Sivas Kangalı
-
2 sene önceydi ama dün olmuş gibi hatrlıyorum herşeyi: servisle işten eve dönüyordum hava çok soğuk üstelik böyle sicim gibi de bir yağmur yağıyor, insanlar sıcak evlerine çekilmiş sistemin onlara dayattığı şekilde hiç bir şeyi sorguladaman yaşayıp televizyonla beyinlerini uyuşturuyorlar. şuursuzca...
evin orada indim servisten, etrafımdaki pislikleri görmemek için başımı önüme eğip yürümeye başladım, bir kaç adım atmıştım ki bir inleme duydum. kafamı kaldırdığımda gördüğüm manzara içimi parçaladı: bir kangal yavrusu yolun ortasında acı içinde kıvranarak yatıyor, yanından arabalar ve insanlar ona hiç aldırmadan geçmeye devam ediyorlardı. kimbilir hangi haram paralarla kimlerin emeğinden çalınarak alınmış bir zalim araba ayaklarının üzerinden geçmiş hayatının baharında sakatlamıştı zavallı hayvanı....
o yavrucak o garip o kimsesiz orada can havliyle inleyip etrafa yalvaran gözlerle bakarken bir allahın kulu da dönüp bakmadı bir allahın kulu yaa bir allahın kulu. dayanamadım isyan ettim orada "seninamınakoyim dünyaaa" diye haykırdım, gittim koşarak aldım köpeği kucağıma, soğuk yağmurun altında sırılsıklam olmaya aldırmadan 20 dakika boyunca koşarak veterinere yetiştirdim...
o günden sonra evime yerleşti afrodit'ciğim (ona bu ismi verdim). ayakları hiç bir zaman tam olarak iyileşmedi ama onun bu kusuru ikimizin arasında hiç bir zaman sorun olmadı. dostluğumuz kısa sürede aşka dönüştü. 6 ay sonra evlendik, mutlu bir yuvamız ve 8 tane evladımız oldu (bir batımda). ancak mutluluğmuz uzun sürmedi, parasızlık yüzünden bir de ev ahır gibi kokmaya başladığı için o yavrulardan bir kısmını satmak zorunda kaldım. 8 eniğin masrafına yetişmek benim gibi sıradan bir memur için imkansızdı takdir edersiniz. afrodit hiç bir şey söylemedi ama enikleri sattığmız günden sonra benimle hiç konuşmadı...
afrodit'i geçen ay, tıpkı onu ilk bulduğum günkü gibi soğuk ve yağmurlu bir havada kaybettim. iyi günlerimizde yanımızda olan dostlarımızdan bir teki bile katılmadı cenazeye, bir tek çelenk bile gelmedi, hadi çelenk zaten istemezdi rahmetli ama tev'e tek bir bağış bile yapılmadı onun adına. bu nasıl bir acı siz anlayamazsınız. onu tek başıma toprağa verdikten sonra allahım beni de al bu zalim dünyadan diye haykırdım gökyüzüne ama duymadı sesimi yarabbi.
netice itibariyle hayat berbat, insanımız duyarsız, dünya zalim sevgili gönül dostlarım... -
OnLarda Çok Küçük oLuor MaşaLLah
-
ah bea yıllar önce bi süs köpegimiz vardı ismi yetişdi.babamı takip ediyodu ki kamyonun altında kaldı hayvan.aynı cinsten bi köpek daha bulduk onada yetiş dedik ama hayvan düşmanı amcam bizi çikolata ile kandırıp köpegide otobandan aşagıya bıraktı.ulan amca şimdi elime vercekler kı seni kazıga oturturum Allahıma:(:(
Toplam Hit: 11189 Toplam Mesaj: 54
