Forum
Aktif konular
Üyeler
Kurallar
Arama
Düşüncenin Sınırını Aşmak: Düşünce Nasıl Oluşur? Düşüncenin Sınırını Aşmak: Düşünce Nasıl Oluşur?
-
inception filminde rüya içinde rüya görüyorlar ve herkezin bir totemi var. bu totem gerçek dünya ile bağlıntı kurmak için akıllıca bir yol. bizim gerçek dünyamımız nerede başlıyor? hangi zamanda?
kabul etmemiz gereken bir dünya varsa gerçek dünya bu diyebiliriz. bu şekilde rüya görebiliriz. veya tam terside olabilir.
sonradan bu konu hakkında düşündükçe şu acı gerçekle karşılaştım. benim refarans aldığım şeylere (gerçek dünya diyorum sadece referans noktası olduğu için) bağlı kaldıkça fizik yasaları çalışıyor, ama referans noktaları değişikçe fizik kanunlarıda değişiyor. düşünce de değişiyor. duyduğuma inanmam, gördüğümün yarısına, yaptığımın tamamına inanırım der bir çin atasözü.
işin içine daldıkça düşünce nereden geliyor diye sordukça, kelimelerle ifade edilen şey olduğuna inandım. hiç başınıza geldi mi bilmem. içerden bir şeyler olduğunu hissedersiniz anlatacak uygun olacak kelimeler cümleler bulunmaz. bana göre saf düşünce işte bu.
düşünceyi kelimelerle ifade etmeye başladıkça kelimelerin bendeki anlamlarıyla açıklamaya çalışıyorum. yani referans noktası ben oluyorum. benim gerçeklikliklerim oluyor. kısacası ben oluyorum. ben oldukça egoyada doğru gidiyor.
-
patata bunu yazdı
Ben de şunu merak ediyorum,
Şimdik bizim kendi iç sesimiz var ve genelde Türkçe konuşuyor bu arkadaş.
Taa M.Ö. tarihlerinde daha ilk insanların iç sesi var mıydı ? Varsa, nasıl anlaşıyorlardı ?
Tişikkirlir
Ben karşımdakine birşey söylemek istiyorum ama söyliyemiyorum. İçimden o söyleceğimi düşünürken yüzüne bakıyorum.Biraz sonra bakıyorum o konu hakkında benimle konuşup sorduğum sorunun cevabını bana birşekilde veriyor. Bu olayı 3 kere yaşadım. İlk 15 yaşlarımda olmuştu.Bilmiyorum belkide yüzlerine karşı söylüyorum ama demediğimden eminim:)
Seminerist tarafından 16/Ağu/17 10:47 tarihinde düzenlenmiştir
Çocukken kareteci bir çocuk vardı , hep kavga ederdik.Her kavga ettiğimizde ben daha çok hırpalanırdım.Adamın kondüsyonu var , fiziği var.Normal olarak ben daha çok darbe alıyordum.Ama her defasında onunla kavga edip öcümü almak için bir yol arardım ve tekrar kavga çıkarırdım. Sonuç olarak yine en fazla darbeyi ben alırdım.Okulun bahçesinde arkadaşlarla oturuyoruz , ben bununla tekrardan sözlü kapıştım.Sonra kenara çekilip içimden düşündüm bu böyle olmaz , hep hırpalanan biz oluyoruz aq.Dedim ben 1 aylığına köye gideyim , çalışayım kas yapayım.Sonra gelip bununla tekrar kavga edip intikamımı alayım.Ulan onu dememle o kavga ettiğim çocuk bir koptu , bağırıa bağıra herkese anlatıyor aq.Gidip spor yapıp beni dövücekmiş felan. Ananı sikeyim dedim ne oluyoruz ben kimseye birşey demedim.Yoklan dedim öyle birşey atma vs... Böyle bir olay geçti başımdan.
Konu dağılmaz inş :) iç ses deyince aklıma geldi -
patata bunu yazdı
Ben de şunu merak ediyorum,
Şimdik bizim kendi iç sesimiz var ve genelde Türkçe konuşuyor bu arkadaş.
Taa M.Ö. tarihlerinde daha ilk insanların iç sesi var mıydı ? Varsa, nasıl anlaşıyorlardı ?
Tişikkirlir
Ic ses dusuncedir hocam. Fransizca biliyorsan fransizca konusur arkadas. Yani m.o.deki insanlar icinde bu gecerli dil veya sozcukler onemli degil.
@Niko
Bunun disinda birde soyle bi olay var. Hic dusunmeden 1 an gecirebilir mi bi insan. Yani 5 saniye boyunca birsey dusunmeyecem diyip basarabilir mi insan. Konu guzel uzun uzun yazmak isterdim ama mobil yoruyor musait bi anda sohbete dahil olacam :F
-
patata bunu yazdı
Ben de şunu merak ediyorum,
Şimdik bizim kendi iç sesimiz var ve genelde Türkçe konuşuyor bu arkadaş.
Taa M.Ö. tarihlerinde daha ilk insanların iç sesi var mıydı ? Varsa, nasıl anlaşıyorlardı ?
Tişikkirlir
Soyledigin olayin cevabi herhangi bir dil ogren ortaya cikar ben ister turkce ister rusca kendi kendimle aohbet edebiliyorum. Aslina bakarsan bu islemi yazarken dahi yapiyorsun cunku beynin dogru anlamlari verebilmek icin cumleleri kafanda kuruyor. Sen konusurken dusunmedigini saniyorsun ancak beynin bu islemi 2 kere gerceklestiriyor.
Bir zamanlar bi yerde okumustum turkce bilen insanlarin beynini daha fazla kullandigi ile alakali bi yazi. Sebebi ise farkli anlamlara sahip kelimeler. Yazida olayi su sekilde aciklamislardi. Insanlar konusma esnasinda soylenen konusmayi ilk duyduklarinda beyinleri gelen konuyu algilar bu 1. Asama 2. Asamada ise beyin algilanan cumledeki anlama gore cevap verir.
Turkcede ise beyin gelen konusmayi alir kelime kelime anlamdir 1. Asama 2. Asama verilecek cevapta kullanilan kelimeleri anlamdir es anlamli yada ayni anlama gelen kelimelerin vurgularini hazirlar. 3. Asamada ise anlamli cumleyi yapilandirip soyletir.
-
Selam arkadaşlar konu çok iyi, asıl olay düşünmeme üzerine çünkü düşünce bizi sınırlayan ve zincire vuran bir sistemdir, kişiliğmiz biz doğar doğmaz ailemiz ve cevremizden oluşmaya baslar ve sonunda kontrol tamamen kişiliğimize kalır içinde bulundugumuz toplumun yarattıgı bir birey olmuş oluruz. biz de bunu kendimiz sanar ve bu kaçınılmaz döngüde yaşarız :-) yürüme seklimizden tutunda ses tonumuza hatta pskolojk hastalıklarımıza kadar hersey düşüncedir kalıplaşmıştır, ve bunlar beyinde öylesine saglam yerlesmistir ki kontrol edebilen nerdeyse yoktur. aslolan ise hiç biri öz kendimiz değilizdir toplumun yarattıgı bir kişiliğiz sadece ve ailemize vs sekillendik. düşüncenin sınırını aşmak isteyen düşüncenin nasıl durdurulması gerektiği üzerine durmalıdır. kontrol ne kadar kendimizde olursa o kadar zeki huzurlu dikkatli yada dünya oyununu istediği gibi şekillendirebilen biri oluruz. aklımızadaki bilincimizdeki gereksiz düşünceleri kaldırmalıyız. bir günün nasıl bittigini anlamadan geçiren ve bir ömrü bu şekilde tamamlayan milyarlar var. su an bu yazıyı okuyan kişiliklerden bile hepsi kendi bilincindeki kalıplasmıs düşüncelere göre düşünüp yorumlayacak ve bu zincileri kıramayacak :-)
-
Düşüncenin vasıtasının akıl olduğu önkabulünden hareketle yazıyorum. Burda sorulması gereken herkesin aklının aynı seviyede olup olmadığı. Hatta daha da ötesi aklın ölçülebilir olup olmadığı. İleri düzey zihni faaliyet gerektiren işleri her insanın başaramıyor olmasından hareketle belki bu sorulara bir cevap bulabiliriz: Herkes aynı akıla sahip değil.
İkinci soru: Herkesin aynı akıla sahip olmadığı bir ortamda düşüncelerin doğrulamasını nasıl yapacağız? Kimin hangi düşüncesini neye göre kabul edip neye göre reddedeceğiz? Kıstas nedir? Pozitivist bilim metodolojisi diyecek olursanız sizi post pozitivistleri okumaya davet ediyorum.
Dolayısıyla düşüncenin ne olduğu nasıl olduğuna dair düşünceler mutlak ve ortak olmaktan uzaktır. Yani akıl yürütme bu noktada bize doğru bilgiyi sağlayacak mıdır, bu şüphelidir.
-
dusunce bir zehirdir (hepimizin yani dunyanin kontrolsuz dusundugunu varsayarak yaziyorum bunu), dusunce gercegin onundeki bir tepeyse tepe asilirsa hersey kendini gosterir, dusunce gozumuzun onundeki bir perdedir, dusunce gercegi gormemizi engelleyen bir virustur. kisilikte dusuncedir. dusunceler karmasasi dunyayi bu hale getirdi ama icimizdeki o yolu bulup dusuncenin sinirlarini astigimizda, geriye kendimiz kaliriz kendimiz ise gercegizdir gercek ise herseydir.
Kısayol
Şikayet
Özel Mesaj
Alıntı yap
düşünce nasıl oluşur düşüncenin sınırını aşmak düşüncenin hammaddesi
Cevapla