Dinlerin İnsanların Temel Korkuları Üzerine Dayanması
-
Tesadüf müdür diye de ekleyecektim başlığa ama çok uzun olacaktı. Bu yüzden yarıda kesmek zorunda kaldım başlığı.
İnsanlar ister istemez adaletsizliğe uğrarlar ve insanlar adaletsizliğe uğradığında bir de karşı duracak gücü bulamadıklarında, herhangi bir din "bu dünyada yapılan iyiliklerin de kötülüklerin de öteki tarafta hesabı sorulacaktır" der.
Ölmekten korkarsın. Yaşamak çok zorlu olsa da acayip büyüleyicidir. İnsanların çoğunluğu bu büyüye kapılır. Aksırıp öksüren bir ihtiyar haline de gelse, ölmek fikri ölümün kendisinden daha çok korkutur insanı. Sonra yine bir din çıkıp "öteki tarafta sonsuza dek yaşayacaksın" der.
Bazen dinler çok eşliliği tam da evliyken ve başka birinden hoşlanmışken meşru kılabilir. Vicdani tüm ağırlık uçup gider birdenbire.
Şöyle bir sorum var konuyla alakalı, dinler gerçekte insanların korkularından beslenen bir parazit midir yoksa hakikate giden yol mudur? Bu konu hakkında neler düşüyorsunuz?
Not: Konuyu islam, musevilik, hristiyanlık gibi parçalarla değil de bir bütün olarak görelim ve bütün üzerinden fikir yürütelim istiyorum.
-
-
İnsan hayatındaki her şey insanların korkularından besleniyor zaten.
-
hoca kan çıkar :)
dediğin şey din'in bir kolu olabilir tabi,yoksa insanların büyük kısmı inandığı için kendini mutlu hissediyo o yüzden inanıyo yoksa kimse Tanrı'yı falan iplemiyo bana kalırsa işin temelinde bencillik var tanrı'ya itaati bile kendine bi çıkarı olmadıktan sonra yapmazlar insanlar
-
- dinler cenneti cehennemi sunmasaydı n*h inanırdın
demiş şairr bir dizesinde. -
askerde hep şu söz söylenir: korkusuz tek asker şehit olmuş askerdir. O korku insanı daima hayatta tutar. insana mücadele etme gücü verir. Korkuyla birlikte disiplin ve saygı gibi davranışlar aşılanır. ve sonuçta bir düzen oluşur.
Dinlerde de aynıdır. Eğer korku olmazsa başıboşluk başlar. Düzen ortadan kalkar. kişiler ölür. tecavüzler, hırsızlıklar,yalanlar, iftiralar.. Hiçbirinin ardı arkası kesilmez. Burada sayılanların bir kısmı kanuni olarak suçtur bir kısmı ise toplumsal yazısız kurallardır. Eğer ki bir toplumdan din inancına bağlı olan toplumsal kuralları çekilip alınırsa o toplumda kanuni olan suçlarında artacağı görülür. Ki oluşacak düzensizlik de kendi kendini yok edecektir.
-
İslamdan yada bir başka dinin kitabından cennet ve cehennemi çıkarsak kimse ipler mi sanıyosun =)
Fakat dinlerin asıl dayanağı insanların korkularından çok umutlarıdır.
Yani bu dünyada orta yaşı geçmiş askari ücretle geçinen bir insanın bill gates gibi yaşaması için tek umut cennet vaadidir. Aynı vaat fakirin zengini öldürmemesinde de çok önemi bir etkendir.
-
Hocam benim sorunlarım var. Kötü şeylere aşırı yatkınım.
Ama bu sizin inanmayi sağlıyor dediğiniz korkular bende yapay bir vicdan oluşturuyor. Bu vicdan yani din sayesinde korku sonucu oluşan olmasa önümde bir kısıtlama opmayacak ve istediğim şeyi yapabileceğim. Örnek vereyim hayvanları severim ama sevgim onları öldürmem için engel değil. Çünkü onlar ölünce bir şey değişmeyecek. Veya ben bir Hitler veya Stalin olsa idim tüm insanlığı öldürürdum acı cekmemeleri için ama islam dini oldurmeyeceksin dediği için bu türlü isteklerimle başa çıkıp normal hayata karisabiliyorum.
Din ve beraberinde getirdiği korkular olmasa ben şu an öğretmen vs olamazdım büyük ihtimalle günde 20 hap yutan ve ruh gibi gezen biri olurdum. Bu korkulara bir de bu yandan bak.
-
bir dine inanmanın sebepleri :
-suçun cezası
-görevlerinin mükafatı
-toplumsal düzenin baki kalması isteği
-manevi ihtiyaçların karşılanması
-felsefik açıdan olaylara mana katmak
-bir yaratıcının olduğu inancının ağır basması
olabilir...
ama temelde din vicdani bir meseledir.düzenin bakiliğini isteyen ve var olan sistemin devamlılığının kendisi tarafından hoşnutluğu
gibi artı sebepler insanları dine yöneltir.
tabi bu çok daha derin araştırmaların konusu ama yüzeysel olarak bunlar bence.
-
Sebnem bunu yazdı
Hocam benim sorunlarım var. Kötü şeylere aşırı yatkınım.
Ama bu sizin inanmayi sağlıyor dediğiniz korkular bende yapay bir vicdan oluşturuyor. Bu vicdan yani din sayesinde korku sonucu oluşan olmasa önümde bir kısıtlama opmayacak ve istediğim şeyi yapabileceğim. Örnek vereyim hayvanları severim ama sevgim onları öldürmem için engel değil. Çünkü onlar ölünce bir şey değişmeyecek. Veya ben bir Hitler veya Stalin olsa idim tüm insanlığı öldürürdum acı cekmemeleri için ama islam dini oldurmeyeceksin dediği için bu türlü isteklerimle başa çıkıp normal hayata karisabiliyorum.
Din ve beraberinde getirdiği korkular olmasa ben şu an öğretmen vs olamazdım büyük ihtimalle günde 20 hap yutan ve ruh gibi gezen biri olurdum. Bu korkulara bir de bu yandan bak.
din sana öldürme dediği için öldürmüyosan,sen zaten bi katilsin :)
-
bende şunu sorayım
Hep merak etmişimdir,yeni doğan bi insanı herşeyden izole şekilde büyütseler,neye inanırdı yada bir şeye, bir tanrıya falan inanır mıydı,bütün bildiklerimizi unutabilseydik bizi bir tanrı'nın varlığına götürecek şey ne olurdu,çıkış noktası burasıdır bence.
