Karanlıklar

04/Eki/08 16:52

Kısayol

Şikayet

Özel Mesaj

mektepli

Kayıt Tarihi: 21/Şubat/2005

İnsan yüzlü bir meleğe, dostuma atfen yazılmştır...

Hani karanlıklar vardır, yalnızca ışıktan değil duygudan da yoksun. Korkmanın da ötesinde bir çaresizlik hissedersin ya. Hani bir damla ışık için neler vermeyeceğin…

Bir mum ararsın çevrende. Binlercesi yakınında olsa bile, karanlıktır işte. Kolay bulamazsın. Çoğu zaman göremezsin dibindeki kurtuluşu. Uzaklarda ararsın umudunu.

Kırılır ya bazen sana o dibindeki mum. Aslında bilsen sarılmaz mısın ona. Karanlıklar…

Hani kimi zaman eser ya bir fırtına. Nefesini keser, hissedemez olursun. Durduramazsın ya onu, içindeki fırtınadır aslında. Bilemezsin.. Çünkü senin karanlığındır o, gözlerin görse de bir boşluğun ortasındasındır. Hissedemezsin..

Hani olur da ağlarsın ya hıçkıra hıçkıra. Gözyaşlarını silmeye yanaşmaz hiçbir bez parçası. Yalnızca akıtmakla kalırsın ya.. Çoğu zaman boşuna akıttığın… Bilemezsin sen, gün gelir aydınlatacaktır karanlığını, en azından böyle inanmalısın…

Hani çıkmaz sokaklar vardır ya kaybolduğun.. Bile bile atlarsın belirsizliğin kucağına.. Bir umut hani o uğradığın çıkmaz sokaklar.. Uyarmaz seni baştan, bu yolun sonu ateşten... Yanarsın arkadaş, bilemezsin.. Hissedemezsin sen. Senin karmaşıklığındır o çıkmaz sokaklar. Senin çaresizliğinin dışa yansıması… Yolun sonunu getiremeden pes ettiğin, karanlığına ihtiyaç duymadığın sokaklar…

Hani bazı insanlar vardır ya hiç ayrılmak istemediğin. Karanlığında bir mum, fırtınanda sığınacak tek yuvan, sen ağlarken göz yaşlarını silen bir dost, çıkmaz sokaklarında kurtuluş tabelan… O insanlar ki, senin onların karanlıklarını aydınlattığın… O insanlar ki, çaresizliğinin onların çaresizliği; aynı çıkmaz sokakları paylaştığın… Ben derim onlara sen, sen de ki ancak bir melek…

Sen bilemezsin güneş ışığını. Rahmet yağarken çakan şimşeklerle uğraşırsın sen, açıp da avucunu nasiplenmezsin yağmurdan…

Gül bahçesindeki çalı çırpıyladır senin işin. Koklamazsın al al güllerden… Düşene el uzatırsın sen, koşanla ilgilenmezsin… Hep umutsuza umut olmayı dilersin…

Sen aynaya ihtiyaç duymazsın. Öyle ya, her gece karanlıklarımı aydınlatan o nur topu senin taklidin değil mi… Umutlarımı her sabah şefkatle aydınlatan, içimi ısıtan hayat kaynağı sen değil misin… Yağmurum, baharım, hayallerimin bekçisi…

Benim karanlığım senin aydınlığın, benim fırtınam senin baharın, benim gözyaşlarım senin inci tanelerin, benim sokaklarım senin krallığın…

Hani olur ya ola ki dolanırsam bir uçurumun kenarında, niyetlenirsem karanlığa kendimi salmayı… her şeyi unutup maziyi yakmayı… Sen olursun orada, bilirim… Bırakmazsın öyle beni. Dost dediysem, dostunumdur çünkü, karanlığın varsa, aydınlatırım belki. Ben işine yaramasam da bırakmazsın sen beni. İnsan olmadıktan sonra melekler ne yapar ki…

Konpicyus

We can be more, we can be much more.

Alıntı yap