Babanın Ölümü...
-
Bazen banada oluyor böyle şeyler.Ama annen veya baban öldüğünde zamanla alışıyor insan
-
Ne babalarımıza ne de annelerimize haklarını ödeyemeyiz,bahsettiğiniz onları kaybetme korkusunu inanın her gece başımı her yastığa koyuşumda yaşıyorum,uyuyamıyorum bir türlü sonra Allah'ım benim ömrümden al onlara ver duasıyla uykuya dalmış oluyorum.Ne para istiyorum ne de başka birşey Annemle Babamla birlikte sağlıklı bir hayat istiyorum aynı dualarım sizler içinde olsun, mübarek cuma bugün herkes birbiri içinde dua etsin, ilahi güç bu belli mi olur belkide rahatlatırız birbirimizi,ben bugün kendim ve hepiniz için dua edeceğim cuma da kısmet olursa.Konu babalardan açılmış ama anneyi babadan,babayı da anneden ayırmak imkansız ikiside baştacımız bende Anne ile ilgili bi şiir var ben her dinlediğimde ağlarım paylaşmak istedim...Allah hayatta olan anne ve babalara sağlık ve uzun ömür versin evlatlarından ayırmasın,vefat edenlerede rahmet eylesin evlatlarına sabır versin.
http://rapidshare.com/files/125335338/Bedirhan_Gokce_-_Annem.mp3.html
-
http://rapidshare.com/files/125336680/Ahmet___350_afak_Babam__305__ozled__305_m.mp3.html
Şu şiiri dinleyin 10 numara. Ahmet şafak söylüyor. Önyargılı yaklaşmayın
-
bir şeyin var olmasının güzelliğini yokluğunda anlıyorsun.
97 yılında acemi birliğinde iken kaybetmiştim babamı. ölümünden 1 hafta sonra haberim oldu. cenazesine dahi katılamamıştım. hala unutamıyorum. oğlum olduğunda keşke yanımda olsaydı. keşke torununu kuçağına alıp sevebilseydi diyorum hala. zor durumlarımda yanına gidip akıl alabilseydim keşke.
aklıma getirdin benide ağlattın be gambler.
-
Abi baba kaybi en buyuk kayiplarda biridir br defasinda benimde en yakin aramdasimin babasi rahmetli olmustu bende bu yuzden... bir siir yazmisdim sizinle paylasirim ama once Azericeye cevirmem gerekiyor...
-
Babaların kıymeti ancak kaybedilince anlaşılıyor.
-
ne desenız haklısınız .herkes yerı gelır tartısır bnde cok tartısırım bazı konularda babamla ,veya annemle. Herkesın bazen cok durgun oldugu , koseye cekılıp kafasını dınlemeye calıstıgı anlarda onlar aklına gelır ve onlara yaptıgından dolayı pısman olabılr, şahsen bana olur bazen , ya nı sonucta onlar senın anne ve babandır ne kadar tartışsalarda senle elbette senın iyiligini isterler :),
edit : bazı şeylerın degeri gercektende kaybedılınce anlasılıyor!!
-
guzel baslik azcik rahatladim.. :/
-
"hayat kısa kimseyi üzmeye değmez" die boşuna dmemşler hakikatende öle insan birşeyin değerini kaybettikden sonra anlıyo.. kimin ne zmnda aramzdan gideceği belli olmadığndan herkese heran kaybedicekmiş gibi davranmak en iyisi.. çünkü onu kaybettikten sonra ona onun sendeki değerini anlatamicaksn bi nevi vicdan azabına dönüyo..
ben 6 yaşıma kadar babannem-dedemin yanında büyüdüm onlar büyttler beni anne-baba bildiğim kişilerdi anne-babamı tanıyana kadar(kendimi bilmeye başlayana kadar).. daha yanlarından ayrılıp istanbula okumaya gittikden 4 yıl sonra dedemi kaybettim 1 baba acısını orda anladm bnm için değer biçilemez insanlardandı.. şuan babamda onun bana hediyesi.. ne kadar babamla arams çok ii olmasada ya da ben ona hayırlı bi evlat olamasmda babam gibisi yok.. beni bugünlere getirdiği için çok teşekkr ederim inş. onun gibi biri olurum.. "Ana gibi yar, Baba gibi diyar olmaz.." -
lordvader89 bunu yazdı:
-----------------------------hala daha babama sarılıp uyumakdan hoşlanırım...
ama okul zamanlarımda falan şehir dışındayken alıştım mecburen alışmak zorunda kaldım babasızlığa....
gerçi çok özledim gerçekten çok özledim ama alışıyor insan...
hee ölüme gelince;
Allah onlardan önce beni alsın...
-----------------------------
abi öle deme allah korusun sen öldüğünde babanın duyduğu acı , baban öldüğünde senin duyduğun acının yüz katıdır. emin ol o senden kat kat daha çok üzülür. Evlat acısı daha ayrı bişey . mesela deden yaşıyomu bilmiyorum ... benim dedem ölünce babamın göz yaşı dökdüğünü bile hatırlamıyorum ama bi kaç ay öncesinde zayıf düşmüşüm bişey oldu ellerimi yıkamaya giderken koridorda yere yığıldım ... ve o zaman babamın benim için duyduğu endişeyi anlatamam sana ...
