Forum
Aktif konular
Üyeler
Kurallar
Arama
Tahribat.com Forumları 
Müzik & Sinema & Tiyatro & Kitap & Televizyon & Seminerler & Edebiyat 
Deneme Yazısı Yollayabilceğim Biri Varmı ? Deneme Yazısı Yollayabilceğim Biri Varmı ?
-
Hocalar içimi dökmek için uzunca bir yazı yazdım, Kitap makale işi ile uğraşan birileri varmı örnek olarak yollamak istiyorum sadece nasıl olduğunu merak ettim
-
Nesini merak ettin hacım ? Hani yazdım olmuş mu yoksa imla yazım kuralları felan gibi mi ?
-
KaRaKuLe bunu yazdı
Nesini merak ettin hacım ? Hani yazdım olmuş mu yoksa imla yazım kuralları felan gibi mi ?
İmlaya hiç takılmadım hocam kendıme yazdığımdan, Nasıl olduğunu merak ettim bir an öyle yanı çok yazıyorum aşırı şekılde yazıyorum durmadan yazdığım için biri bir yorumunu söylesin istedim :)
-
buraya yazıp bizimle paylaşsan hane ?
-
Shephard bunu yazdı
buraya yazıp bizimle paylaşsan hane ?
Abi çok dengesiz bir yazı ya :)
-
olsun be abi çok dengeli insanlar yok zaten bu forumda :D
-
Çok kötüyüm aslında…
Aslında cidden psikolejik sorunlarım var..
Fark edilir derecede var hemde.
Kendımle konuşuyorum bazen, Sırf yenmeye uğraşıyorum
Bazen hiç konuşmuyorum, Ne bir başkasıyla ne kendımle…
Bazen müziklerle konuşuyorum, Bazen sadece onlar konuşuyor..
Nereye gittiğimi, Ne yaptığımı, Neyle savaştığım hakkında en ufak fikrim yok..
Aslında yaptığım hiçbirşey hakkında bir fikrim yok..
Sanırsam düşünmektende yoruldum ben.
Şizofrenik paranoyak hastalıklar hastası hipokondirayak biri oldum çıktım..
Dışarıda daralıyorum, Açık havada nefes alamıyorum..
Gülmek istiyorum gülemiyorum… Ağlamak istiyorum ağlayamıyorum…
Bağırmak istiyorum bağıramıyorum…
Bir şey birileri engelliyor !! Çıldırmak üzereyim…
Hayallerim var, Planlarım var, Birine aşığım ben, Onu seviyorum, Gözümden sakınıyorum..
Hayallerimi gerçekleştirmek istiyorum, Aşık olduğuma kavuşmak istiyorum,
Gözümden sakındığımı korumak istiyorum..
Hepmi böyle olucak bu hayat ?
Hanı hiçmi düzelmiycek ?
Ben hiç adam olamıycakmıyım ?
Aileme yakışır biri olamıycakmıyım ?
Param yok ! İşim yok ! Kafam yerinde değil !
Kim niye taksın benı ? Sevgilide annenede babada bir yere kadar. Dimi ?
Adam olmazsan kımse olmaz ki yanında, Birçok örneğini gördüm..
Korkuyorum işte, Ömrüm boyunca böyle beceriksiz olmaktan korkuyorum.
Hep utanç içinde olmaktan korkuyorum..
Gururla göğsümü kabarttığım bir şey olsun istiyorum…
Gülünücek bir tarafım olmasın istiyorum.. Ben bulamıyorsam onlar hiç bulamasın istiyorum.
Ağır başlı olmak istiyorum.. Aileme evime yakışır biri olmak istiyorum..
Parmakla gösterilmek istiyorum..
Elimdekıleri kaybetmek istemiyorum…
Sevgilimi çok seviyorum.. O Gitsin istemiyorum..
Annemi çok seviyorum.. Onsuz olmasın adam olduğumu görsün istiyorum..
Babamıda çok seviyorum.. Aslında bunu kimse bilmez ben onu çok seviyorum o çok kötü şeyler yapsada ben yine seviyorum.. O adam olsun diye yetiştirdiği oğlunun adam olamadığı gördüğü halde ona hala sahip çıkıyor. Helal olsun ona. Hakkını helal etsin hep bana.. Ben ona hep edicem.
Kardeşimi çok seviyorum.. Ona hiç ağabeylik yapamadım, Birgün olsun istediği bir şeyi alamadım, Birgün olsun büyümesi için elimden geleni yapmadım.. Abi olduğumu hissettiremedim.. Hep asabi sinir hastası dengesiz biri oldum ona.. Hep ruh hastası gözüktüm…
Ben çok şey istedim ama bir adam olamadım ya helal olsun bana..
Baksana okadar lanet bir hal aldıkı dinlediğim müzik böyle içimi kıpır kıpır ettiği zaman bile
Aklımda geçirdiği şeyi yapamıyorum..
Kalkıp dans edesim var, Gidip gezesim var,
Bir klube gidip köpek gibi ilk ve son kez içesim var.
Ama bunu hiç yapamadım. Çünkü hiç artım yok hep eksim var…
Becerebildiğin en iyi şey diye sorduklarında
“ Bilmiyorum “ demek kadar iğrenç bir şey yok.
Çünkü hiçbir şeyi beceremiyorum.. Böyle değildim. Önceden daha güzeldi hayatım..
Şimdi herşey boşlukta kayboluyor.
Yaşama zevkim gitti. Hiçbirşeyden zevk almıyorum…
Bazen bir ilhamla çıkıyorum dışarıya, Bazen bir şeyleri değiştiriyim diyorum..
Hiçbir şey yapamadan geri gelıyorum. Yatağıma uzanıp tavana bakıp hayal kurmaktan başka bir boka yaramadığımı anlıyorum..
Bazen okadar nefret ediyorum ki kendımden, İnsanların benden iğrendiğini düşünüyorum…
İçimi bir bilseler diyorum birdaha konuşmak bile istemezler aslında…
Korkuyorum gelecekte bu halım benı daha kötü yaparsa..
Evlenırsem karım çocuğuma ruh hastası biri olmak istemiyorum…
Bilinçliyim bunu bile demem aslında her şeyin farkında olduğum anlamanı gelıyor zaten..
Önüne geçemiyorum sadece…
Hanı bazen sırf uzatmamak için durumu kabullenıyorum ya o senın veya benım için değil işte.
Her kimseye bunu yapıyorsam, İlerisini düşündüğümden yapıyorum.. Ya kendımı kaybedicem yada kapatıcak konuyu yoksa dahada kötü oluyor..
Çok akıllıyım aslında, Bununda farkındayım ama kitleniyorum işte.
Çok sağlam bir dilim var kullanamıyorum..
Çok farklı düşünce yapım var sergileyemiyorum..
Aynı dünyanın içinde tıkılıp kaldım.. Çıkamıyorum… Daralıyorum…
Bıktım diyorum bir halta yaramıyor devam ediyorum gene aynı..
Çözüm yok, Bataklık gibi olduğum yerde dahada çok batıyorum…
Hayalleri olan bir gencim, Eğlenıp gezmek hayatımı yaşamak istiyorum..
Hiçbir şeyin fazlasında gözüm yok. Her şeyi yeteri kadar istiyorum..
Bende istiyorum.. Sadece onlarda olanlardan bende istiyorum…
Birgün koltuğa oturduğumda hiçbir şey düşünmeden oturmak istiyorum…
Sıkıntılarımı unutmak istiyorum… Rahat nefes almak istiyorum..
Neşelenmek istiyorum… Mutlu olmak istiyorum… Dertsiz olmak istiyorum..
İstiyorum ama hiç yapamıyorum…
Boşluktayım…
Yediğim yemek bile tatsız gelıyor, İçtiğim sigara bile keyif vermiyor.
Yükses sesle müzik dinlemeye hayranken, Dinleyemiyorum keyif alamıyorum..
Gece ışıkların altında gezmekten haz alıyorum. Ama bunu hüzünden değil mutluluktan yapmak istiyorum… İnsanlara utanarak bakmak istemiyorum..
Ben ne günah işledim bu haldeyim ?
Birinimi öldürdüm ? Bence öldürsem hayatımda verilicek cezalar daha azdır..
Tanrıya daha ne kadar yalvarmam gerek ?
Geceleri neden uyayamıyorum, Uykuyu neden unutmak için kullanıyorum..
Neden dinlenmek için değil… Hayatım nedenlerle geçmek zorundamı ?
Sorgulamadan yaşamak istiyorum..
Birkerede umursamadan yaşamak istiyorum..
Hayatımın en mutlu günü diye sorduklarında hiç cevap veremedim…
Çünkü gerçekten öyle bir günüm olmadı,
Hatırlamıyorum yemin ederim benım hiç öyle bir günüm olmadı.
Ne doğum günüm, Ne mezun oluşum, Ne gezmelerim ne eğlencelerim..
Hiçbiri olmadı, Çünkü hiçbirinde düşünmeden edemediğim gün olmadı..
Hep bir şeyleri düşünmek zorundaydım.. Hep yarını ve öbür günü düşünmek zorundayıdım..
Vericeğim cevapları, Korktuğum kavgaları, Vericekleri tepkileri, Sıkıntı sıkıntı sıkıntı !!!
Arkadaşlarım hayatı okadar sıkıntısız ki,
Bana dönüp kanka benım hiç sıkıntım yok valla ben rahatım diyebiliyorlar…
Ben hiçbir zaman benımde yok diyemedim…
Ne güzel diyip geçmekten başka şansım olmadı…
İnsanın 7 yaşında bile ağlamaktan helaktan olduğu geceler olurmu ?
Annemden yediğim terliğin acısıyla aylarca ağlamaya razıydım.
Keşke sebepleri böyle olsaydı..
Lanet olsun, Gözlerim kan çanağı olana kadar ağlamak,
Yastığıma abla demek, Abi demek, Sımsıkı sarılmak ne bilyim galiba ağlarken kımseye bu kadar sıkı sarılamadığımdan olsa gerek…
Hep mütavazi oldum.. Asla hayır diyemezdim. Naziktim.. Küfür etmezdim..
Konuşma becerim çok kuvvetliydi.. Kelimelerim seçici ve akıcıydı. Hayrandı herkes..
Mimiklerim vardı.. Yaşımda büyüktüm.. Zekamdan daha üstündüm..
Gerizekalının biri oldum çıktım. Hastalıklar hastası oldum çıktım..
Benı bu hale getirenlerde değil kinim. Kendımde. Çünkü hiç kendıme kızmadım.
Artık her şeyin sorumlusu benım..
Boşlukta olmak kadar kötü bir şey yok.
Psikolejık danışmanlar bunun en fazla 1 yıl sürebiliceğini söylerler.
Ben 8 yıldır yaşıyorum… Ve hiç bitmedi….
Niye yazıyorum bende bilmiyorum…
Biraz rahatlamaya çalışıyorum.. Kimseye bu kadar şeyi anlatıcak kadar vaktım olmadı..
Olmadığı için bu cansız kansız konuşmayan programa yazıyorum..
İçimden geldı… Buda bir halta yaramıycak..
Hikayeni anlat dediklerimde, Sadece inanmlarını yalan sölemediğimi bilmelerini istiyorum.
Anlattıktan sonra rahatlıyorum.. 4 saat falan geçmiş oluyor. Kişi şaşkınlıktan konuşmuyor.
Onun sevgili tribi benım lanetlenmiş hayatımın yanında hiçbir etkili kalmıyor.
Sonra dahada çok bağlanıyor hayata. Diyor kendını kendıne “ Dahada beteri varmış “
Diye. Görüyomusun şerefsizi işte.. Ben betermişim.. Ne gördünki it herif !!!
Anlatmak kadar kötü bir şey yok.
Sadece cümlelere sığdırabiliyorsun…
Ötesine geçemiyorusun
Dugular düşünceler, Hisler görüntüler, Acılar gözyaşları.
Hiçbiri…
Sadece kelimeler…
Bazen çıkıp herkesi öldüresim gelıyor. Bana acı çektiren herkesi birgün bir kuytuya sıkıştırıp,
Benım bunları hak etmediğimi söleyip ona ne yaptığımı sormak istiyorum…
Vericeği cevabı umursamaksızın sadece gözlerindekı korkuyu görmek istiyorum…
Çünkü bu sadece ömründe bir kere yaşıycağı, Benım ise yıllarca çektiğim bir şeydi…
Keşke herkesin cezasını verebilsem..
Keşklerde kalmasam..
Fark edildiyse yazının başından beri hep sorgulamaktayım her şeyi;
Ve her şeyin ikilemindeyim ;
Bunlardan kurtalamıyorum..
Sefil bir hayattayım, İnsanların bana bakış açılarından hiç hoşlanmıyorum..
Gördükleri gibi değilim..
Gerçektende öyle biri değilim, Bambaşkayım,
Bunları onlara kanıtlamak istiyorum ama yapamıyorum,
Adam olamazsın diyenlere adam olduğumu göstermek istiyorum,
Senden bir halt olmaz diyenlere olduğumu göstermek istiyorum,
Birkerede imkanım el verip bir çorbada bir tuzum olsun istiyorum..
Kendıme sadece bir yere gideceğim zaman değil her zaman bakım yapmak istiyorum..
Dinç olmak istiyorum, Zihnim açık olsun istiyorum, Düşünmeksizin gezebilmeyi istiyorum..
Hedefin nedir diye sorulduğunda sular seller gibi anlatmak istiyorum…
Her şeyden birer ufak parçaya sahip olmak istiyorum çok şey değil ki bunlar,
Zamanla olucak elbette kabul ediyorum ama bu kadar zamanda ilerleme kaydememek ;
Ne biliyim dipsiz kuyuya atılan taşın sesini beklemek gibi bir şey oldu artık.
Umudumu kaybettim ;
Hergün yenı bir başlangıç için adım atıyorum gene başarısız oluyorum..
Olsun diyorum gene yenıl ama daha iyi yenıl diyorum..
Tekrarlıyorum, Tekrar, Tekrar, Tekrar, Ama artık gücüm kalmadı..
Hiç penceresi olmayan bir odada hayatta kalman gereken oksijen seviyesi 48 saati gösteriyorsa ve sen bunu değerlendırmek için nefesini tutarak kullanıp süreyi uzatıyorsun ya ;
O sürenınde sonuna gelındi artık.
Bir çözüm bulamazsam, Bir yol bulamazsam, Hiç iyi olmıycağını biliyorum..
Bir umuttur yaşamak, oldu benım için Bır umuttur yaşamak ;
Artık yaşamanında bir umut olmaktan çok çekilen ızdırabın son noktası halıne geldı.
Tek dileğim büyüdüğümde adam olarak ailemin yanında olmak,
Karımın eşi, Çocuklarımın kahraman babası olabilmek…
Sorunsuz bir hayat yaşıyabilmek…
Evime götürebiliceğim ekmeğim, Bir mesleğim, Düzenim…
Filmlerdeki hayatlara karakterlere özeniyorum bazen,
Bazende değil aslında izlediğim her filmdeki karaktere..
O kadar yaşıyorum ki onu o kadar benımsiyorum ki
O karekter olmak için her şeyimi verebilirdim..
Çünkü hiçbir zaman öyle gördüğüm gibi biri olamıycağımı bildiğim için…
Kişilik bozukluğu yaşamaya başladım.
Kim olduğumun bir önemini taşımaktan çok, Kim olmak istediğimi düşünüyorum..
Çünkü olduğum karakterden nefret ediyorum..
Özendiğin hayatları gösteriyorlardı.. Film diyipte geçebilirdim..
Ama orda olanlan hayatların gerçek halini burada kendı hayatımdaki örneklerde görebiliyordum zaten.. Bu dahada can alıcıydı benım için..
Çok özel müzik seçimlerim vardı kendı parça listemde.
Artık durumları okadar kalıpsallaştırmıştım kı, Her sıkıntıya göre müzik tarzı ayarlamıştım.
Kısacası…
Tertemiz bir zihin
Yediğim yemekten tat almak, Gerçekten gülebilmek, Oturduğumda düşünmemek,
Düşünmeden yürüyebilmek, Ağlamamak, Hep gülmek,
Güneşin doğunu huzurla izleyebilmek,
Anneme babama yakışır bir evlat olabilmek…
Adam olabilmek.. …
EricNorthman tarafından 24/Eyl/13 04:58 tarihinde düzenlenmiştir -
höh yani hoca bu saatte bu fitili ateşlemeyecektin kim okuyacak şimdi bunu :D
neyse sakin kafayla okunur bu.
-
KaRaKuLe bunu yazdı
höh yani hoca bu saatte bu fitili ateşlemeyecektin kim okuyacak şimdi bunu :D
neyse sakin kafayla okunur bu.
İstediniz attım :P :)
-
yanlız değilsin hocu ;)
-
Shephard bunu yazdı
yanlız değilsin hocu ;)
Eyvallh hocum :)
Kısayol
Şikayet
Özel Mesaj
Alıntı yap
Cevapla