyle yapıyor. HERKES KOŞUYOR ALABİLDİĞİNCE. Neden ? Ölmek için. Ha pardon torunlar için.
Neyse,
Buradan bir çıkış kapısına yöneliyorsun. DİN.
Dine göre Kalu Bela dan Ruhlar Dünyaya geldi. Şimdi ölcez sonra yeniden doğcaz mahşer cennet ve cehennem.
BU DEHŞET VERİCİ BİR RAHATLIK. Günde 5 vakit namazını kıl ve uykuya dal ohh miss çünkü kafan rahat. Görevini idame ettin. Cennet biraz daha garantilendi. Huşu içinde uyur uyanır ve ölürsün. Sonra bir hadis gelir aklına "Yarın ölecekmiş gibi ahiret için hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için çalış" bunu düşünür ve çoğu kez dünya için çalışırsın. Ama deli bir psikolojik rahatlık yaşarsın. Sordum soruşturdum okudum gördüm evet geneli böyle yaşıyor. Dinin bütün kurallarına uyan kimsede yok veya çok az.
Fazlaca bu konuyu irdeliyorum.
-Facede yazdığım bir yazıyı aıntılıyorum-
Uzun süredir en çok canımı sıkan şey insanların meşreplerine göre din yaşamaları. Örnek vermek gerekirse, Bu ülkede öncelikle marjinal diye nitelenen bir kesim var evet gerçekten böyle bir kesim var dini edebi hayayı ve kuralları reddediyorlar kendi tercihleridir karışmam. En azından netler. Düşünelerinin tam bir esiri olmuşlar tereddüt bile duymadan zihinlerinin kontrolünde yaşıyorlar.
Birde kendini müslüman olarak niteleyen bir kesim var işte bu kesimi baştan aşağıya bir süzdüğünüzde şöyle bir kanıksamaya varmış durumdayım ve bu beni çoğu insandan soğutup bazılarından tiksinmeme yol açıyor.
Ben müslümanım diyor namaz kılıyor eyvallah ama adam küfr ediyor gıybet ediyor. Bir başkası var ben müslümanım diyor namaz kılmıyor kalbi temizmiş saygım var karışmam. Bir başkası diye uzayıp giden bu listede genel sonuç şu kendine müslümanım diyen insanların BARİZ şekilde günah işlemeleri. VE bunun farkında bile olamamaları.
Daha derine iniyor düşüncelerim ve şunu soruyorum. Bak bu davranışlar inandığını söylediğin dinde günah değil mi? Evet günah diyor. Sen ateşe dayanabilir misin diyorum dayanamam diyor. Yani bu ateş cennet kavramlarına inanmış.
Peki neden hala küfrediyorsun neden gıybet edip yalan konuşuyorsun diyordum. Genel kalıplaşmış dogmatik cevapları şu. BİLADER KALBİNDE NOHUT TANESİ KADAR İMANI OLAN HERKES CENNETE GİDECEK DİYE BİR HADİS VAR BENİM İMANIM VAR YANAR YANAR CENNETE GİDERİM.
Şimdi burda durup bir düşünelim YANIP YANIP CENNETE GİDERİM. Bu laf beni insanlardan soğuttu resmen. Bu en büyük düşüncesizlik timsalidir. Beynini kullanmama örneğinde top liste olsa 1. sırada yer alırdı.
Sen bana SONSUZ HAYAT VAR DİYECEKSİN CENNET CEHENNEM VAR DİYECEKSİN ATEŞ VAR DİYECEKSİN GÜYA BUNLARA İNANIYORSUN peki bana şunu söyler misin ? Küfr etmeyi gıybet etmeyi bırakamıyorsun da nasıl cehennemde yanmayı göze alabiliyorsun bunu aklın alıyor mu ?
İşte buna cevap vereni göremedim. Güya inandığın cehennem de yanmayı seçiyorsun. Hem dünyada düzelmek varken onu değil CEHENNEMDE YANMAK AHAHAH... Eğer söylediğin şeye inansaydın bunu yapabilir miydin ?
Diğer çok önemli husus. Dünya sonlu önemsiz yer derler, ama dünya da dünyalar kadar para kazanmak isterler. Dünyadan kopamazlar. Nasıl oluyor bu dersin.
Cevap Hazırdır.
HZ. MUHAMMED A.S. HİÇ ÖLMEYECEKMİŞ GİBİ DÜNYAYA YARIN ÖLECEKMİŞ GİBİ AHİRETE ÇALIŞIN demiş ya işte bahaneleri de tam olarak bu. Güya sadece dünya için çalışmıyorlar.
Ama farkındalar mı bilmem dünyanın yarısı kadar inandığı ahirete çalışanını göremedim. Elbette hz. Muhammed bu lafın arkasına sığınıp dünyayı inim inim inletin demek istememişti.
Son olarak neden bunları yazdığıma gelirsek okuduğum dini kitaplarda insanların kolektif bir deli olduğu anlatılıyordu. Öleceksin ama delicesine dünya için çalışıyorlar bu ne biçim bir şey. Gerçekten çoğu insana şaşıp kalıyorum bu yüzden çoğu çevre tarafından "Yahu ne garip biri bu Hakan" tepkisi alıyorum Sebebi şudur ben çoğu insanın orta yaşlarında yaşayacağı hayat tecrübelerini erken yaşlarımda yaşadım. Benim yaşadığım hayatı çoğu kişi yaşamamıştır. Haliyle buda insanı düşünmeye ve olgunluğa iteliyor. Bunu söylediğim zaman o zaman sen nasıl bir Müslümansın söyle bakayım diyorlar sanane lan başkasından kendine baksana diyorlar diyorlar da diyorlar Umarım her kes bir gün neden yaşadığını sorgular ve inandığı değerlerle dalga geçer gibi davranmaz. Hepsine saygım var karışmam itirazda etmem ama dışardan çok komik oluyorsunuz bilesiniz.
Bunun sonucu şu insanlar her gün dünya için yaşıyor ama kendini frenlemek içinde dini kullanıyorlar. Cehennem var diyor kızlar. Ama Allahın emri Allahın dini İslam deyip apaçık geziyorlar. EĞER GERÇEKTEN ATEŞE İNANSAN AÇIK KALABİLİR MİSİN ? KALAMZSIN ARKADAŞ KİMSE ATEŞE DAYANAMAZ.Anneme anlattım bunları. Kendini 5 vakit namazını kılan çok nazik biri. Oğlum bende çevremde dediğin gibi dinin kurallarını yaşayan yaşamaya çalışan birini bilmiyorum. Dedi. O an şunu anladım. İnsanlar işlerine geldiği gibi yaşıyor ömürleri yettiğince çalışıyor kazanıyor ve sonrada ölüyorlar.
Buraya kadar yazdıklarım hep bana şunu düşündürüyordu. Sen malsın sen delisin kimse takmıyor bunları sen takıntılısın sen tuhafsın hasta olup öleceksin. Hem bunları düşünüyor hemde deliriyorum herhalde diye düşünüyordum. Sonra Budha nın hikayesini izledim. Adam tıpkı böyle şeyler düşünüyor hayattan bir türlü tatmin olmuyor. Sonra dine inanan insanlarla zaman geçiriyor bir dine inanmak istiyor yine olmuyor rahat etmiyor sonra bir incir ağacının altında açlık susuzluk altında güncerce bekleyip tüm egosundan acıyla sıyrılıyor. Kendindeki beni buluyor. Sonra kitap vs yazıyor taki günümüze kadar devam eden hindu mistizm i nin temellerini oluşturuyor bunlar. Sorgulamaları benimkiler ile hayli benzer.
Eğer bir dine sıkı sıkıya bağlı iseniz dediklerim size daha fazla rahatsız edici gelecektir. İşin bir tarafıda şöyle ben senelerce Kur'an Kurslarında eğitim aldım. Uzun zaman 5 vakit namazımı kıldım. Çoğu kendine müslümanım diyen insandan çok daha fazla bilgiye ve huşuya sahibim. Ama sorguladıkça bu ateş sönmeye başladı daha doğrusu azaldı. Yani ne saplantılı laftan anlamaz ateistim ne de din de sorgulama olmaz lan kes sesini diyen beynini kullanmaktan korkan bir insanım. Her şeyi yaşadım her şeyden tattım.
BİR: İslamı çok bilemekle bağdaştıran ANSİKLOPEDİ kıvamında arkadaşlarım oldu onlar beni cahillikle ve bilmemekle şuçladılar. Onlara göre Müslümanlık şayet çok bilinirse anlaşılabilirdi. Onlara göre ben ve benim gibi bir çok aptal cahil var. Onlar gibi İmam-ı Rabbani, Muhammed Maturudi'den hikayeler öğütler bilmiyordum. Bende onları yaptıkları günahlarla şuçladım. Ve günahları düzeltmeye uğraşmamalarını yüzlerine vurdum. Örneğin gıybet etmek kötü düşünmek ekmek yerine taş atmak gibi. Sonuçta bir kazanan olmadı.
İKİ: Birde az bilen müslüman arkadaşlar var. Onlar gelenekselleşmiş bir şekilde dini yaşıyorlar. Örneğin bir akrabam Rüküda Sübhanerabbiyelaziym deyip kalkınca Rabbane lekal hamd demeyi bilmediğini söyledi. Yapması gerekeni biliyor ama aklıma gelmiyor benim deyip o şekilde kılmaya devam ediyor. Alışmış çünkü. BİR'inci maddedekilere göre düşünürsek bu adamlarda cahil birer aptal oluyor.
Burada bir çok paradoks var. Din bilmek mi bilmemek mi hissetmek mi. Bunun yanıtı 1400 yıldır bilinmiyor herkes seçimini yapmış ona göre yaşıyor. Nasılsa kalbinde nohut tanesi kadar imanı olna herkes bir gün cennete gidecekya... bu hadiste onları sakinleştiriyor benim gibi malca düşünmüyorlar.
En büyük paradoksta şu yine bir gurupta şu sözü söylediğimde ağzımın payını verdiler. Dünyada resmi 4.5 milyar inanmayan insan var. Abi bir düşünsene bunlar sonsuz cehennemde yanacaklar. Nasıl olur bu. Dedim. Cevap hazır. Bak Hakancığım bu işi birazda piyango gibi düşün bize tutmuş onlara tutmamış biz müslümanız cennete gideceğiz onlarda gayri müslüm bu kadar basit hayat zaten bir piyango değil mi. Değince o an tek kelime daha etmedim. Çünkü ne dersem diyeyim bir saniye bile ne dediğimi düşünmeyecekti.
EN NİHAYETİNDE,
1.5 milyar insan 4.5 milyar insanın cehennnemde yanacağına inanıyor. Ben eğer samimiyetle inanıyor olsaydım. YAKALRINA YAPIŞIRDIM ABİ ABLA GENÇ AMCA DAYI MAYKIL CORÇ UYANIN CEHENNEMDE YANACAKSINIZ YAPMAYIN DİYE ASIM ASIM YALVARIRDIM ASLA İÇİM ELVERMEZDİ. Ama tabi işe piyango gözüyle baksam. Sabahki işimden karımdan sevgilimden Başka bir şey de düşünmezdim.
BANA GÖRE,
Net bir gerçek yok. Bir şeye inanmak için bilmeye gerek yok. Sufiler. Hindular. diyorya her şey senin içinde var sen bir Tanrı parçasısın Tanrıyı anlamak için hissetmen gerek. İşte benim için GERÇEK BU. Eğer düşünülerek bir dine inanılsaydı herkes bir dini seçerdi. Eğer bilerek din seçilseydi dünyadaki bütün ilahiyat profösörleri ortak bir MANİFESTO yayınlarlardı. Yani demekki bilmek asla çözüm değil. Aslında bilmemek gerek gibi görünüyor.
NEDEN BU KADAR TAKIYORUM ?
1) Beynimde kalıcı bir hasar var olabilir.
2) Sonradan delirmiş veya deliriyor olabilirim.
3) Ergenlikten çıkamamışımdır yaşadığım şeyler beni bu yola itmiştir.
4) Altmışdört senelik ortalama yaşamı torumlarımda yaşamayı seçmek yerine herkesin her gün yaptığı şeyleri adına yaşamak bu dediklerini doğru kabul etmek yerine her şeyi reddedip sonsuzluğu merak ediyordurum.
PEKİ BU KADAR YAYGARA NEDEN ?
Son 2-3 yılda çevrem iyice daraldı. Tabi arkadaş çevrem. Güya İzmir beni bozdu. Güya ben mal bir adamım. ( Samimiyetle söylüyorum tipimden böyle bir şabanlık akıyor zaten ) Neyse sonuçta elime hiç bir şey geçmedi. Önceden yatağa varınca 11 ihlas 1 fatiha okur bunu önce Hz. Muhammede sonra Babama sonra Atatürke Sonra Kemal sunala bağışlardım bunuda bıraktım. Artık vurup kafayı yatıyorum. Ne zaman şeytanın öyle olmadığını keşfettim o zamandan beri düzgün besmele bile çekmiyorum.
a) Sandığın Şeytan Neden Yok
Kızmayın şeytan var ama sizin bildiğiniz gibi değil. Kendi kafamda bir tez kurdum: 21 yaşında iki adam düşünün. Biri ben oluyorum diğeride 21 yıl bir odada büyütülen bir genç Ama ona sadece yemek ve su verilmiş. Ben dünyayı biliyorum o ise bilmiyor. Önceden öğrendiğim şeytan şöyleydi. Sana vesvese verir. Mesela sinirlenince küfür ettirir güya bunu şeytan gelir şlak bana söyler ve ben küfür ederim. Peki beni sinirlendiren şeyi o odada dünyayı bilmeden yaşayan gence yapılsa küfür edebilir mi edemez. Yada gıybet edebilir mi ? Birini öldürtebilir mi şeytan. Kısaca şeytan öyle başına gezen gelen giden SELENA HADES gibi bir şey değildir. Şeytan senin DÜNYADA ÖĞRENDİĞİN ŞEYLERİN SANA VE ÇEVRENE ZARAR GETİRECEK DAVRANIŞLARLA ZİHNİNE EGON TARAFINDAN SÖYLENMESİDİR. Yani şeytan denilen şey aslında senin öğrendiklerin kadardır. Onun için herkesin şeytanı kendidir. Eğer şeytandan korkuyorsanız düşüncelerinizi değiştirin.
Yaygara demişken. Neden yırtınırcasına bunu TBT de yazıyorum. Neden psikoloğa gidiyorum. Neden yaygara koparıyorum ve bazı insanların benden nefret etmesine deli mal tuhaf agresif tepkilerine neden oluyorum.
Galiba iki sebebi var.
BİR: Kendimi ispatlama çabam.
İKİ: ARTIK RAHATLAMAK İÇİN BİR YOL GÖSTERİCİ BULMA ARAYIŞIM.
Dün Fight Club ı izlediğimde onunda içinde aydınlanmadan esintiler vardı. Sufizm in öğretileri vardı. Egoyu yenmenin bir resmiydi film. Çok büyük ÖĞRETİLER YER ALIYORDU. Eğer bir BUDHA olacaksam o yollardan geçmeliydim. Ama ben ne yapıyorum.
BUNLAR NE DEMEK İSTİYOR ANLAMIYORUM diye yırtınıyor. Maskara oluyorum. Psikoloğuma göre ise ufkum genişliyor.
Eğer ölmezssen gelecek vadeden bir insanım. Herkesin yaptığı lazım olan bir çok şeyi bir çoğundan daha iyide yapabiliyorum. Estetik bir gözüm var okumayı seviyorum pes etmiyorum çabalıyor ve kazanıyorum. Ama geldiğim noktada ise 1 çalışıyorsam 10 felsefe yapıyor kendi kafamı kendim ütülüyor ve içten içe çürüyorum. Kötü biri değilim iyilik için insanlık için uğraşırım. İntikam alamam kötü düşünemem.
Okumak para kazanmak sevgili yapmak torun sahibi olmak benim için anlamsız birer OLGU.
Psikoloğa bunlar tuhaf değil mi dediğimde hayır SEN DE BÖYLE BİR İNSANSIN BUNLAR SENİ SEN YAPAN DÜŞÜNCELER diyor olsada sürekli gergin olmak ölümü düşünmek sosyallikten uzak kalmak gerçekten bir facia. Gerçekten beni anlayan kimse yok. Aranızda bir psikolog bir sosyolog bir din adamı varsa derdimi anlayan varsa çare bulsun isterim.
Çünkü bu görüşlerimi tez yazar gibi yazmadım. Ayaklarım sallanıyor ve terliyorum. Sürekli gerginim. Çünkü hep malmışım tepkisi aldım. Artık buna ben bile inanıyorum. Önceden hayatım böyle değildi diyemem hep böyleydim 10 yaşından beri :) Ama bu gidişte ne kadar yaşayabilirim kafam ne kadar daha kaldırabilir emin değilim.
Genel durumum iyi. Fena sayılmam hala elim yüzüm düzgün sokağa çıkıp sağlıklı nefes çekiyorum içime. Dünyada çürüyen bir organizma olarak yaşamaya devam ederken ya dine gömülüp cennete gitmek yada aydınlanıp huşuya ermek çok istiyorum.
Şimdi dil öğrenip okulda birinciliğe koşmak isterken bir yandan da aydınlanıp her şeyden vazgeçmek de tercih konusu.
Eğer buraya kadar okudu iseniz fikirlerinizi almaktan mutluluk duyarım.
Gönder Gitsin butonuna basmakta hayli zorluk çektim çünkü çoğu kişi dışladığı için bu düşünceleri tepki aldıkça sinir tepeme çıkıyor malesef. Ama kendim aşamayıp görüşlerini önemsediğim bir çok arkadaş mevcut belki diyecekleri iki kelime vardır o niyetle açıyorum.
not: Karakule sen hiç bir mesaj yazmassan sevinirim. Hocam :)
-
`İstersem kendimi paraya gömerim` sundan sonrasini okumadim
inan bana istesen kendini paraya gomemezsin, tamam paraya deger vermiyo olabilirsin ama `oyle olmuyo o isler`
challence istiyosan suc falan isleyebilirsin, once ufak tefek seylerle basla eglenceli oluyo yakalanmamaya calismak.
yada bilime falan ver kendini, mesela git bi ucak kanadinin nasil tasarlandigini falan ogren
-
anlaşılan bugün orucu senin yazıyı okuyarak eyleyeceğiz.
-
hacı sen böyle değildin ya valla ne olduysa newtonunkafasını değiştikten sonra bu hale geldin ve halini hiç iyi göremiyorum :)
-
sizin orda hala iftar olmadımı hacı?
-
hocam bu dediklerini bende düşünüyorum öleceğim diyorum neden kısacık ömrümün büyük bir çoğunluğunu isteğim dışındaki şeylerle oyalayım. Öleceğim ne olsa nedir bu kargaşa diyorum. Sonra düşünüyorum 70 Yıl yaşayacaksam köpek gibi değil efendi gibi yaşayayım tamam iti köpeğide ölecek,efendiside ama şuan bu yaşantının içerisinde isem bunu en iyi noktaya taşımalıyım.
Bazende ölüm korkusu sarıyordu daha doğrusu yok olup gitme korkusu evt tam o noktada din devreye giriyor bixze sonsuz bir yaşam vaad ediyor sonra düşünüyorum. Sonsuza kadar yaşamayı istermiydim diye, cevabım hayır oluyor düşünsene 10 üzeri 10 trilyon yıldır yaşıyorsun ama bu daha bir başlangıç bunun bir sonu yok
Ben şöyle düşünmeye başladım ben dünya üzerinde yaşam bulmuş en gelişmiş hayvanım. Doğanın bir düzeni var ve bu düzene ayak uydurmak zorunda olup bir süre sonra yok olacağım ve herşey bitecek The end. Bunu kabullenip ortalama yaşam süremi doldurmaya çalışıp en iyi şekilde yaşamam gerek dedim kendi kendime
Nvidia tarafından 25/Tem/13 04:55 tarihinde düzenlenmiştir -
Bir kısmını okudum hocam. Ancak şu an uykum var yarın devamını okuyacağım inş ona göre yorumlarım.
Ekleme: Hocam yazdıklarını yeni okudum. Açık söylemek istiyorum benim gibi objektif birisin. Ama objektifliğinin eleştirsel yönü çok ağır basıyor. Kafayı yemiş biride değilsin yazdıklarından anladığım kadarıyla. Ancak şunu söyleyeyim eğer ilerlersen kafayı yersin.
Bana göre sorunun insanların düşüncelerini çok önemsemen. Düşünceleriyle birlikte yaptıklarını yargılıyorsun ve gerçekler ile bağdaştıramayıp, gerçeklerin gerçek olup olmaması hakkında şüphe duyuyorsun.
Yani şunu söyleyeyim; para için ölüyor dediğin müslümanların yaptıklarının doğru olmadığını zaten belirtmişsin. Ama yazındada anladığım kadarıyla niye böyle yaptıklarını üzerinde çok kafa yormuşsun. Hem "böyleyim" diyip hemde "şöyle" yapıyorlar diyorsun.
Şunu unutma bu onların yanlışıdır. O adamların yaptıkları müslümanlığı temsil etmez. Müslümanlığın temelleri bellidir. Kur'an, ve Hadislerdir. Senin yapman gereken şeyler burada yazar o adamları örnek almana gerek yok. Her koyun kendi bacağından asılır derler ya işte o hesap. Unutma ki kimse peygamber değil kusursuz olsun. Zaten kusursuz olsak Adem baba yasak elmayı yemez ve dünyaya sınanmaya gelmezdik.
Başkalarının yaptığı hatalar veya yanlışlar senin gerçek doğrularını sorgulattırıyor.
Sana anti tez olarak şöyle örneklerde verebilirim. 5 vakit namaz kılıp bilim ilim irfanla uğraşan ve gıybet g sini görmediğim insanlarda tanıyorum. Doğru düzgün insanlarda var. "Kusurları vardır elbet!". Tabiki vardır.
Hocam senin biraz uğraş bulman lazım. Sorgulayıcı yanını azaltman lazım. Sorgulamak elbet gerekli ama fazlası sağlıklı değil. Çünkü her sorgu yeni sorguya yol açar.
DrKill tarafından 25/Tem/13 15:40 tarihinde düzenlenmiştir -
Kusura bakma ama bok gömersin kendini paraya. Öyle bir şey olabilse şuan tahribatta takılmazdın. Çünkü para = rahat bir yaşamdır. Aksini düşünüyorsan sende akıl yok demektir. Herhalde sen 20 bin lira falan kazanınca paraya gömüldüğünü düşünüyorsun? Paraya gömülmek en azından bi 500 bin tl den başlar ve kısa zamanda yapman lazım bunu. TÜM KURALLAR KALKSA dahi paraya gömemezsin kendini. Çalmak falan öyle kolay şeyler değil çünkü ( yüksek meblalardan bahsediyorum ) 2 kilo d.şşağın olması lazım. Ufak tefek dolandırıcılıklar yapabilirsin tabiki ama kendini paraya gömemezsin.
Bu konuda neden bu kadar uzun yazdım? Çünkü böyle düşünüyorsan baştan yazını okumadığım iyi olmuş.
-
Şimdi sana ne demeliki bilemedim. Bende bazen bi git geller yaşıyorum ama sonuç olarak müslümanım tabiki %80 gibi lafta müslümanım imanım var ama hiç birşey yapmıyorum çoğunluğa uymaya devam ediyorum. Sorgulamak gerekirse eminim senden daha fazla kafa patlatırım zaten şöyle birşey var bizim bu yaşlarımıza kadar sorgulamamızın tek sebebi dini sorgulamanın çok büyük günah olduğu ve dinden çıkardığıdır. Bi başladınmı zaten allah korusun fazla şeyler düşünürsün ve bunu düşünmek korkutur insanı. Zamanla değişecek bence düşüncelerin ya sisteme uyup normal yaşıyacaksın yada işi aşıp araştıracaksın abartıcaksınki bu konulara eğer bir başlarsan sonunu görmek imkansız gibi birşey. Fazlada yorum yapamıyorum malüm oruçluyum zor geliyor hakkını helal et ama okudum sonuna kadar. Asosyalliktende çıkmaya bak fazla aykırı olma yada sonuna kadar aykırı ol insanalr ya hep ya hiç severler. Bi modele bürün çelişkilerinden uzaklaş derim daha gençsin tadını çıkart hayatın bunlar yormasın fazla seni kardeşim benim inşallah herşey istediğin gibi olur hayatta kimin ne dediği önemsiz zaten kim ne derse desin sen kaynaklı kitaplar okumayada çalış kimseyide sorgulama fazla bırak herkes istediği gibi yaşasın sende güzel yaşa tadını çıkart dediğim gibi bu yaşları çok özliyeceksin...
-
31 çek geçer. ( ciddiyim geyik amaçlı yazmadım, azcık endorfin salgılar biraz kendine gelirsin. )
-
sar bi üçlü hiç bişeyin kalmaz (:
