Forum
Aktif konular
Üyeler
Kurallar
Arama
Mesleki İngilizce Çeviri Yardım!!! Mesleki İngilizce Çeviri Yardım!!!
-
fatihari41 bunu yazdı:
-----------------------------
Beri fütürist Eric Drexler daringly yeni bir dünya nereye robotlar bir seferde bir molekül şeyler kuracağına minyatür tahmin 20 yıl oldu. Nanoteknoloji dünya Drexler öngörülen gelip geçmek, bilim adamları yeni uygulamalar günlük Conjuring ile başlıyor.
Şimdi Salvatore Torquato, bir bilim adamı Princeton Üniversitesi, kendi başına nanoteknoloji merkezi bir kavram dönüm öneriyor. Eğer teori dışarı ayılar - ve onun bebeklik ise - bu, telekomünikasyon ve bilgisayar değil, aynı zamanda yaşam doğasını anlamak için bizim gibi sanayi sadece radikal etkileri yok olabilir.
Torquato ve arkadaşları Kasım 25 Physical Review Letters, önde gelen fizik dergi, kendilerine olan parçacıklar birbirleriyle etkileşim şekilde manipüle ederek nanopartiküller istenilen yapılandırmaları üretmek için izin verecek bir matematiksel yaklaşımı özetleyen bir sayısında yayınlanan bir kağıt var.
Bu adama sokakta, ama oldukça şaşırtıcı önerisi olan ortalama bilim adamı için ne anlama geliyor olabilir.
Çünkü yöntem oluşturur "bir anlamda bu Tanrı oynamak, bilgisayar, parçacık olan etkileşimleri çok hassas bir yapı istenen verim ayarlı yeni türlerine olanak sağlayacak," Pablo Debenedetti, Princeton'da kimya mühendisliği profesörü söyledi .
Nanoteknoloji de standart yaklaşım deneme yanılma yoluyla yeni kimyasal yapıları ile gelip, kurucu parçaları ile reaksiyona sağlayarak Bir diğer gibi doğa ve sonra ne olup sonucu yararlıdır görmek.
Nanotechnologists şey "kendinden montajlı olarak yararlanırlar." Self-montaj gerçeği moleküler yapı taşlarını birlikte minyatür fabrika çeşit koymak olması gerekmez-moda gibi ifade eder. Bunun yerine, doğru şartlar altında, kendiliğinden büyük içine kendilerini ayarlayacaktır dikkatle yapıları düzenledi.
Olarak araştırmacıların kendi kağıt çıkış noktası, biyoloji kendini çok olağanüstü örnekler-montaj, DNA çift sarmal oluşumu dahil sunuyor.
Ama Torquato ve meslektaşları, kendini ters bir yaklaşım-montaj almış araştırma ortak çalışan Frank Stillinger ve fizik öğrencisi Mikael Rechtsman Ziyaret.
"Biz kendi sorunu kendi kafasına montaj," stand Torquato, kimya eden Princeton Enstitüsü Bilim ve Teknoloji Malzemeleri, çok disiplinli bir araştırma merkezi malzeme bilimi ayrılan ile bağlı bir profesör söyledi.
Yerine öz-yanılma yöntemi bu nanotechnologists tarafından kullanılır ve doğa, Torquato ve meslektaşları bulunan montaj geleneksel deneme istihdam onlar yapmak isterseniz Nano tam bir planı ile başlar.
Eğer biri bir ev olarak nanomaterial düşünüyor'', bizim yaklaşım mimar, müteahhit olarak rol almak için bir bilim adamı ve gün işçi tek bir sarılmış sağlar, "Torquato dedi." Biz, 2 gibi evin bileşenleri tasarım -by-4S ve çimento bloklar, böylece her bir şekilde birbirleriyle zaman birlikte rastgele onlar kendinden istenen evin içine monte atıyorlar etkileşim olacaktır. "
, Aksine aynı şey geçerli teknikleri kullanarak yapmak için, bir bilim adamı aynı evde ile gelmeleri sonsuz deney gerekir. Ve sonunda o araştırmacı tüm değil bir ev ile - metaforik konuşma - bir garaj veya bir at veya istikrarlı bir tahıl silosu ile sona olmayabilir.
Süre Torquato uygulayıcısı değil, bir kuramcı, fikirlerini sensörler, elektronik ve uzay mühendisliği uygulamaları bir dizi kullanılan nanoyapılarda üzerinde etkileri olabilir.
"Bu ne kadar önemli pratik uygulamalara yol açabilecek derin teorik sorular sorarak harika bir örnek," Debenedetti dedi.
Şimdiye kadar Torquato ve meslektaşları sadece teorik, bilgisayar modellemesi ile konsept göstermiştir.
Onlar parçacıkların ince filmler dikkate alarak kendi tekniği gösterilmektedir. Eğer bir pennies bir masanın üzerine dağılmış olarak parçacıkların düşünüyor, pennies zaman yanal sıkıştırılmış, normalde kendi kendine bir kalıp içine monte verecek bir üçgen kafes denir.
Ama, "" pennies ve etkileşimleri optimize veya parçacıklar tarafından, Torquato onları kendine monte tamamen farklı bir model bir petek örgü olarak bilinen içine (dediği, çünkü çok benzer bir petek) yaptı.
Bu neden önemlidir? Petek kafes iki boyutlu analog üç boyutlu elmas kafes - yaratılması olan etmektir biraz nanoteknoloji bir Holy Grail biridir.
Elmas doğanın kendini buldu yaptıkları şekilde monte çünkü elmas yapı taşlarını her Buna kovalent bağ denir belirli bir şekilde diğer etkileşim olan karbon atomları. Bu da her karbon atomu bağ özgü yönleri boyunca tam dört komşu atomu ile anlamına gelir.
Princeton çalışma Bir şaşırtıcı ve heyecan verici özelliği araştırmacılar olmayan petek değil, kovalent veya yönlü, bağ daha yönlü bağ elde başardık olduğunu.
"Şu ana kadar, insanlar olmayan Bunu başarmak için yönlü etkileşimi mümkün olduğunu, bu nedenle istatistik mekanik temel bir teorik atılım olarak bu görüşü düşünmüyordu," Torquato dedi. Istatistiksel mekanik bir alandır malzemelerin makroskopik dünya ile bireysel atomların biz görebilir ve dokunma köprü mikroskobik dünya.
Petek kafes oluşturmak için araştırmacılar, bu Dünya Savaşı'ndan bu yana burgeoned ve esas şeyler verimli hale getirmek için matematiksel yöntemler icat bilim bir alan optimizasyon teknikleri istihdam.
Torquato ve meslektaşları bu çabalarını laboratuvar kullanarak kolloidlerin adlı parçacıklar çoğaltılacağı, bu eşsiz özellikleri onları ideal aday teorisini test yapmak olduğunu umuyorum. Paul Chaikin, New York Üniversitesi fizik profesörü, o laboratuvar deneyleri çalışmasına dayalı yapmayı planladığını söyledi.
Kağıt Physical Review Letters görünen o Physical Review E yayına kabul edilmiş ve muhtemelen bir ara yıl sonundan önce görünecektir daha ayrıntılı bir kağıt yoğunlaşmış sürümüdür.
Torquato kendisi ve Stillinger başlangıçta fikrini desteklemek için sorun araştırma para çekmek olduğunu söyledi. Iş arkadaşları "it was şimdiye kadar sol alanda olsun biz bunun için fon bulmak çok zor olduğu iddia edildi ne yapabileceğini açısından düşündüm," dedi. Çalışma sonunda Office Basic Enerji Bilimler ABD Enerji Bakanlığı olarak tarafından finanse edildi.
"Petek kafes basit bir örnek ama bizim yaklaşımın gücünü göstermektedir," Torquato dedi. "Biz gelecekte daha yararlı ve olağandışı yapıların montaj öngörülüyor."
Kağıt için komple alıntı: Hedefli Kendi Optimized for Etkileşimler-Montaj: Uygulama petek kafesli Mikael C. Rechtsman Frank H. Stillinger ve Salvatore Torquato Phys. Lett. 95, 228301 (2005)
Gerçek Zamanlı Veri Hasta
2005-10-19 09:53:09
UCLA Tıp Merkezi olarak hekimlerin hastane ve boyunca anlık erişim sağlayan mobil, kablosuz hasta bilgi alma sistemi pilot kablosuz kişisel dijital yardımcılar (PDA) üzerinden gerçek zamanlı hasta veri dünya ve akıllı cep telefonları civarında. Global Care Quest sistemi veya GCQ, hasta veri erişimi geliştirmek için sağlık çalışanları zaman kazanmak, bakım maliyeti Döşeme ve hasta güvenliği standartlarına sıkın tasarlanmıştır.
UCLA, GCQ dijital tıbbi kayıtları ile başucu grafik ve laboratuvar sonuçları, en kapsamlı dijital tıbbi veri depolama ve türünün alma sistemi oluşturmak için entegre. -Bu devlet sunarak teknoloji ürünü yazılım çözümü gelişmeler mevcut teknoloji - ilk kez - PDA ve ICU izler başucu gerçek zamanlı veri yanı sıra, röntgen ve CT hücresel akıllı telefon erişim / MR görüntüleme çalışmaları tarama . Doktorlar ve uzaktan, hastane dışında, yüksek aracılığıyla hastane kablosuz ağ üzerinden tıp merkezi (Wi-Fi veya 802.11b) boyunca tıbbi veri erişebilirsiniz hücresel ağ bağlantıları hızı (EV DO, EDGE) 1xRTT.
"Çağrı cihazları ve ses çok ötesinde işlevleri ile sadece cep telefonları, tıbbi Bu kablosuz iletişim nesil temsil eder. Gelecekte, her doktorun hasta verileri tamamlamak için gerçek zamanlı erişim sağlayan bir kişisel bilgi kablosuz cihaz taşıyan bakın. Bu araçlar , söz kalitesini ve hasta bakımı, güvenlik tıbbi hataları önlemek geliştirmek tutun ve maliyet etkinliği artırmak. rutin ve hantal kırtasiyecilik, hekimler ve diğer sağlık çalışanları otomatikleştirmek için GCQ kullanarak böylece dikkat etmek konsantre olabilirsiniz zaman kazandıracak hasta, "dedi Dr Neil Martin, profesör ve nöroşirürji şefi David Geffen School of Medicine UCLA ve işbirliği at-GCQ sistem geliştiricisi.
"Ben bilgi teknolojisi ile kusursuz bir entegrasyon içinde gelişen ve hasta veri hacimleri artan bu teknoloji bkz. Kendilerini kendi kayıtlarını erişmek ve onların farklı sağlık sağlayıcılar ile paylaşmak mümkün olacak Bir gün hasta," Dr Albin Gritsch, ilişkilendirmek dedi üroloji ve UCLA böbrek nakli program direktörü cerrahi profesörü.
-----------------------------Aynı çeviri bi önceki sayfada var hacı saolasın ama çeviriden hiçbişey anlışılmıyo
-
Sen paralı çevirtmeyi dene istersen daha çabuk olur
-
...
beykozluu bunu yazdı:
-----------------------------1.Kısım
Nanotech Discovery Could Have Radical Implications
2005-12-01 09:30:39
It has been 20 years since the futurist Eric Drexler daringly predicted a new world where miniaturized robots would build things one molecule at a time. The world of nanotechnology that Drexler envisioned is beginning to come to pass, with scientists conjuring new applications daily.
Now Salvatore Torquato, a Princeton University scientist, is proposing turning a central concept of nanotechnology on its head. If the theory bears out – and it is in its infancy -- it could have radical implications not just for industries like telecommunications and computers but also for our understanding of the nature of life.
Torquato and colleagues have published a paper in the Nov. 25 issue of Physical Review Letters, the leading physics journal, outlining a mathematical approach that would enable them to produce desired configurations of nanoparticles by manipulating the manner in which the particles interact with one another.
This may not mean much to the man on the street, but to the average scientist it is a fairly astounding proposition.
"In a sense this would allow you to play God, because the method creates, on the computer, new types of particles whose interactions are tuned precisely so as to yield a desired structure," said Pablo Debenedetti, a professor of chemical engineering at Princeton.
The standard approach in nanotechnology is to come up with new chemical structures through trial and error, by letting constituent parts react with one other as they do in nature and then seeing whether the result is useful.
Nanotechnologists rely on something called "self-assembly." Self-assembly refers to the fact that molecular building blocks do not have to be put together in some kind of miniaturized factory-like fashion. Instead, under the right conditions, they will spontaneously arrange themselves into larger, carefully organized structures.
As the researchers point out in their paper, biology offers many extraordinary examples of self-assembly, including the formation of the DNA double helix.-----------------
2.Kısım
But Torquato and his colleagues, visiting research collaborator Frank Stillinger and physics graduate student Mikael Rechtsman, have taken an inverse approach to self-assembly.
"We stand the problem of self-assembly on its head," said Torquato, a professor of chemistry who is affiliated with the Princeton Institute for the Science and Technology of Materials, a multidisciplinary research center devoted to materials science.
Instead of employing the traditional trial-and-error method of self-assembly that is used by nanotechnologists and which is found in nature, Torquato and his colleagues start with an exact blueprint of the nanostructure they want to build.
''If one thinks of a nanomaterial as a house, our approach enables a scientist to act as architect, contractor, and day laborer all wrapped up in one," Torquato said. "We design the components of the house, such as the 2-by-4s and cement blocks, so that they will interact with each other in such a way that when you throw them together randomly they self-assemble into the desired house."
To do the same thing using current techniques, by contrast, a scientist would have to conduct endless experiments to come up with the same house. And in the end that researcher may not end up with a house at all but rather – metaphorically speaking -- with a garage or a horse stable or a grain silo.
While Torquato is a theorist rather than a practitioner, his ideas may have implications for nanostructures used in a range of applications in sensors, electronics and aerospace engineering.
"This is a wonderful example of how asking deep theoretical questions can lead to important practical applications," said Debenedetti.
So far Torquato and his colleagues have demonstrated their concept only theoretically, with computer modeling.
They illustrated their technique by considering thin films of particles. If one thinks of the particles as pennies scattered upon a table, the pennies, when laterally compressed, would normally self-assemble into a pattern called a triangular lattice.
-----------------3.Kısım
But by optimizing the interactions of the "pennies," or particles, Torquato made them self-assemble into an entirely different pattern known as a honeycomb lattice (called that because it very much resembles a honeycomb).
Why is this important? The honeycomb lattice is the two-dimensional analog to the three-dimensional diamond lattice – the creation of which is somewhat of a holy grail in nanotechnology.
Diamonds found in nature self-assemble the way they do because the carbon atoms that are the building blocks of diamonds interact with each other in a specific way that is referred to as covalent bonding. This means that each carbon atom has to bond with exactly four neighboring atoms along specific directions.
One surprising and exciting feature of the Princeton work is that the researchers were able to achieve the honeycomb with non-directional bonding rather than covalent, or directional, bonding.
"Until now, people did not think it was possible to achieve this with non-directional interactions, so we view this as a fundamental theoretical breakthrough in statistical mechanics," Torquato said. Statistical mechanics is a field that bridges the microscopic world of individual atoms with the macroscopic world of materials that we can see and touch.
To create the honeycomb lattice, the researchers employed techniques of optimization, a field that has burgeoned since World War II and which is essentially the science of inventing mathematical methods to make things run efficiently.
Torquato and his colleagues hope that their efforts will be replicated in the laboratory using particles called colloids, which have unique properties that make them ideal candidates to test out the theory. Paul Chaikin, a professor of physics at New York University, said he is planning to do laboratory experiments based on the work.
The paper appearing in Physical Review Letters is a condensed version of a more detailed paper that has been accepted for publication in Physical Review E and which will probably appear sometime before the end of the year.
Torquato said that he and Stillinger initially had trouble attracting research money to support their idea. Colleagues "thought it was so far out in left field in terms of whether we could do what we were claiming that it was difficult to get funding for it," he said. The work was ultimately funded by the Office of Basic Energy Sciences at the U.S. Department of Energy.
----------------------------------4.Kısım
"The honeycomb lattice is a simple example but it illustrates the power of our approach," Torquato said. "We envision assembling even more useful and unusual structures in the future."
###
Complete citation for the paper: Optimized Interactions for Targeted Self-Assembly: Application to a Honeycomb Lattice Mikael C. Rechtsman, Frank H. Stillinger, and Salvatore Torquato Phys. Rev. Lett. 95, 228301 (2005)Real Time Patient Data
2005-10-19 09:53:09
UCLA Medical Center is piloting a mobile, wireless patient information retrieval system that gives physicians instant access from throughout the hospital and around the world to real time patient data via wireless Personal Digital Assistants (PDAs) and cellular smart phones. The Global Care Quest system, or GCQ, is intended to improve access to patient data, save health care workers time, trim the cost of care and tighten patient safety standards.
At UCLA, GCQ integrates with digital medical records, bedside charting and laboratory results, to create the most comprehensive digital medical data storage and retrieval system of its kind. This state-of-the-art software solution advances existing technology by offering - for the first time - PDA and cellular smart phone access to real-time data from bedside ICU monitors, as well as X-ray and CT/MRI scan imaging studies. Physicians can access medical data throughout the medical center via the hospital's wireless network (Wi-Fi or 802.11b), and remotely, outside the hospital, through high-speed cellular network connections (1xRTT, EV DO, EDGE)."With functions far beyond pagers and voice-only cell phones, this represents the next generation of wireless medical communication. In the future, we see every physician carrying a personal wireless information device that provides real-time access to complete patient data. These tools hold the promise to improve the quality and safety of patient care, avoid medical errors, and enhance cost-effectiveness. By using GCQ to automate routine and cumbersome paperwork, physicians and other healthcare workers will save time so that they can concentrate on taking care of patients," said Dr. Neil Martin, professor and chief of neurosurgery at the David Geffen School of Medicine at UCLA and co-developer of the GCQ system.
"I see this technology as evolving into a seamless integration of information technology and increasing volumes of patient data. Some day patients themselves will be able to access their own records and share them with their different healthcare providers," said Dr. Albin Gritsch, associate professor of urology and surgical director of the kidney transplant program at UCLA.
-----------------------------
Numaraladım kısım olarak. Böyle daha rahat olur, hepsi uzun çünkü...3. Kısımı yapacağım ben...
Not1: Şu an başlamıyorum,birkaç saat içinde başlayacağımı umuyorum.
Not2: "Google translate" çevirilerini, dandik çeviri programlarıyla yaptığınız çevirileri lütfen yapıştırmayın. Şimdiye kadar hiç işe yaradığını görmedim !!!
-
AnaMuhalefet bunu yazdı:
-----------------------------
beykozluu bunu yazdı:
-----------------------------
-----------------------------***Edit: Opera Allah cezanı verecek niye siliyon alıntılanan yeri. Az bekleyin düzelticem:)
Numaraladım kısım olarak. Böyle daha rahat olur, hepsi uzun çünkü...
3. Kısımı yapacağım ben...
Not1: Şu an başlamıyorum,birkaç saat içinde başlayacağımı umuyorum.
Not2: "Google translate" çevirilerini, dandik çeviri programlarıyla yaptığınız çevirileri lütfen yapıştırmayın. Şimdiye kadar hiç işe yaradığını görmedim !!!
-----------------------------Eywallah kardeş
-
Yok mu arkadaşlar yardım edecek olan?????
-
1.Kısım
Nanotech Discovery Could Have Radical Implications
Nanoteknolojik Keşifler Beraberinde Radikal Yenilikler (Anlamlar) Getirebilir
2005-12-01 09:30:39
It has been 20 years since the futurist Eric Drexler daringly predicted a new world where miniaturized robots would build things one molecule at a time. The world of nanotechnology that Drexler envisioned is beginning to come to pass, with scientists conjuring new applications daily.
Bir Futurist (geleceği gören kişi) olan Erix Drexler'in, minyatürize edilmiş (oldukça küçük,oldukça küçültülmüş) robotların bir seferde bir molekülü yapacağı (inşa edeceği) yeni bir dünyayı tahmin ederek cesaretle söyleyeli 20 yıl oldu. Drexler'in öngördüğü (kafasında canlandırdığı) nanoteknoloji dünyası bilim adamlarının günlük sihirli buluşlarıyla ( uygulamalarıyla) gerçeğe dönüşmeye başlıyor.
Now Salvatore Torquato, a Princeton University scientist, is proposing turning a central concept of nanotechnology on its head. If the theory bears out – and it is in its infancy -- it could have radical implications not just for industries like telecommunications and computers but also for our understanding of the nature of life.
Şimdi ise Princeton Üniversitesinde bilim adamı olan Salvatore Torquato, nanoteknolojinin merkez konseptinin kendi etrafında dönmesini amaçlıyor. Eğer teorisi doğrulanırsa ( -ki teori başlangıç(emekleme) aşamasındadır.), sadece telekominikasyon ve bilgisayar gibi endüstri dallarında değil aynı zamanda yaşamın(hayatın) doğasını anlamamız açısından da birçok radikal (kökten) yenilikler (anlamlar) getirebilir.
Torquato and colleagues have published a paper in the Nov. 25 issue of Physical Review Letters, the leading physics journal, outlining a mathematical approach that would enable them to produce desired configurations of nanoparticles by manipulating the manner in which the particles interact with one another.
Torquato ve meslektaşları (çalışma arkadaşları); bir diğeriyle etkileşim içinde olan partiküllerin (parçacıkların) davranışlarında (tutumlarında) oynama yapmak (değişim yapmak) suretiyle, onların (bilimadamlarının) nanopartiküllerde (nanoparçacıklarda) arzu edilen konfigirasyonları üretmesini sağlayacak bir matematiksel yaklaşımı ana hatlarıyla belirleyerek önde gelen fizik dergilerinde, Fiziksel İnceleme Mektuplarında 25 Kasım'da bir makale (kağıt?) olarak yayınladılar.
This may not mean much to the man on the street, but to the average scientist it is a fairly astounding proposition.
Bu sokaktaki bir adam için bir şey ifade etmiyor olabilir fakat normal (ortalama )bir bilimadamı
için oldukça muazzam ( hayret verici ) bir meseledir.
"In a sense this would allow you to play God, because the method creates, on the computer, new types of particles whose interactions are tuned precisely so as to yield a desired structure," said Pablo Debenedetti, a professor of chemical engineering at Princeton.
Princeton Üniversitesi'nde kimya mühendisliğinde bir profesör olan Pablo Debenedetti "Bu bir bakıma sizi İlah ( Yaratıcı,Allah X ) yapar; çünkü method bilgisayar üzerinde, arzu edilen bir yapıyı sağlamak amacıyla etkileşimleri doğru şekilde ( tam olarak ) ayarlanmış yeni partikül ( parçacık ) tipleri yaratıyor. " diye konuştu.
The standard approach in nanotechnology is to come up with new chemical structures through trial and error, by letting constituent parts react with one other as they do in nature and then seeing whether the result is useful.
Nanoteknolojideki standart yaklaşım, deneme yanılma yoluyla yeni kimyasal yapılar üretmek, bileşen parçaların bir diğerine (doğasında olduğu g,bi, onların doğal haliyle yaptığı gibi )tepki göstermesine izin vermek ve sonra sonuçların yararlı olup olmadığını görmektir.
Nanotechnologists rely on something called "self-assembly." Self-assembly refers to the fact that molecular building blocks do not have to be put together in some kind of miniaturized factory-like fashion. Instead, under the right conditions, they will spontaneously arrange themselves into larger, carefully organized structures.
Nanoteknoloji uzmanları, "self – assembly" ( kendi kendine birleşme, montajlanma) diye adlandırılan bir şeye inanıyorlar ( inanmaktadırlar ). Kendi kendine birleşme, montajlanma ( self assembly ) şöyle bir gerçeğe değinmektedir: Moleküler yapı blokları ( taşları ), "fashion" (moda?)
gibi bir çeşit minyatörize edilmiş ( oldukça küçültülmüş) imalathane (fabrika) gibi bir araya koyulmak zorunda değildir. Bunun yerine, doğru koşullar altında onlar kendi kendilerine daha büyük, dikkatle organize olmuş yapılar olarak kendiliğinden düzenlenecektirler (dizileceklerdir).
As the researchers point out in their paper, biology offers many extraordinary examples of self-assembly, including the formation of the DNA double helix.
Araştırmacıların makalelerinde dikkat çektiği gibi; Biyoloji, DNA'nın iki sıralı sarmal eğrisindeki diziliş biçimi gibi birçok sıradışı "kendi kendine birleşme (montajlanma)" örneklerini sunmaktadır.
-----------------
2.Kısım
But Torquato and his colleagues, visiting research collaborator Frank Stillinger and physics graduate student Mikael Rechtsman, have taken an inverse approach to self-assembly.
Fakat Turquato ve çalışma arkadaşları ( meslektaşları ) ile birlikte ( işbirliği ile ) çalıştıkları konuk araştırmacı Frank Stillinger ve fizik bölümünde lisans üstü öğrencisi Mikael Rechtsman, kendi kendine birleşmeye (montajlanmaya) ("self assembly"'ya ) aksi yönde bir yaklaşım getirdiler.
"We stand the problem of self-assembly on its head," said Torquato, a professor of chemistry who is affiliated with the Princeton Institute for the Science and Technology of Materials, a multidisciplinary research center devoted to materials science.
Princeton Üniversitesi Malmze Teknolojisi ve Bilimi Enstitüsüne bağlı olarak malzeme bilimine içten bağlı çok disiplinli bir araştırma merkezinde çalışan bir kimya profesörü olan Turquato "Kendi kendine birleşmenin (montajlanmanın) kendi başına olması meselesine dayanıyoruz.(?)" diye söyledi.
Instead of employing the traditional trial-and-error method of self-assembly that is used by nanotechnologists and which is found in nature, Torquato and his colleagues start with an exact blueprint of the nanostructure they want to build
Torquato ve meslektaşları (çalışma arkadaşları), doğal olarak bulunan ve nanoteknoloji uzmanları tarafından kullanılan kendi kendine birleşme (montajlanma) için geleneksel deneme yanılma methodunu kullanmak yerine, inşa etmek (gerçekleştirmek) istedikleri nanoyapılar için detaylı (tam) bir proje (mavi kopya, projenin taslak hali) üzerinde çalışmaya başladılar.
''If one thinks of a nanomaterial as a house, our approach enables a scientist to act as architect, contractor, and day laborer all wrapped up in one," Torquato said. "We design the components of the house, such as the 2-by-4s and cement blocks, so that they will interact with each other in such a way that when you throw them together randomly they self-assemble into the desired house."
Torquato "Eğer bir nanomalzemeyi bir ev gibi düşünürseniz, bizim yaklaşımımız bir bilimadamının tüm işi bir kerede yapan bir gündelikçi, müteahhit ve mimar gibi davranmasını mümkün kılar. " diye konuştu (söyledi). Biz evin parçalarını ( bileşenlerini ) tasarlıyoruz, çimento blokları ve 2-by-4s( iki tane dörtlük? ) gibi, bu sayede onlar bir diğeriyle öyle bir şekilde etkileşecek ki siz onları birlikte gelişigüzel bir şekilde fırlattığınızda onlar arzu edilen ev şeklinde kendi kendine birleşirler (montajlanırlar).
To do the same thing using current techniques, by contrast, a scientist would have to conduct endless experiments to come up with the same house. And in the end that researcher may not end up with a house at all but rather – metaphorically speaking -- with a garage or a horse stable or a grain silo.
Aynı şeyi mevcut yöntemlerle (tekniklerle) yapmak için, aksine olarak(zıt olarak,tersine) , bir bilim adamı bu aynı eve ulaşmak için sayısız ( sonsuz ) denemeler ( deneyler ) yapmak zorundadır. Ve sonunda bu araştırmacı kendini umduğu evde bulmaz bundan ziyade – (mecazi olarak) - bir garajda ve ya bir at ahırında ve ya bir tahıl ambarında bulur.
While Torquato is a theorist rather than a practitioner, his ideas may have implications for nanostructures used in a range of applications in sensors, electronics and aerospace engineering.
Torquato bir pratisyenden ziyade bir teorici olduğundan, onun fikirleri uçak mühendisliği, elektronik ve sensörlerdeki ( algılayıcılarda) birçok uygulamada kullanılan nanoyapılar için gizli anlamlar ( yenilikler ) içeriyor olabilir.
"This is a wonderful example of how asking deep theoretical questions can lead to important practical applications," said Debenedetti.
Debenedetti " Bu, derin teorik sorular sormanın nasıl önemli pratik uygulamalara önderlik edecebileceğininin mükemmel bir örneğidir. " diye söyledi ( konuştu).
So far Torquato and his colleagues have demonstrated their concept only theoretically, with computer modeling.
Torquato ve çalışma arkadaşları ( meslektaşları ), şimdiye kadar görüşlerini ( fikirlerini )bilgisayarda modelleme ile sadece teorik olarak kanıtladılar ( doğruluğunu gösterdiler ) .
They illustrated their technique by considering thin films of particles. If one thinks of the particles as pennies scattered upon a table, the pennies, when laterally compressed, would normally self-assemble into a pattern called a triangular lattice.
Onlar ince film partiküllerini hesaba katmak suretiyle tekniklerini ( örneklerle ) açıkladılar (gösterdiler). Eğer partikülleri bir masa üzerine yayılmış ( dağıtılmış ) "pennies" ( metal paralar,peniler ) olarak düşünürseniz; peniler yandan ( etraftan ) sıkıştırıldığında çoğunlukla " bir üçgen kafes" denilen bir şablon ( model ) şeklinde kendi kendilerine birleşecektir. ( montajlanacaktır )
-----------------
3.Kısım
But by optimizing the interactions of the "pennies," or particles, Torquato made them self-assemble into an entirely different pattern known as a honeycomb lattice (called that because it very much resembles a honeycomb).
Fakat Torquato; partiküllerin veya "pennies" 'in ( penilerin,metal paraların ) etkileşimlerini optimize ederek onları Bal Peteği kafesi ( bir bal peteğine çok benzer olduğu için böyle isimlendirilmiştir) olarak bilinen tamamen farklı bir model içinde <kendi kendine birleşebilir > yaptı.
Why is this important? The honeycomb lattice is the two-dimensional analog to the three-dimensional diamond lattice – the creation of which is somewhat of a holy grail in nanotechnology.
Bu niye önemlidir? Bal peteği kafesi üç boyutlu elmas kafese benzer olarak iki boyutludur. Bu nanoteknoloji alanında adeta bir kutsal kasedir, yaratımdır. (?)
Diamonds found in nature self-assemble the way they do because the carbon atoms that are the building blocks of diamonds interact with each other in a specific way that is referred to as covalent bonding. This means that each carbon atom has to bond with exactly four neighboring atoms along specific directions.
Elmaslar doğada kendi kendilerine birleşebilecek bir şekilde bulunur, çünkü elmasların yapı blokları ( taşları ) olan karbon atomları bir diğeriyle öyle özel bir şekilde etkileşir ki bu kovalent bağ olarak vuku bulmaktadır. Bunun anlamı şudur; her bir karbon atomu belirli doğrultular boyunca tam olarak 4 komşu atom tarafından bağlanmak zorundadır.
One surprising and exciting feature of the Princeton work is that the researchers were able to achieve the honeycomb with non-directional bonding rather than covalent, or directional, bonding.
Princeton Üniversitesi'ndeki bu çalışmanın şaşırtan ve heyecan verici bir içeriğe sahip olmasının bir diğer nedeni de şudur: Araştırmacıların, doğrusal bağdan ya da kovalent bağdan ziyade doğrultusal olmayan bir bağ ile bal peteği şeklinde bir model elde edebiliyor olmasıdır.
"Until now, people did not think it was possible to achieve this with non-directional interactions, so we view this as a fundamental theoretical breakthrough in statistical mechanics," Torquato said. Statistical mechanics is a field that bridges the microscopic world of individual atoms with the macroscopic world of materials that we can see and touch.
Torquato " Şimdiye kadar insanlar doğrultusal olmayan etkileşimlerle böyle bir şeyi başarmanın mümkün olamayacağını düşünüyorlardı. Bu yüzden biz bunu istatistiksel mekanikte esas bir büyük teorik buluş olarak görüyoruz." diye söyledi ( konuştu ). İstatistiksel mekanik (?), bizim gördüğümüz ve dokunabildiğimiz makroskobik malzeme dünyası ile kendine has atomların mikroskobik dünyasını birleştiren ( köprü kuran ) bir daldır.
To create the honeycomb lattice, the researchers employed techniques of optimization, a field that has burgeoned since World War II and which is essentially the science of inventing mathematical methods to make things run efficiently.
Bal peteği kafesini yaratmak için, araştırmacılar optimizasyon tekniklerini kullandılar ki bu 2. Dünya savaşında filiz veren bir alandır ve temel olarak bir şeylerin verimli bir şekilde çalışmasını sağlamak için matematiksel methodlar keşfetme bilimidir.
Torquato and his colleagues hope that their efforts will be replicated in the laboratory using particles called colloids, which have unique properties that make them ideal candidates to test out the theory. Paul Chaikin, a professor of physics at New York University, said he is planning to do laboratory experiments based on the work.
Torquato ve çalışma arkadaşları (meslektaşları); "colloid" diye adlandırılan partiküllerin <ki bu partiküller üretilen teoriyi doğrulamaya yarayacak ve onları ideal adaylar yapan görülmedik ( benzersiz,emsalsiz, eşsiz ) özelliklere sahiptir> laboratuvar ortamında kullanılmasıyla çabalarının karşılık bulacağını umuyorlar. New York Üniversitesi'nde bir fizik profesörü olan Paul Chaikin bu çalışmaya dayalı laboratuvar deneyleri yapmayı planladığını söyledi.
The paper appearing in Physical Review Letters is a condensed version of a more detailed paper that has been accepted for publication in Physical Review E and which will probably appear sometime before the end of the year.
Fiziksel İnceleme Mektuplarında görülen ( basılan,yayınlanan ) makale, "Fiziksel İncelemeler E" 'de yayınlanması kabul edilen ve yılın sonundan önce bir zamanda yayınlanması ( görülmesi ) muhtemel olan daha detaylı bir makalenin ( kağıdın! ) özetlenmiş ( kısaltılmış ) bir versiyonudur.
Torquato said that he and Stillinger initially had trouble attracting research money to support their idea. Colleagues "thought it was so far out in left field in terms of whether we could do what we were claiming that it was difficult to get funding for it," he said. The work was ultimately funded by the Office of Basic Energy Sciences at the U.S. Department of Energy.
Torquato " Ben ve Stillinger başlangıçta fikirlerimizi destekleyecek araştırmayı yapacak parayı bulma konusunda sıkıntıya düşmüktük" diye konuştu. Torquato, " Meslektaşlarımız şimdiye kadar terk edilmiş ( yalnız bırakılmış ) bu alanda iddia ettiğimiz şeyleri gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceğimizin bilinmediği koşullarda bu çalışmalar için ödenek ( fon ) almanın çok zor olduğunu düşünüyorlardı " diye konuştu ( söyledi ).(?). Çalışmamız sonunda Amerika Enerji Departmanındaki ( Birimindeki ) Temel Enerji Ofisi ( Bürosu ) tarafından finanse edildi ( fon ayrıldı, karşılandı).
"The honeycomb lattice is a simple example but it illustrates the power of our approach," Torquato said. "We envision assembling even more useful and unusual structures in the future."
Torquato " Bal peteği kafesi basit birörnektir fakat o bizim yaklaşımımızın gücünü göstermektedir." diye konuştu ( söyledi ). " Biz gelecekte daha yararlı ve görülmedik yapıları bir araya getirmeyi kafamızda canlandırıyoruz (tasarlıyoruz)."
###
( Referans veriyor, kitaptaki kaynaklar bölümü gibi.)
Complete citation for the paper: (Bu makalenin tam metni, kaynağı )Optimized Interactions for Targeted Self-Assembly( Hedeflenen Kendi kendine birleşme için Optimize edilmiş Etkileşimler ): Application to a Honeycomb Lattice ( Bir bal peteği kafesi uygulaması )Mikael C. Rechtsman, Frank H. Stillinger, and Salvatore Torquato Phys. Rev. Lett. 95, 228301 (2005)
-
fatihari41 bunu yazdı:
-----------------------------
-----------------------------Translate :|
-
Arkadaşlar Anamuhalefet kardeş 1. kısım çevirmeme yardım etti şimdi 2. kısmı yazıom sizlerden de yarım bekliom
2.Kısım
But Torquato and his colleagues, visiting research collaborator Frank Stillinger and physics graduate student Mikael Rechtsman, have taken an inverse approach to self-assembly.
"We stand the problem of self-assembly on its head," said Torquato, a professor of chemistry who is affiliated with the Princeton Institute for the Science and Technology of Materials, a multidisciplinary research center devoted to materials science.
Instead of employing the traditional trial-and-error method of self-assembly that is used by nanotechnologists and which is found in nature, Torquato and his colleagues start with an exact blueprint of the nanostructure they want to build.
''If one thinks of a nanomaterial as a house, our approach enables a scientist to act as architect, contractor, and day laborer all wrapped up in one," Torquato said. "We design the components of the house, such as the 2-by-4s and cement blocks, so that they will interact with each other in such a way that when you throw them together randomly they self-assemble into the desired house."
To do the same thing using current techniques, by contrast, a scientist would have to conduct endless experiments to come up with the same house. And in the end that researcher may not end up with a house at all but rather – metaphorically speaking -- with a garage or a horse stable or a grain silo.
While Torquato is a theorist rather than a practitioner, his ideas may have implications for nanostructures used in a range of applications in sensors, electronics and aerospace engineering.
"This is a wonderful example of how asking deep theoretical questions can lead to important practical applications," said Debenedetti.
So far Torquato and his colleagues have demonstrated their concept only theoretically, with computer modeling.
They illustrated their technique by considering thin films of particles. If one thinks of the particles as pennies scattered upon a table, the pennies, when laterally compressed, would normally self-assemble into a pattern called a triangular lattice.
Kısayol
Şikayet
Özel Mesaj
Alıntı yap
Cevapla